Ύστερα από εβδομάδες σεναρίων και φημών, το Νορβηγικό Ινστιτούτο Νόμπελ γνωστοποίησε ότι η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, βρίσκεται εν κινήσει προς το Όσλο για να παραλάβει το Βραβείο Ειρήνης. «Κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να παραστεί στην τελετή σήμερα», ανέφερε το Ινστιτούτο στη σημερινή του ανακοίνωση. «Παρότι δεν θα μπορέσει να συμμετάσχει στην τελετή και στις εκδηλώσεις της ημέρας, είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που επιβεβαιώνουμε ότι είναι ασφαλής και ότι θα βρεθεί κοντά μας στο Όσλο». Η κ. Ματσάδο «αναμένεται να φθάσει από απόψε το βράδυ έως αύριο το πρωί», δήλωσε ο διευθυντής του Ινστιτούτου Νόμπελ, Κρίστιαν Μπεργκ Χαρπβίκεν, ενώ η τελετή απονομής του Νόμπελ θα ξεκίνησε σήμερα στις 14:00 ώρα Ελλάδας στο δημαρχείο του Όσλο.
Παράλληλα, η ίδια η Ματσάδο δήλωσε την Τετάρτη ότι πράγματι κατευθύνεται προς τη νορβηγική πρωτεύουσα. «Θα είμαι στο Όσλο, αυτή τη στιγμή βρίσκομαι καθ’ οδόν», ανέφερε σε συνομιλία της με τον πρόεδρο της Επιτροπής Νόμπελ, Γιόργκεν Βάτνε Φρίνες, σε ηχογράφηση που έδωσε στη δημοσιότητα το Νορβηγικό Ινστιτούτο.
Η κόρη της, η Άνα Κορίνα Σόσα Ματσάδο, παρέλαβε το βραβείο και εκφώνησε ομιλία εκ μέρους της μητέρας της στην τελετή.
Παρακολουθήστε Live την τελετή:
[embedded content]
«Οι δημοκρατίες πρέπει να είναι έτοιμες να αγωνιστούν για την ελευθερία προκειμένου να επιβιώσουν»
Οι δημοκρατίες πρέπει να είναι έτοιμες να αγωνιστούν για την ελευθερία προκειμένου να επιβιώσουν, δήλωσε η βραβευμένη με το Νόμπελ Ειρήνης Ματσάδο την Τετάρτη, σε ομιλία που εκφώνησε η κόρη της κατά τη διάρκεια τελετής στην οποία η Ματσάδο δεν μπόρεσε να παραστεί.
Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας δήλωσε ότι το βραβείο έχει βαθιά σημασία, όχι μόνο για τη χώρα της αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο.
«(σ.σ. Το βραβείο) υπενθυμίζει στον κόσμο ότι η δημοκρατία είναι απαραίτητη για την ειρήνη», δήλωσε η Ματσάδο μέσω της κόρης της. «Και το πιο σημαντικό, το μάθημα που μπορούν να μοιραστούν οι Βενεζουελάνοι με τον κόσμο, είναι ένα μάθημα που σφυρηλατήθηκε σε μια μακρά και δύσκολη πορεία: Αν θέλουμε δημοκρατία, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε για την ελευθερία».
Ένα μεγάλο πορτρέτο της χαμογελαστής Ματσάδο κρεμόταν στο Δημαρχείο του Όσλο για να την εκπροσωπεί.
«Η ελευθερία κατακτάται κάθε μέρα, αρκεί να είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε για αυτήν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η υπόθεση της Βενεζουέλας ξεπερνά τα σύνορά μας», ανέφερε στο κείμενο της ομιλίας της. «Ένας λαός που επιλέγει να είναι ελεύθερος όχι μόνο απελευθερώνει τον εαυτό του, αλλά συμβάλλει και στην απελευθέρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας».
Στην ομιλία της, – μέσω της κόρης της – η Ματσάδο είπε ότι οι Βενεζουελάνοι δεν συνειδητοποίησαν εγκαίρως ότι η χώρα τους ολισθαίνει σε αυτό που περιέγραψε ως δικτατορία. «Όταν καταλάβαμε πόσο εύθραυστοι είχαν γίνει οι θεσμοί μας, ήταν ήδη πολύ αργά», είπε η Ματσάδο.
Αναφερόμενη στον αείμνηστο πρόεδρο Ούγκο Τσάβες, ο οποίος εξελέγη το 1999 και παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το θάνατό του το 2013, είπε: «Όταν ο ηγέτης ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος κατά της δημοκρατίας εξελέγη πρόεδρος, πολλοί πίστευαν ότι το χάρισμα μπορούσε να αντικαταστήσει το κράτος δικαίου». «Από το 1999, το καθεστώς έχει αφιερωθεί στην αποσύνθεση της δημοκρατίας μας».
Ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο, που βρίσκεται στην εξουσία από το 2013, ισχυρίζεται ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να τον ανατρέψει για να αποκτήσει πρόσβαση στα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της Βενεζουέλας και ότι οι πολίτες και οι ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας θα αντισταθούν σε οποιαδήποτε τέτοια απόπειρα.
Οι ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας σχεδιάζουν να οργανώσουν μια αντίσταση τύπου ανταρτοπολέμου ή να σπείρουν το χάος σε περίπτωση αεροπορικής ή χερσαίας επίθεσης από τις ΗΠΑ, σύμφωνα με πηγές του Reuters που έχουν γνώση των σχεδιασμών.
Αφιέρωση στον Τραμπ
Όταν η Ματσάδο κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης τον Οκτώβριο, το αφιέρωσε εν μέρει στον Τραμπ, ο οποίος είχε δηλώσει ότι ο ίδιος άξιζε αυτή την τιμή.
Έχει ταχθεί στο πλευρό των σκληροπυρηνικών που βρίσκονται κοντά στον Τραμπ και υποστηρίζουν ότι ο Μαδούρο έχει δεσμούς με εγκληματικές συμμορίες που αποτελούν άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, παρά τις αμφιβολίες που έχουν εκφράσει οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει διατάξει περισσότερους από 20 στρατιωτικά χτυπήματα τους τελευταίους μήνες εναντίον πλοίων που φέρονται να μεταφέρουν ναρκωτικά στην Καραϊβική και στα ανοικτά των ακτών του Ειρηνικού της Λατινικής Αμερικής.
Ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ορισμένοι Δημοκρατικοί και αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής καταδίκασαν τις επιθέσεις ως παράνομες εξωδικαστικές εκτελέσεις αμάχων.
Τιμηθέντες με Νόμπελ Ειρήνης που δεν παρέστησαν στην απονομή του βραβείου
Στην ιστορία του Νόμπελ Ειρήνης υπήρξαν όχι μόνο λαμπρές στιγμές βράβευσης, αλλά και στιγμές απουσίας. Πέρα από τους τιμώμενους που ανέβηκαν στη σκηνή για να παραλάβουν το βραβείο, υπήρξαν και άλλοι που δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να παρευρεθούν στην τελετή. Είτε λόγω εμποδίων που τους επιβλήθηκαν, είτε από προσωπική επιλογή, οι απουσίες αυτές συχνά φωτίζουν εξίσου έντονα το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο της εποχής, υπενθυμίζοντας ότι ο αγώνας για την ειρήνη δεν είναι πάντα απλός ούτε χωρίς συνέπειες.
Ναργκίς Μοχαμαντί (2023)
Πολέμια της υποχρεωτικής χρήσης μαντίλας και της θανατικής ποινής, η Ιρανή ακτιβίστρια κρατούνταν στη φυλακή Εβίν της Τεχεράνης την ώρα της απονομής του βραβείου. Τα δίδυμα παιδιά της, ηλικίας 17 ετών, που ζουν εξόριστα στη Γαλλία, παρέλαβαν το βραβείο αντί για εκείνην και διάβασαν ομιλία, την οποία είχε καταφέρει να διαβιβάσει από το κελί της.
Η Ναργκίς Μοχαμαντί έχει αφεθεί προσωρινά ελεύθερη από τα τέλη του 2024 για ιατρικούς λόγους.
Άλες Μπιαλιάτσκι (2022)
Ο Άλες Μπιαλιάτσκι, ιδρυτής και ‘ψυχή’ επί χρόνια της Viasna, της κυριότερης οργάνωσης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λευκορωσία, ήταν φυλακισμένος κατά την απονομή του βραβείου. Το επόμενο έτος καταδικάσθηκε σε δεκαετή φυλάκιση για χρηματοδότηση συλλογικών δράσεων που επέφεραν «μεγάλο πλήγμα στη δημόσια τάξη».
Ο Μπιαλιάτσκι εκπροσωπήθηκε από τη σύζυγό του στην τελετή απονομής του Νόμπελ.
Λιου Σιαομπό (2010)
Η καρέκλα έμεινε συμβολικά κενή κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στον Κινέζο αντιφρονούντα, που ήταν φυλακισμένος. Δεν μπόρεσε να εκπροσωπηθεί ούτε από τη σύζυγό του, τη Λιου Σια, η οποία ήταν σε κατ’ οίκον περιορισμό, ούτε από τους τρεις αδελφούς του, που δεν μπορούσαν να εγκαταλείψουν την κινεζική επικράτεια.
Μορφή του δημοκρατικού κινήματος της Τιενανμέν το 1989, «μαύρο πρόβατο» για το κομμουνιστικό καθεστώς, ο συγγραφέας και καθηγητής Λογοτεχνίας θα απελευθερωθεί υπό όρους αφού διαγνωστεί τον Μάιο του 2017 με καρκίνο στο τελικό στάδιο. Θα πεθάνει τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς.
Αούνγκ Σαν Σου Τσι (1991)
Η αντιφρονούσα από τη Μιανμάρ ήταν σε κατ’ οίκον περιορισμό όταν τιμήθηκε με το βραβείο, αλλά η στρατιωτική χούντα που βρισκόταν στην εξουσία της επέτρεψε να μεταβεί στο Όσλο για να το παραλάβει. Προτίμησε ωστόσο να παραμείνει στη Μιανμάρ φοβούμενη ότι δεν θα της επιτραπεί να επιστρέψει.
Εκείνη τη χρονιά, μια κενή καρέκλα τοποθετήθηκε στο βήμα. Ο σύζυγός της και οι δύο γιοι τους παρέλαβαν το βραβείο εκ μέρους της.
Λεχ Βαλέσα (1983)
Αν και ήταν ελεύθερος όταν παρέλαβε το βραβείο το 1983, ο Λεχ Βαλέσα, ηγέτης στην παρανομία του συνδικάτου Solidarnosc (Αλληλεγγύη), αποφάσισε να μην πάει στην τελετή απονομής, φοβούμενος δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στην Πολωνία.
Εκπροσωπήθηκε από τη σύζυγό του και τον γιο τους.
Αντρέι Ζαχάροφ (1975)
Τιμηθείς για τους αγώνες του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο φυσικός και αντιφρονών Αντρέι Ζαχάροφ δεν μπόρεσε να πάει στο Όσλο για να παραλάβει το βραβείο, καθώς η Σοβιετική Ένωση αρνήθηκε να του χορηγήσει άδεια να βγει από τη χώρα.
Εκπροσωπήθηκε από τη σύζυγό του Έλενα Μπόνερ, ακτιβίστρια επίσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Χένρι Κίσινγκερ και Λε Ντουκ Το (1973)
Το Νόμπελ Ειρήνης 1973, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα στην ιστορία του βραβείου, απονεμήθηκε απουσία των δύο τιμηθέντων, οι οποίοι βραβεύθηκαν για την επίτευξη μιας εφήμερης εκεχειρίας στο Βιετνάμ.
Ο Λε Ντουκ Το αρνήθηκε το βραβείο υποστηρίζοντας πως η εκεχειρία που επιτεύχθηκε έπειτα από διαπραγματεύσεις δεν τηρήθηκε, ενώ ο Κίσινγκερ δεν τόλμησε να μεταβεί στο Όσλο, με τον φόβο διαδηλώσεων.
Καρλ φον Οσιέτσκι (1935)
Όταν τιμήθηκε με το βραβείο, ο Γερμανός ειρηνιστής δημοσιογράφος, που συνελήφθη το 1933 κατά τις μαζικές συλλήψεις αντιπολιτευόμενων οι οποίες ακολούθησαν την πυρκαγιά στο Ράιχσταγκ, βρισκόταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης των ναζί.
Τα χρήματα του βραβείου δόθηκαν σε έναν δημοσιογράφο ο οποίος εξαπάτησε την οικογένεια του Καρλ φον Οσιέτσκι και καταδικάσθηκε σε δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα γι’ αυτό.
Ο αντιφρονών στο καθεστώς των Ναζί άφησε την τελευταία του πνοή το 1938 στο νοσοκομείο, εξακολουθώντας να βρίσκεται υπό κράτηση.
Πηγή: skai.gr
