Η αντίδραση της Ρωσίας στην ανατροπή του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο ήταν επιφυλακτική, με τη Μόσχα να αξιολογεί τα πιθανά γεωπολιτικά οφέλη και τις ευκαιρίες της αμερικανικής δράσης έναντι της απώλειας ενός σημαντικού περιφερειακού συμμάχου στη Λατινική Αμερική.
Η Μόσχα καταδίκασε αρχικά τις επιθέσεις των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την επακόλουθη αρπαγή του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες. Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε τις «επιθετικές ενέργειες» των ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι αποτέλεσαν «απαράδεκτη παραβίαση της κυριαρχίας ενός ανεξάρτητου κράτους». Ωστόσο, το Κρεμλίνο δεν έχει εκδώσει επίσημη απάντηση για την ανατροπή του Μαδούρο, ούτε έχει μιλήσει ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.
Ο Μαδούρο ήταν σύμμαχος του Πούτιν και η Βενεζουέλα έχει μακροχρόνιους δεσμούς με τη Ρωσία. Το Καράκας υποστήριξε την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και, εκτός από τους στενούς δεσμούς στον τομέα της ενέργειας και της στρατιωτικής συνεργασίας, οι δύο χώρες είχαν κοινό συμφέρον να περιορίσουν τη γεωπολιτική, στρατιωτική και οικονομική επιρροή των ΗΠΑ στην περιοχή.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ωστόσο, η απομάκρυνση του Μαδούρο δεν είναι αποκλειστικά κακή είδηση για τη Ρωσία, και η Μόσχα πιθανότατα θα αναζητήσει τρόπους να εκμεταλλευτεί την κρίση στη Βενεζουέλα προς όφελός της.
Με φόντο την Ουκρανία
Η κρίση στη Βενεζουέλα εκδηλώνεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη συγκυρία για τις σχέσεις της Μόσχας με την Ουάσινγκτον. Είναι πιθανό η Ρωσία να αποφύγει κινήσεις που θα μπορούσαν να διαρρήξουν τις σχέσεις με τον Λευκό Οίκο, σε μια περίοδο κατά την οποία επιδιώκει να καλλιεργήσει καλό κλίμα με την αμερικανική κυβέρνηση, προσδοκώντας σε πιο ευνοϊκούς όρους σε μια ενδεχόμενη συμφωνία ειρήνης για την Ουκρανία.
Ωστόσο, τα γεγονότα στη Βενεζουέλα προσφέρουν μια ευπρόσδεκτη απόσπαση της προσοχής από αυτό το μέτωπο, με τη Ρωσία να επωφελείται από οποιαδήποτε χαλάρωση των προσπαθειών – ή της πίεσης – για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας με την Ουκρανία ή για την υπογραφή εκεχειρίας στο πλαίσιο οποιασδήποτε συμφωνίας.
Καθώς οι ρωσικές δυνάμεις φαίνεται να έχουν πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης, κυρίως όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό, και σημειώνουν σταδιακή πρόοδο στην ανατολική Ουκρανία, η κατάπαυση του πυρός δεν φαίνεται να είναι προς το συμφέρον της Ρωσίας.
«Η αντίδραση του Κρεμλίνου στην αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα μέχρι στιγμής κινείται σε τυπικό, αναμενόμενο πλαίσιο», σημείωσαν αναλυτές του Institute for the Study of War, προσθέτοντας ότι το Κρεμλίνο «πιθανότατα θα χρειαστεί να ισορροπήσει τις τοποθετήσεις του ανάμεσα στη διατήρηση της αξιοπιστίας του ως εταίρου απέναντι σε άλλα κράτη και στις προσπάθειες να κρατήσει καλές σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ».
Κίνδυνος για τον Ζελένσκι;
Οι αναλυτές έχουν επίσης εκφράσει την ανησυχία τους ότι η σύλληψη του Μαδούρο από τον Τραμπ και οι ποινικές κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν θα μπορούσαν να δώσουν στη Ρωσία το ελεύθερο να πράξει το ίδιο με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, τον οποίο η Μόσχα συχνά περιγράφει ως «εγκληματία», χωρίς όμως να έχει παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τις κατηγορίες της.
«Ο Τραμπ δίνει στον Πούτιν την άδεια να προχωρήσει όσο θέλει με τον Ζελένσκι», δήλωσε τη Δευτέρα στο CNBC η Σάρα Λέντι, πολιτική σύμβουλος και πρώην διευθύντρια του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας στο Λευκό Οίκο. «Ο Τραμπ είπε ότι ο Μαδούρο είναι εγκληματίας και, επομένως, είχε το δικαίωμα να τον συλλάβει και να τον μεταφέρει. Γνωρίζουμε όμως ότι και ο Πούτιν έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει – λανθασμένα, κατά τη γνώμη μου – τον Ζελένσκι εγκληματία. Έτσι, δημιουργείται ένα επικίνδυνο προηγούμενο, σύμφωνα με το οποίο χώρες μπορούν να παραβιάζουν την πολιτική κυριαρχία άλλων κρατών», δήλωσε η Λέντι.
«Νομίζω ότι αυτό δημιουργεί ένα πολύ κακό προηγούμενο για τις χώρες που η Κίνα και η Ρωσία απειλούν, είτε πρόκειται για την Ταϊβάν είτε για την Ουκρανία», πρόσθεσε η ίδια.
Ιδεολογική ώθηση;
Σε ιδεολογικό επίπεδο, η παρέμβαση του Τραμπ στη Βενεζουέλα και η εξωτερική πολιτική που τη συνοδεύει – η επιθυμία να επαναβεβαιωθεί η ισχύς και η κυριαρχία των ΗΠΑ στο δυτικό ημισφαίριο – βρίσκουν απήχηση στη Ρωσία.
Ο Πούτιν θεωρείται επίσης ότι επιθυμεί να αποκαταστήσει τη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, η οποία χάθηκε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, ένα γεγονός που ο Ρώσος πρόεδρος χαρακτήρισε ως τη «μεγαλύτερη γεωπολιτική καταστροφή» του 20ού αιώνα.
Υπάρχουν εικασίες ότι η νέα έμφαση του Τραμπ στην αποκατάσταση της αμερικανικής ηγεμονίας στη Δύση θα μπορούσε να επιτρέψει στη Ρωσία να πράξει το ίδιο στην περιοχή της. Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές σχολίασαν στο CNBC ότι η παρέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα έδειξε σε χώρες όπως η Ρωσία και το Ιράν ότι ο Τραμπ είναι έτοιμος να δράσει αν αυτό κριθεί ότι είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ.
«Αυτό που κάνει στη Βενεζουέλα σίγουρα θα γίνει αντιληπτό πολύ καθαρά τόσο στο Ιράν όσο και στη Ρωσία», δήλωσε τη Δευτέρα στο CNBC η Αμρίτα Σεν, ιδρύτρια της Energy Aspects.
Εν τω μεταξύ, ο Μάρκο Πάπιτς, στρατηγικός αναλυτής της BCA Research, υποστήριξε ότι η Ρωσία δεν είχε καμία διαπραγματευτική δύναμη έναντι των ΗΠΑ όσον αφορά συμμάχους όπως η Βενεζουέλα. «Αν οι ΗΠΑ έχουν ελεύθερο πεδίο δράσης στη δική τους σφαίρα επιρροής, έχουν άραγε και οι άλλες μεγάλες δυνάμεις το ίδιο δικαίωμα στις δικές τους; Η απάντηση είναι “όχι”. Δεν υπήρχε κάτι που θα μπορούσε να προσφέρει η Ρωσία στην Αμερική στο ζήτημα της Βενεζουέλας… Δεν χρειαζόταν κανενός είδους συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ελεύθερα τα χέρια στο δυτικό τους ημισφαίριο», σημείωσε.
Απώλεια ενός συμμάχου
Οι αναλυτές επιμένουν να τονίζουν ότι η ανατροπή του Μαδούρο δεν θα έχει γίνει δεκτή με ενθουσιασμό στη Μόσχα, καθώς πρόκειται για απώλειεα εν΄ςο σημαντικού συμμάχου και προπύργιου ενάντια στην επιρροή και τις φιλοδοξίες των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική.
«Με την πτώση του Μαδούρο, ένα ακόμη κράτος-πελάτης της Ρωσίας καταρρέει, μειώνοντας την αξία των εγγυήσεων ασφαλείας του Κρεμλίνου», ανέφερε τη Δευτέρα σε ανάλυσή της η Τίνα Φόρνταμ, ιδρύτρια της Fordham Global Insight.
«Για το Κρεμλίνο, τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα, καθώς η αμερικανική επιχείρηση ξεπέρασε χωρίς δυσκολία τα πολυδιαφημισμένα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-300 που είχαν εγκατασταθεί στη Βενεζουέλα, τα οποία είχαν ήδη αποτύχει να προσφέρουν ουσιαστική αεράμυνα και στη Συρία και στο Ιράν», πρόσθεσε η ίδια.
Πηγή: skai.gr
