Γλυκόπικρη γεύση για όλους από τις δημοτικές στη Γαλλία

Η Ακροδεξιά δεν κατάφερε να «σαρώσει», όπως προέβλεπαν ορισμένοι, οι Σοσιαλιστές κράτησαν τα «κάστρα» τους, ο Μακρόν δεν έχει λόγους να πανηγυρίσει. Αρνητικό ρεκόρ συμμετοχής.Έναν χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, που σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προκαλούν ήδη αϋπνίες στην προοπτική μιας νίκης της Ακροδεξιάς, οι δημοτικές εκλογές απέκτησαν χαρακτήρα σφυγμομέτρησης για τις διαθέσεις του εκλογικού σώματος, αν και είναι γνωστό ότι οι συγκεκριμένες «μάχες» έχουν τον δικό τους χαρακτήρα. Σε περίπου 1.500 δήμους οι εκλογές οδηγήθηκαν στον δεύτερο γύρο και το βασικό συμπέρασμα είναι ότι, παρά την άνοδό του, ο Εθνικός Συναγερμός (RN) της Μαρίν Λεπέν δεν μπόρεσε να «πατήσει» στα καλά αποτελέσματα του πρώτου γύρου και να πανηγυρίσει κάποια επιτυχία υψηλού συμβολισμού, όπως θα ήταν για παράδειγμα μια νίκη στη Μασσαλία, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, όπου οι σοσιαλιστές κατάφεραν τελικά να κρατήσουν τον Δήμο.

Ο σημερινός σοσιαλιστής δήμαρχος Μπενουά Παγιάν συγκέντρωσε τελικά ποσοστό 53% έναντι 40% του ακροδεξιού Φρανκ Αλίσιο, αν και οι δημοσκοπήσεις τους έφερναν ισόπαλους μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Ακόμη και στη Νιμ και την Τουλόν, όπου ο Εθνικός Συναγερμός (RN) είχε μεγάλες ελπίδες για ένα σημαντικό εκλογικό «τρόπαιο», κατάφερε να κατακτήσει μόνο τη δεύτερη θέση. Ωστόσο, ο Ερίκ Σιοτί, μη κομματικό μέλος, αλλά σύμμαχος του RN, αναδείχθηκε νικητής στη Νίκαια. Παρ’ όλα αυτά, η Λεπέν δεν δίστασε να μιλήσει για μια «τεράστια νίκη».

Το Παρίσι έμεινε… σοσιαλιστικό και δίτροχο

Σημαντική για τους αποδυναμωμένους ως κόμμα σε εθνικό επίπεδο Σοσιαλιστές είναι σίγουρα η επκράτηση του Εμμανουέλ Γκρεγκουάρ στο Παρίσι, απέναντι στην υποψήφια της Δεξιάς και υπουργό των κυβερνήσεων Σαρκοζί και Μακρόν, Ρασιντά Ντατί, την οποία ουσιαστικά ευνοούσε και ο Εμμανουέλ Μακρόν, αν και μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος έσπευσε να κρατήσει αποστάσεις.

Ο Γκρεγκουάρ θα διαδεχτεί την πρώην «προϊσταμένη» του Ανν Ινταλγκό, που κατείχε το αξίωμα επί 12 χρόνια και είχε σαν έργο ζωής τη μετατροπή της γαλλικής πρωτεύουσας σε μια πόλη για ποδήλατα. Οι Σοσιαλιστές κάνουν κουμάντο στο Παρίσι εδώ και συνολικά 25 χρόνια. Οι συντηρητικοί της Γαλλίας ήλπιζαν τώρα σε μια «αλλαγή» στην πόλη, που θα μπορούσε να δώσει και το έναυσμα για μια πιο φιλόδοξη, αλλά και αισιόδοξη προεδρική προεκλογική εκστρατεία.

Εμπιστεύτηκαν τους δοκιμασμένους σε Λυόν και Χάβρη

Στη Λυόν και τη Χάβρη είχαμε επανεκλογή των ήδη δημάρχων. Στη Λυόν, του Πράσινου Γκρεγκορί Ντουσέ, που υπερασπίστηκε με επιτυχία τη θέση του απέναντι στον προπονητή ποδοσφαίρου Ζαν-Μισέλ Ολά, ο οποίος έθεσε υποψηφιότητα για τα συντηρητικά και κεντρώα κόμματα. Στη Χάβρη, ο πρώην Γάλλος πρωθυπουργός (του Μακρόν) Εντουάρ Φιλίπ, ο οποίος σκοπεύει να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία το 2027, επανεξελέγη δήμαρχος. Ο Φιλίπ είχε ήδη ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία, αλλά είχε θέσει ως προϋπόθεση την επιτυχή επανεκλογή του ως δημάρχου. Αυτή η νίκη ήταν και μια μικρή παρηγοριά για τον πρόεδρο Μακρόν, όπως και οι επιτυχίες μερικών ακόμα πολιτικών του φίλων σε μικρότερους δήμους.

Κάτω από τις προσδοκίες της έμεινε σίγουρα και η Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν, αλλά και αυτή έχει να επιδείξει κάποιες τοπικές επιτυχίες. Με άλλα λόγια, όλοι έχουν κάτι να «πιαστούν» για να δηλώσουν ικανοποιημένοι. Οι εκλογές δεν έβγαλαν ξεκάθαρο πανεθνικό νικητή. Σε κάθε περίπτωση, η Ακροδεξιά δεν αποδυναμώθηκε, ούτε το Κέντρο μπορεί να μιλά για κάποια τάση συνολικής ενδυνάμωσής του.

Όλοι σε εγρήγορση

Σύμφωνα με την Ανν-Σαρλέν Μπεζινά, ειδική στο Συνταγματικό Δίκαιο και λέκτορα στο Πανεπιστήμιο της Ρουέν, τα αποτελέσματα των εκλογών μάλλον κινήθηκαν σε γνώριμα εδάφη. «Τα καθιερωμένα κόμματα, οι συντηρητικοί Ρεπουμπλικάνοι (Les Républicains, LR) και το Σοσιαλιστικό Κόμμα (Parti Socialiste, PS), επιβεβαιώσαν ότι έχουν βαθιές ρίζες σε τοπικό επίπεδο. Αυτό αντικατοπτρίζεται σε αυτές τις εκλογές, οι οποίες συχνά περιστρέφονται γύρω από τοπικά ζητήματα», δήλωσε στην DW.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι τα παραδοσιακά κόμματα μπορούν να επαναπαυθούν στις δάφνες τους ενόψει των εκλογών του 2027: «Πρώτον, τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών μπορούν να μεταφερθούν μόνο εν μέρει σε εθνικό επίπεδο και, δεύτερον, η υποστήριξη για τα παραδοσιακά κόμματα στις αγροτικές περιοχές καταρρέει». Η χαμηλή προσέλευση των ψηφοφόρων υποδηλώνει ακριβώς αυτό, πρόσθεσε η νομική επιστήμονας. Με 57%, βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο ρεκόρ από το 1958, εξαιρουμένου του έτους πανδημίας 2020.

Στις γαλλικές δημοτικές εκλογές οι κάτοικοι δεν εκλέγουν άμεσα δήμαρχο. Επιλέγουν τα μέλη του μελλοντικού δημοτικού συμβουλίου, το οποίο στη συνέχεια εκλέγει τον δήμαρχό του. Έτσι η λίστα που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους έχει εγγυημένο έναν σταθερό αριθμό εδρών στο συμβούλιο και εκλέγει και τον δήμαρχο.

Πηγές: ARD, DW, ZDF

Πηγή: Deutsche Welle