ΆλλαΣχετικά άρθρα
Από τα 8 δις κατοίκους στη γη τα 800 εκατομμύρια πλήττονται σήμερα από την πείνα – Είναι 120 εκατομμύρια περισσότερα απ΄ ότι πριν την πανδημία του κορωνοϊού
Επτά σοδειές απομένουν μέχρι το 2030, έτος στο οποίο ο ΟΗΕ φιλοδοξεί να έχει επιλύσει το πρόβλημα της πείνας στον πλανήτη. Αντί όμως να προσεγγίζουμε τον στόχο Zero Hunger, απομακρυνόμαστε ολοένα από αυτόν. Από τα 8 δις κατοίκους στη γη τα 800 εκατομμύρια πλήττονται σήμερα από την πείνα. Είναι 120 εκατομμύρια περισσότερα απ΄ ότι πριν την πανδημία του κορωνοϊού.
Η εξάλειψη της πείνας βρέθηκε στο επίκεντρο του τριήμερου Παγκόσμιου Φόρουμ για τα Τρόφιμα και τη Γεωργία GFFA στο Βερολίνο, το οποίο πραγματοποιήθηκε παράλληλα με τη διεθνή αγροτική έκθεση «Πράσινη Εβδομάδα», υπό την προεδρία του γερμανού υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Τζεμ Έζντεμιρ: «23 από τα 800 εκατομμύρια που πλήττονται από την πείνα είναι απότοκο της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, εξηγεί ο υπουργός. Επιπλέον περίπου 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν είχαν το 2022 πρόσβαση σε επαρκή τρόφιμα, με τις γυναίκες και τους κατοίκους αγροτικών περιοχών να πλήττονται ιδιαίτερα». Ολοένα και περισσότερα εμπόδια εμφανίζονται στον αγώνα εξάλειψης της πείνας, όπως για παράδειγμα ο πόλεμος στη Γάζα, αλλά και ο συνεχιζόμενος εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν.
«Να βοηθήσουμε ασιάτες και αφρικανούς αγρότες να εργαστούν καλύτερα»
Την ίδια στιγμή τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι περίπου το 17% του συνόλου των τροφίμων που παράγονται παγκοσμίως καταλήγει στα απορρίμματα. Το 2021 η «Έκθεση για τον Δείκτη Τροφίμων» του ΟΗΕ υπολόγιζε τα τρόφιμα που καταλήγουν κάθε χρόνο στα σκουπίδια σε πάνω από 930 εκατομμύρια τόνους. Στις βιομηχανικές χώρες είναι κυρίως τα νοικοκυριά εκείνα που πετούν μεγάλες ποσότητες τροφίμων στα απορρίμματα. Αντίθετα, στις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας και της Αφρικής το 90% των αποβλήτων παράγεται κατά τη συγκομιδή, τη μεταφορά και το εμπόριο. Για να αλλάξει αυτό πρέπει να γίνουν επενδύσεις στη μεταποίηση, στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης, στα υλικά συσκευασίας και τα logistics.
Σε αυτή τη διαδικασία συμβάλλει οικονομικά και η Γερμανία. Λόγω των προβλημάτων ωστόσο με τον προϋπολογισμό του 2024 το Βερολίνο προέβη αναγκαστικά σε περικοπή 10% της αναπτυξιακής βοήθειας. Πολλοί Γερμανοί τάσσονται υπέρ περικοπών. Όμως ο γερμανός υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Τζεμ Έζντεμιρ έχει διαφορετική άποψη: «Ακούω όλο και περισσότερους να λένε ότι τα χρήματα των φορολογουμένων πρέπει να παραμείνουν στη Γερμανία. Στηρίζοντας ωστόσο άλλους, βοηθάμε και τους εαυτούς μας. Αν θέλουμε να μειωθούν εκείνοι που έρχονται στην Ευρώπη αναζητώντας καλύτερο μέλλον, οφείλουμε να συνεισφέρουμε. Όχι με επιδοτήσεις, αλλά με ό,τι βοηθά τους αγρότες να κάνουνε καλύτερα και αποτελεσματικότερα τη δουλειά τους. Από εμάς μόνο αυτό ζητάνε».
