Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, ήλπιζε ότι θα εκμεταλλευόταν τη νέα πολιτική σεζόν για μια ήσυχη «επανεκκίνηση». Αντ’ αυτού, υποχρεώθηκε να προβεί σ έναν ανασχηματισμό, με αλλαγές, μάλιστα, σε καίρια υπουργεία. Και τώρα, που ο μεγάλος του αντίπαλος, ο Νάιτζελ Φάρατζ, διαρκώς ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις, καλείται να αντικαταστήσει την Άντζελα Ρέινερ, η οποία άφησε ορφανή τη θέση του αναπληρωτή ηγέτη του κόμματος.
Ξεκίνησε η διαδικασία διαδοχής, θα ολοκληρωθεί στα τέλη του Οκτώβρη
Η Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή (NEC) των Εργατικώνσυνεδριάζει τη Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου για να ορίσει το χρονοδιάγραμμα και τον κώδικα δεοντολογίας. Αν το προσχέδιο εγκριθεί, οι υποψήφιοι θα πρέπει να συγκεντρώσουν τις αναγκαίες υπογραφές βουλευτών μέχρι την Πέμπτη. Στη συνέχεια, από τις 13 έως τις 27 Σεπτεμβρίου θα αναζητήσουν στηρίγματα από τοπικές οργανώσεις και συνδικάτα, ενώ η τελική εσωκομματική ψηφοφορία θα γίνει 8-23 Οκτωβρίου.
Το εμπόδιο δεν είναι μικρό: απαιτείται στήριξη από το 20% της κοινοβουλευτικής ομάδας (80 βουλευτές), συν τρεις φορείς (εκ των οποίων δύο συνδικάτα) ή το 5% των τοπικών οργανώσεων. Η αριστερή πτέρυγα ήδη διαμαρτύρεται για «στημένο παιχνίδι», καθώς το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα ευνοεί τον εκλεκτό της ηγεσίας.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Οι υποψήφιοι που ακούγονται:
Αξιοσημείωτο είναι ότι στη λίστα των πιθανών υποψηφίων κυριαρχούν οι γυναίκες. Από τη Σαμπάνα Μαχμούντ, κατά πολλούς το μεγάλο φαβορί και την Άλισον ΜακΓκόβερν μέχρι τη Ροζένα Άλιν-Καν, την Έμιλι Θόρνμπερι και τη Λίζα Νάντι, η πλειονότητα των υποψηφίων φέρνει στο προσκήνιο μια νέα γενιά γυναικείων προσώπων.
Για ένα κόμμα που συχνά κατηγορείται ότι υστερεί σε εκπροσώπηση, η εικόνα μιας σχεδόν «γυναικείας κούρσας» μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά πολύτιμη. Δεν είναι μόνο ζήτημα ισότητας, είναι και μήνυμα ανανέωσης, το οποίο το Εργατικό Κόμμα έχει ανάγκη όσο ποτέ.
Σαμπάνα Μαχμούντ: Η νέα υπουργός Εσωτερικών, διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τον Στάρμερ. Η δεξιόστροφη προσέγγισή της, ωστόσο, προβληματίζει την κομματική βάση.
Ντέιβιντ Λάμι: Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και νέος υπουργός Δικαιοσύνης. Οι πιέσεις για γυναίκα αναπληρώτρια ίσως σταθούν εμπόδιο στην υποψηφιότητά του.
Άλισον ΜακΓκόβερν: Νέα στο υπουργείο Στέγασης. Θεωρείται πιθανή «συμβιβαστική λύση» για το επιτελείο του Στάρμερ.
Ροζένα Άλιν-Καν: Γιατρός και δεύτερη στην κούρσα της προηγούμενης αναμέτρησης. Η κριτική της στις κοινωνικές περικοπές και στη στάση για τη Γάζα της χαρίζει πόντους στη βάση.
Έμιλι Θόρνμπερι: Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών. Σκέφτεται την υποψηφιότητα και έχει υψώσει τον τόνο απέναντι στον Στάρμερ.
Λουίζ Χέιγκ: Πολύ καλή σχέση με τα συνδικάτα, ακούστηκε το όνομά της, αν και οι συνεργάτες της διαρρέουν ότι δεν θα κατέβει.
Λίζα Νάντι: Υπουργός Πολιτισμού, με επιρροή στη «σοφτ-αριστερά». Δείχνει απρόθυμη να διεκδικήσει.
Σάρα Όουεν: Πρόεδρος Επιτροπής Ισότητας, με ισχυρούς δεσμούς στα συνδικάτα, αλλά μικρή αναγνωρισιμότητα στο κοινό.
Αννελίζ Ντοντς: Πρώην πρόεδρος του κόμματος, χαμηλών τόνων, αλλά με γνώση των εσωκομματικών μηχανισμών.
Λούσι Πάουελ: Αποπέμφθηκε πρόσφατα από ηγετικό ρόλο στη Βουλή. Έχει ιστορία στο πλευρό του Στάρμερ.
Ντον Μπάτλερ: Εκπρόσωπος της παραδοσιακής αριστεράς, σκέφτεται δεύτερη απόπειρα.
Μιάτα Φανμπουλέ: Νέα βουλευτής και υφυπουργός, με ιστορία σε κεντροαριστερά «think tanks». Θεωρείται μάλλον αουτσάιντερ.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
