ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο Oran Knowlson, ένα αγόρι με σοβαρή επιληψία έγινε ο πρώτος ασθενής στον κόσμο που δοκίμασε την νέα αυτή συσκευή που τοποθετήθηκε στο κρανίο του για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων- Εντυπωσιακά τα αποτελέσματα
Ελπίδα σε όσους πάσχουν από επιληπτικές κρίσεις έρχεται να δώσει μια νέα συσκευή τα αποτελέσματα της οποίας είναι ήδη πολύ ενθαρρυντικά.
Ο Oran Knowlson, ένα αγόρι με σοβαρή επιληψία έγινε ο πρώτος ασθενής στον κόσμο που δοκίμασε την νέα αυτή συσκευή που τοποθετήθηκε στο κρανίο του για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων. Ο νευροδιεγέρτης, ο οποίος στέλνει ηλεκτρικά σήματα βαθιά στον εγκέφαλό του, έχει μειώσει τις επιληπτικές κρίσεις του κατά τη διάρκεια της ημέρας κατά 80%. Η μητέρα του, Τζάστιν, είπε στο BBC ότι ήταν πιο ευτυχισμένος και είχε «πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής».
Η χειρουργική – δοκιμαστική επέμβαση πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο νοσοκομείο Great Ormond Street στο Λονδίνο, όταν ο Oran ήταν 12 ετών. Σήμερα είναι 13 ετών. Ο Oran, από το Somerset, έχει σύνδρομο Lennox-Gastaut, μια ανθεκτική στη θεραπεία μορφή επιληψίας που ανέπτυξε σε ηλικία μόλις 3 ετών.
Έκτοτε βρίσκεται αντιμέτωπος με αρκετές καθημερινές κρίσεις που κυμαίνονται από δώδεκα έως εκατοντάδες.
«Του έκλεψε όλη την παιδική του ηλικία» λέει η μητέρα του και εξήγησε ότι είχε μια σειρά από διαφορετικές κρίσεις, πέφτει στο έδαφος, τινάζεται βίαια, χάνει τις αισθήσεις του. Μάλιστα κατά καιρούς σταματάει και να αναπνέει γι΄αυτό και χρειαζόταν επείγουσα φαρμακευτική αγωγή για να τον αναζωογονήσει.
Ο Όραν έχει αυτισμό και ΔΕΠΥ, αλλά η μητέρα του υποστηρίζει ότι η επιληψία του είναι μακράν το μεγαλύτερο πρόβλημα: «Είχα ένα λαμπρό τρίχρονο παιδί και μέσα σε λίγους μήνες από την έναρξη των κρίσεων επιδεινώθηκε γρήγορα η κατάστασή του και έχασε πολλές δεξιότητες» είπε η μητέρα του Τζάστιν.
Ο νευροδιαβιβαστής Picostim που του εγκαταστάθηκε στον εγκέφαλο κατασκευάζεται από την βρετανική εταιρεία Amber. Η βαθιά διέγερση του εγκεφάλου έχει δοκιμαστεί και στο παρελθόν για την παιδική επιληψία, αλλά μέχρι τώρα τοποθετούνταν νευροδιεγέρτες στο στήθος, με καλώδια μέχρι τον εγκέφαλο.
Ο Oran χρειάστηκε ένα μήνα για να αναρρώσει από την επέμβαση προτού ενεργοποιηθεί ο νευροδιεγέρτης. Όταν είναι ενεργοποιημένος, ο Oran δεν μπορεί να τον νιώσει. Και μπορεί να επαναφορτίζει τη συσκευή κάθε μέρα μέσω ασύρματων ακουστικών, ενώ ασχολείται με πράγματα που του αρέσουν, όπως η παρακολούθηση τηλεόρασης.
«Βρίσκεται σε μεγαλύτερη εγρήγορση» είπε η μητέρα του και πρόσθεσε ότι οι νυχτερινές του κρίσεις είναι επίσης «πιο σύντομες και λιγότερο σοβαρές».
Στο πλαίσιο τγων δοκιμών, σε τρία ακόμη παιδιά με σύνδρομο Lennox-Gastaut θα τους εγκατασταθεί ο νευροδιεγέρτης.
Επί του παρόντος, ο Oran λαμβάνει ένα συνεχές ηλεκτρικό ερέθισμα από τη συσκευή του.
Η οικογένεια του Οράν γνωρίζει ότι η θεραπεία του δεν είναι πραγματική θεραπεία, αλλά είναι αισιόδοξη ότι θα συνεχίσει να βγαίνει από τη σκιά που τον έριξε η επιληψία του.
Ο νευροδιεγέρτης Picostim , που ανήκει στην Amber Therapeutics, έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με νόσο του Πάρκινσον.
