ΆλλαΣχετικά άρθρα
Οι αναλυτές συμφωνούν ότι η συγκατοίκηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια χαοτική πολιτική και να υπονομεύσει την επιρροή της Γαλλίας στην Ευρώπη
Σε αχαρτογράφητα νερά φαίνεται να εισέρχεται η Γαλλία καθώς μια πιθανή συγκατοίκηση του φιλελεύθερου προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν, με έναν ακροδεξιό πρωθυπουργό εγείρει ανησυχίες για την κατανομή των εξουσιών.
Ο Γάλλος πρόεδρος μετά τις εκλογές θα πρέπει σύντομα να καλέσει έναν πρωθυπουργό από ένα εχθρικό κόμμα για να ηγηθεί της γαλλικής κυβέρνησης, πιθανώς τον Ζορντάν Μπαρντελά από την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση.
Οι κεντρώοι του Μακρόν αναμένεται να υποστούν βαριά ήττα στις βουλευτικές εκλογές της 30ης Ιουνίου και της 7ης Ιουλίου και ο πρόεδρος θα πρέπει να στραφεί στην αντιπολίτευση για να σχηματίσει κυβέρνηση υπό την προεδρία του, καθώς η θητεία του διαρκεί μέχρι το 2027.
Η συγκατοίκηση δεν είναι πρωτόγνωρο πολιτικό γεγονός για τη Γαλλία, καθώς στη σύγχρονη ιστορία της χώρας έχει συμβεί τρεις φορές. Οι Συντηρητικοί Πρωθυπουργοί Ζακ Σιράκ και Εντουάρ Μπαλαντούρ συνεργάστηκαν με τον Σοσιαλιστή Πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, ενώ ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν «συγκατοίκησε» με τον Σιράκ από το 1997 έως το 2002.
Ωστόσο, αυτή τη φορά είναι διαφορετικά καθώς τα προηγούμενα πολιτικά ζευγάρια προέρχονταν όλα από το κυρίαρχο πολιτικό ρεύμα, γεγονός που ευνοούσε τη συνεργασία. Η συνεργασία με έναν πρωθυπουργό που προέρχεται από τα άκρα οδηγεί τη Γαλλία σε αχαρτογράφητα νερά.
Η προοπτική έχει ήδη σημάνει συναγερμό στην ΕΕ και όχι μόνο. Άλλες χώρες της ΕΕ φοβούνται ότι θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τη θέση της Γαλλίας ως παγκόσμια στρατηγική δύναμη και βασικό μέλος της ΕΕ με τις Βρυξέλλες να χάνουν ένα από τα λίγα εναπομείναντα μέλη του μπλοκ που μπορεί να πρωτοστατήσει στη διεθνή σκηνή σε θέματα όπως η βιομηχανική πολιτική και η άμυνα.
Οι προσπάθειες να ελεγχθεί το υψηλό χρέος της χώρας ή η ενίσχυση της υποστήριξης προς την Ουκρανία, επίσης, θα γίνουν πιο δύσκολες εάν μια ακροδεξιά κυβέρνηση ανταγωνίζεται σε εξουσία τον Μακρόν.
Υποστήριξη της Ουκρανίας
Ο Γάλλος πρόεδρος έχει αποκλειστικές εξουσίες σε ό,τι αφορά την άμυνα και την εξωτερική πολιτική.
Η πραγματικότητα ωστόσο δεν είναι τόσο απλή. Δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός πρέπει να συμφωνηθεί στο κοινοβούλιο, τυχόν νέα αμυντικά κονδύλια για την Ουκρανία, θα μπορούσαν να αποκλειστούν στην Εθνοσυνέλευση.
Οι Βρυξέλλες φοβούνται ότι ένα γαλλικό κοινοβούλιο που κυριαρχείται από δεξιούς και αριστερούς λαϊκιστές θα μπορούσε να σαμποτάρει τα αμυντικά σχέδια της ΕΕ και την υποστήριξή της προς την Ουκρανία.
Ορισμένοι από τους στενότερους συμμάχους της Γαλλίας, όπως η Γερμανία και η Πολωνία, έχουν προειδοποιήσει ότι νίκη της φιλορωσικής ακροδεξιάς στη Γαλλία θα μπορούσε να υπονομεύσει την ευρωπαϊκή ενότητα σε μια στιγμή, που η ήπειρος απειλείται από τη Ρωσία.
Ένα από τα ερωτήματα που τίθενται είναι εάν θα μπορέσει το γαλλικό κοινοβούλιο να επικυρώσει ένα ταμείο άμυνας της ΕΕ ή αν η Γαλλία θα επενδύσει στην αμυντική ετοιμότητα μετά τις εκλογές του Ιουλίου.
Η βόμβα του χρέους
Τα αδύναμα οικονομικά της χώρας θα μπορούσαν επίσης να αποτελέσουν κίνδυνο για την ευρωζώνη, ένας κίνδυνος που δύσκολα θα αντιμετωπιστεί από τις εντάσεις στην κορυφή στο Παρίσι.
Με έναν ανησυχητικά υψηλό δείκτη χρέους άνω του 110% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, ο Μακρόν καλείται να εξισορροπήσει τις διαφορές για να ηρεμήσει τις αγορές και να τις πείσει ότι θα διατηρήσει τα οικονομικά της χώρας σε μια βιώσιμη πορεία.
Η ακροδεξιά σχεδιάζει να πάρει πίσω την εξαιρετικά αντιδημοφιλή συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του Μακρόν και να μειώσει την ηλικία συνταξιοδότησης στα 62 από τα 64 έτη, γεγονός που θα έχει συνέπειες στα δημοσιονομικά της χώρας.
Η επερχόμενη γαλλική κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με σκληρές διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες για να αποφύγει ένα πρόστιμο για το επίπεδο του δημόσιου χρέους της.
Το σύστημα στα άκρα
Οι γαλλικές κυβερνήσεις «συγκατοίκησης» αποτέλεσαν πρόβλημα για τις Βρυξέλλες στο παρελθόν. Οι κυβερνήσεις του Μιτεράν και του Σιράκ επιδίδονταν σε συνεχείς μάχες εξουσίας με τους πρωθυπουργούς τους, αλλά προσπάθησαν να παρουσιάσουν μία εικόνα ενότητας στις Βρυξέλλες επειδή συμφωνούσαν στα βασικά: τη θέση της Γαλλίας στην ΕΕ, το κράτος δικαίου και μια κοινή αντίληψη για τον δημοκρατικό λόγο και την ευγένεια.
Αυτή τη φορά, μια συγκατοίκηση θα δοκίμαζε τα όρια του συστήματος.
Ο Γάλλος πρωθυπουργός και ο πρόεδρος θα πρέπει επίσης να συμφωνήσουν για το ποιον θα στείλουν στις Βρυξέλλες για να αναλάβει τον σημαντικό ρόλο του επιτρόπου της Γαλλίας στην ΕΕ. Στο παρελθόν επιτρεπόταν στη Γαλλία να στείλει δύο επιτρόπους κατά τη διάρκεια μιας περιόδου κυβερνητικής συγκατοίκησης, αλλά αυτή τη φορά δεν θα έχει αυτή την πολυτέλεια.
Ο Μακρόν και ο πιθανός πρωθυπουργός της Γαλλίας, Μπαρντελά, διαφωνούν ήδη στο πρόσωπο του επιτρόπου. Ο Μπαρντελά υποστήριξε ότι η μελλοντική κυβέρνηση και όχι ο Μακρόν, θα έπρεπε να επιλέξει τον υποψήφιο. «Θα είναι μεταξύ των πρώτων αποφάσεων που θα λάβουμε», είπε ο Μπαρντελά, προσθέτοντας ότι εξετάζει ονόματα για να προτείνει.
Οι σύμμαχοι του Μακρόν, ωστόσο, διαφωνούν και τονίζουν ότι ο Μακρόν θα πρέπει να προτείνει τον επόμενο Γάλλο Επίτροπο, όπως το έκανε πάντα ο πρόεδρος.
Αλλά η πραγματικότητα δεν είναι τόσο ξεκάθαρη. Σύμφωνα με τις συνθήκες της ΕΕ, οι υπουργοί των 27 χωρών της ΕΕ είναι αυτοί που προτείνουν τον κατάλογο των Επιτρόπων και όχι οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων. Αυτό θα ενισχύσει τον Μπαρντελά.
Ωστόσο, οι επίτροποι πρέπει να γίνουν δεκτοί από τον πρόεδρο της Επιτροπής και να λάβουν έγκριση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχει ο Μακρόν.
Μειωμένη επιρροή
Πριν από την ανακοίνωση του Μακρόν στις 9 Ιουνίου για την κήρυξη πρόωρων εκλογών, η Γαλλία αναμενόταν να εξασφαλίσει μια ισχυρή θέση ως αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδιας για μεγάλα οικονομικά χαρτοφυλάκια όπως ο ανταγωνισμός.
Με τον Μακρόν, όμως, αποδυναμωμένο μετά την ήττα σε δύο διαδοχικές εκλογές και έναν ισχυρό Μπαρντελά να αναλαμβάνει τα ηνία της κυβέρνησης, αναμένονται εσωτερικές διαμάχες που θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν τη Γαλλία.
Υψηλόβαθμος Γάλλος αξιωματούχος είπε ότι μια ακροδεξιά κυβέρνηση είναι πιθανό να ευθυγραμμιστεί με βασικά γαλλικά συμφέροντα όπως η υποστήριξη για την πυρηνική ενέργεια και τους αγρότες.
Οι αναλυτές συμφωνούν ότι η συγκατοίκηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια χαοτική πολιτική και να υπονομεύσει την επιρροή της Γαλλίας στην Ευρώπη.
Πηγή: skai.gr
