Η 17η Σεπτέμβρη είναι η μέρα που γιορτάζει η Ελπίδα, η Αγάπη και η Πίστη, αλλά η αλήθεια είναι πως ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει πως είναι της Αγίας Σοφίας.
Αντιστοίχως, η μεγαλοπρεπής Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης είναι η πασίγνωστη παγκοσμίως Αγία Σοφία, ωστόσο την ίδια ονομασία φέρει και ένας μάλλον άγνωστος ναός στην Ανδραβίδα του νομού Ηλείας, στη δυτική Πελοπόννησο.
Στο κέντρο της κωμόπολης, της παλιάς πρωτεύουσας του Φραγκικού Πριγκιπάτου της Αχαΐας, στέκει ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της μεσαιωνικής Ελλάδας: Ο γοτθικός ναός της Αγίας Σοφίας. Πρόκειται για το μοναδικό σωζόμενο κατάλοιπο που θυμίζει την περίοδο της φραγκοκρατίας στην περιοχή, χτισμένο το πρώτο μισό του 13ου αιώνα από το μοναχικό τάγμα των Δομινικανών.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο ναός υπήρξε τρίκλιτη βασιλική με ξύλινη στέγη, με μήκος περίπου 45,5 μέτρα και πλάτος σχεδόν 19 μέτρα. Το ιερό του ξεχωρίζει για την τριμερή διάρθρωσή του, με την κεντρική αψίδα να είναι πιο επιβλητική και διακοσμημένη, προεξέχοντας προς τα ανατολικά.
Η αρχιτεκτονική του φέρει έντονες γοτθικές επιρροές, όπως οι καμάρες με σταυροθόλια, τα εξωτερικά στηρίγματα και η φυλλώδης διακόσμηση στις βάσεις των κιόνων. Παράλληλα, για την ανέγερσή του αξιοποιήθηκαν και δομικά υλικά από παλαιότερες βυζαντινές κατασκευές, δημιουργώντας ένα μνημείο όπου συνυπάρχουν στοιχεία διαφορετικών εποχών και παραδόσεων.
Σήμερα, από το αρχικό οικοδόμημα έχουν διασωθεί μόνο το ιερό και τα πλευρικά παρεκκλήσια. Η πολιτεία έχει ήδη εγκρίνει μελέτη για την υποστύλωση και τη στερέωση των εναπομεινάντων τμημάτων, καθώς η τοιχοποιία παρουσιάζει φθορές. Παρά την ερειπωμένη του μορφή, ο ναός εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για την Ανδραβίδα και την Ηλεία, προσελκύοντας επισκέπτες που αναζητούν μια ματιά στη μεσαιωνική ιστορία της περιοχής.
Μετά την κατάλυση της Φραγκοκρατίας, η Αγία Σοφία φέρεται να λειτούργησε ως ορθόδοξος ναός, ενώ σύμφωνα με την παράδοση στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας έγιναν ανεπιτυχείς προσπάθειες να μετατραπεί σε τζαμί. Ορθόδοξος ναΐσκος λειτουργούσε στα σωζόμενα κατάλοιπα του γοτθικού ναού και κατά τα νεότερα χρόνια μετά την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους.
Από την περιοχή της Ανδραβίδας προέρχονται δύο σημαντικά γλυπτά, που σήμερα φιλοξενούνται στο μουσείο Κάστρου Χλεμούτσι. Πρόκειται για την μαρμάρινη επιτάφια πλάκα της πριγκίπισσας Άννας Βιλλεαρδουίνης, κόρης του βυζαντινού ηγεμόνα της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Άγγελου Δούκα Κομνηνού, τρίτης και τελευταίας συζύγου του Γουλιέλμου Β΄ Βιλλεαρδουίνου (1286) και ένα κιονόκρανο που φέρει ανάγλυφα τον θυρεό του πριγκιπικού ζεύγους Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνης – Φλωρέντιου Ντ’ Αινώ (1289 – 1297).
Πηγή: skai.gr
