Όταν ο Ρώσος πρέοδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έδωσε εντολή για εισβολή στην Ουκρανία, υποσχέθηκε στους Ρώσους ότι «θα το ξανακάνουν», ότι δηλαδή ο στρατός τους θα κινηθεί ξανά προς τα δυτικά και θα θριαμβεύσει, όπως είχε κάνει η Σοβιετική Ένωση απέναντι στη Γερμανία.
Σήμερα, όπως σημειώνει το Politico, ο Ρώσος πρόεδρος έχει τηρήσει μόνο τη μισή από αυτή την υπόσχεση. Μέχρι αυτή την εβδομάδα, ο πόλεμος που ο Πούτιν πίστευε ότι θα τελείωνε σε μόλις τρεις ημέρες έχει διαρκέσει περισσότερο απ’ όσο κράτησε για τη Μόσχα ο πόλεμος εναντίον των Ναζί.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, την ώρα που η Μόσχα δυσκολεύεται να προελάσει στην Ουκρανία, το παγκόσμιο δίκτυο συμμάχων που ο Πούτιν έχτιζε επί δύο δεκαετίες μοιάζει να καταρρέει, δοκιμαζόμενο από έναν απροσδόκητα επιθετικό πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Ντόναλντ Τραμπ.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Αυτό που υποτίθεται ότι θα ήταν μια γρήγορη επιχείρηση στην Ουκρανία έχει μετατραπεί σε έναν εξαντλητικό πόλεμο φθοράς. Η διάρκεια της σύγκρουσης έχει πλέον ξεπεράσει τις 1.418 ημέρες που οι Σοβιετικοί πέρασαν πολεμώντας την ναζιστική επίθεση, απωθώντας τελικά τους Γερμανούς από τη Μόσχα μέχρι το Βερολίνο.
Κατά τη διάρκεια της σχεδόν τετραετούς εκστρατείας της στην Ουκρανία, η Μόσχα κατέλαβε μόνο ένα τμήμα της χώρας, με κόστος περίπου 1,1 εκατ. Ρώσους θύματα (νεκρούς και τραυματίες) και αυξανόμενη αναστάτωση στο εσωτερικό της χώρας. Αυτό το μήνα, περίπου 600.000 Ρώσοι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα στην παραμεθόρια περιοχή του Μπέλγκοροντ μετά από ουκρανική πυραυλική επίθεση.
Παράλληλα, σε διεθνές επίπεδο, φαίνεται πως ο Πούτιν μπορεί να κάνει ελάχιστα για να αποτρέψει το να απομονώνονται οι σύμμαχοί του ένας-ένας.
Το Κρεμλίνο βρίσκεται σε δυσμενή θέση στη Μέση Ανατολή από τα τέλη του 2024, όταν η κατάρρευση της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Συρία στέρησε στέρησε από τη Μόσχα έναν αξιόπιστο εταίρο στην περιοχή.
Επιπλέον, νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η Μόσχα φάνηκε ανίκανη να προστατεύσει ακόμη και τον στενότερο σύμμαχό της στη Νότια Αμερική, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες συνέλαβαν τον Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας — έναν ηγέτη που είχε φροντίσει να ταξιδέψει στη Μόσχα για την παρέλαση της Ημέρας της Νίκης τον περασμένο Μάιο.
Με ιδιαίτερα ταπεινωτικό τρόπο, η Μόσχα δεν κατάφερε καν να αποτρέψει την πρωτοφανή κατάσχεση από τις ΗΠΑ ενός πετρελαιοφόρου που έφερε ρωσική σημαία.
Μόλις πριν από ένα χρόνο, ο Πούτιν υπέγραψε μια 20ετή συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας με την Τεχεράνη. Τώρα το καθεστώς – το οποίο προμήθευσε τη Ρωσία με τα φονικά drones Shahed για τον πόλεμο στην Ουκρανία – κινδυνεύει να ανατραπεί από διαδηλωτές, τους οποίους ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι θα μπορούσε να υπερασπιστεί με στρατιωτική επέμβαση.
Οι Ρώσοι έχουν λάβει το μήνυμα.
«Μια ολόκληρη εποχή φτάνει στο τέλος της», έγραψε την Κυριακή ένας φιλοπολεμικός στρατιωτικός μπλόγκερ με το ψευδώνυμο Maxim Kalashnikov, αντανακλώντας την αυξανόμενη κριτική προς την ηγεσία της Ρωσίας.
Οι ρωσικές αρχές, υποστήριξε, είχαν αφιερώσει υπερβολικά πολύ χρόνο προσπαθώντας να δημιουργήσουν την εικόνα ότι η χώρα ήταν μια μεγάλη δύναμη, αντί να λάβουν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι θα γινόταν μια τέτοια δύναμη. Η υπόσχεση ότι «μπορούμε να το ξανακάνουμε» απέτυχε, κατέληξε ο Kalashnikov.
Δημοσιογράφοι φιλικοί προς το ιρανικό καθεστώς ανέφεραν ότι τις τελευταίες εβδομάδες η Μόσχα προμήθευσε το Ιράν με ρωσικής κατασκευής θωρακισμένα οχήματα Spartak και επιθετικά ελικόπτερα, πιθανώς για να βοηθήσει στην καταστολή των διαδηλωτών, δήλωσε ο Νικίτα Σμάγκιν, εμπειρογνώμονας στις σχέσεις Ρωσίας-Ιράν και συνεργάτης του Carnegie Endowment for International Peace.
«Αλλά, φυσικά, οι Ιρανοί δεν έχουν καμία ψευδαίσθηση ότι, αν η κατάσταση γινόταν πραγματικά κρίσιμη, η Ρωσία θα αποσυρόταν απλώς, όπως έκανε στην περίπτωση του Μπασάρ αλ-Άσαντ», είπε, αναφερόμενος στην πτώση του καθεστώτος του δικτάτορα το 2024 και την επακόλουθη εξορία του στη Ρωσία.
Η πραγματικότητα είναι ότι η συμμαχία που υποτίθεται πως καθοδηγούσε η Μόσχα ήταν σε μεγάλο βαθμό μια κατασκευή, δήλωσε ο πρώην Ρώσος διπλωμάτης Μπόρις Μποντάρεφ. «Ούτε η Βενεζουέλα ούτε το Ιράν αποτελούν μέρος της ρωσικής αυτοκρατορίας», είπε. Μετά την εισβολή της στην Ουκρανία, «ήταν σημαντικό για τη Ρωσία να δείξει ότι δεν ήταν μόνη, αλλά αυτό είναι προπαγάνδα».
Ο Σμάγκιν επισήμανε ότι η συμφωνία συνεργασίας μεταξύ Ιράν και Ρωσίας δεν περιλάμβανε μια ρήτρα αμοιβαίας άμυνας, χαρακτηρίζοντας τη σχέση τους «σταθερή», αλλά με ένα υπόβαθρο «σοβαρής δυσπιστίας».
«Οι δύο χώρες δεν είναι πραγματικά σύμμαχοι, είναι στρατηγικοί εταίροι από ανάγκη, επειδή και οι δύο πλευρές έχουν λίγες άλλες επιλογές», πρόσθεσε ο ίδιος.
Τα φερέφωνα του Κρεμλίνου προσπάθησαν να δώσουν μια θετική χροιά στην κατάσταση, υποστηρίζοντας ότι η φαινομενική περιφρόνηση των ΗΠΑ για το διεθνές δίκαιο αποδεικνύει πως η Ρωσία είχε δίκιο να εισβάλει στην Ουκρανία.
Άλλοι σχολιαστές έχουν προσπαθήσει να υποβαθμίσουν τη σχέση μεταξύ της Ρωσίας και των συμμάχων της ή έχουν επισημάνει τις διαφορές μεταξύ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του πολέμου στην Ουκρανία για να δικαιολογήσουν την έλλειψη προόδου. Δεν είναι ότι ο στρατός της χώρας είναι αδύναμος, υποστηρίζουν, αλλά ότι οι Ρώσοι απλώς έχουν επενδύσει λιγότερα από ό,τι τότε.
«Στην πρώτη περίπτωση, ολόκληρη η χώρα πολέμησε τους Ναζί, τώρα μόνο το 5% περίπου ενδιαφέρεται», ισχυρίστηκε ένα κανάλι στο Telegram με το εύστοχο όνομα «Don’t Stop War» (Μην σταματήσετε τον πόλεμο).
Ο ίδιος ο Πούτιν δεν έχει ακόμη σχολιάσει τα γεγονότα στη Βενεζουέλα ή το Ιράν, πιστός στη συνήθειά του να αφήνει τους υφισταμένους του να μιλούν για τα κακά νέα, δήλωσε ο Μποντάρεφ. Σημείωσε, ωστόσο, ότι το Κρεμλίνο πιθανώς θεωρεί τις ενέργειες των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και κατά του πετρελαιοφόρου ως προσπάθειες να στριμώξουν τη Ρωσία σε μια γωνία.
Για να δείξει ότι δεν υποκύπτει στις πιέσεις, η Ρωσία θα αναζητήσει τρόπους να επιδείξει την κυριαρχία της, κυρίως στην Ουκρανία, δήλωσε ο Μποντάρεφ, αναφερόμενος στην εκτόξευση του υπερηχητικού πυραύλου Oreshnik από τη Μόσχα προς την Ουκρανία την περασμένη εβδομάδα.
Ο Μποντάρεφ προειδοποίησε να μην περιμένουμε «χαλάρωση» της ρωσικής στάσης. «Ακόμα κι αν είναι αδύναμη, η Μόσχα θα προσπαθεί να δείξει ότι είναι ισχυρή».
Πηγή: skai.gr
