ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο Πολωνός αντιστασιακός έγραψε αναφορές που βγήκαν λαθραία από το στρατόπεδο, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τις συνθήκες, τα βασανιστήρια και τους θανάτους
Η τολμηρή αποστολή ενός ανθρώπου να διεισδύσει στο Άουσβιτς αποκάλυψε τις θηριωδίες των Ναζί σε όλο τον κόσμο.
Στις 27 Ιανουαρίου 1945, κρατούμενοι στο κεντρικό στρατόπεδο του Άουσβιτς απελευθερώθηκαν από στρατιώτες του Πρώτου Ουκρανικού Μετώπου έπειτα από τέσσερα χρόνια τρόμου.
Φέτος είναι η 80ή επέτειος από την απελευθέρωση του πιο διαβόητου στρατοπέδου συγκέντρωσης εν καιρώ πολέμου στον κόσμο, όπου περισσότεροι από 1,1 εκατομμύριο άνθρωποι, κυρίως Εβραίοι, δολοφονήθηκαν, αναφέρει το BBC.
Το Άουσβιτς ιδρύθηκε το 1940 όταν η ναζιστική Γερμανία άνοιξε ένα νέο συγκρότημα στρατοπέδων για κρατούμενους στο Oświęcim στη νότια Πολωνία. Αυτό που ξεκίνησε ως φυλακή για Πολωνούς εξελίχθηκε σε στρατόπεδο θανάτου των Εβραίων της Ευρώπης και το όνομα Άουσβιτς σύντομα θα γίνει συνώνυμο της γενοκτονίας και του Ολοκαυτώματος. Κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του, λίγα ήταν γνωστά για τις δραστηριότητες του στρατοπέδου, μέχρι που ένας άντρας αποφάσισε να ρισκάρει τη ζωή του για να δείξει στον κόσμο την αλήθεια.
Για τους φρουρούς και τους άλλους κρατούμενους, αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Tomasz Serafiński, ο κρατούμενος με τον αριθμό 4859, ένας Εβραίος που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.
Αλλά για μια μικρή αντιστασιακή ομάδα κατά της ναζιστικής Γερμανίας, το όνομά του ήταν Bίτολντ Πιλέτσκι, ανθυπολοχαγός στο στρατό, πράκτορας πληροφοριών, σύζυγος και πατέρας δύο παιδιών και καθολικός.
«Ο Bίτολντ Πιλέτσκι ήταν ένας από τους ιδρυτές της οργάνωσης του αντιστασιακού κινήματος, Μυστικός Πολωνικός Στρατός – TAP, εν συντομία», δήλωσε ο Δρ. Πιοτρ Σέτκιεβιτς, ιστορικός του Auschwitz-Birkenau Memorial and Museum . “Όταν ο TAP έμαθε για το νέο στρατόπεδο του Άουσβιτς, άρχισαν συζητήσεις για την αποστολή κάποιου εκεί για να μάθει τι συνέβαινε. Ο Πιλέτσκι συμφώνησε να αναλάβει αυτό το έργο.”
«Θα πρέπει να τονιστεί ότι εκείνη την εποχή κανείς στον TAP δεν γνώριζε τι ήταν το Άουσβιτς», συνέχισε ο Σέτκιεβιτς. «Μόνο τότε άρχισαν να φτάνουν τα πρώτα τηλεγραφήματα που ενημέρωναν για τους θανάτους των ανθρώπων που απελάθηκαν στην πρώτη μεταφορά από τη Βαρσοβία».
Ωστόσο, ο Πιλέτσκι χρειαζόταν ένα σχέδιο για να μπει μέσα. Έτσι, μια μέρα Σεπτεμβρίου του 1940 κανόνισε να βρεθεί στο διαμέρισμα της κουνιάδας του στη γειτονιά Żoliborz της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια μιας αστυνομικής επιδρομής και χρησιμοποίησε την εβραϊκή ταυτότητα ενός νεκρού Πολωνού στρατιώτη για να εξασφαλίσει ότι θα συλληφθεί. Τρεις μέρες αργότερα, ο Πιλέτσκι περνούσε τις πύλες που έγραφαν το περίφημο “Arbeit Macht Frei”, όπου θα έμενε τα επόμενα δυόμισι χρόνια εισχωρώντας στο στρατόπεδο και στέλνοντας στοιχεία για να ενημερώσει τον κόσμο για τις δραστηριότητές του, τη σκληρή δουλειά, την πείνα και τους θανάτους.
Έγραψε αναφορές που βγήκαν λαθραία από το στρατόπεδο, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τις συνθήκες, τα βασανιστήρια και τους θανάτους. Ταυτόχρονα, ενέπνευσε ένα υπόγειο αντιστασιακό κίνημα που σαμποτάριζε εγκαταστάσεις και δολοφόνησε αξιωματικούς των SS ενώ κανόνιζε να φέρουν λαθραία τρόφιμα και φάρμακα.
Εκτός από την κουνιάδα του, η οικογένειά του γνώριζε ελάχιστα για τη στρατιωτική του δραστηριότητα.
Στις αναφορές του, Πιλέτσκι αποκάλυψε την πραγματικότητα του Άουσβιτς και ζήτησε από τις Συμμαχικές Δυνάμεις να επιτεθούν στο στρατόπεδο. Αν και τα έγγραφα έφτασαν σε ορισμένους από τους ανώτατους διοικητές, τα περισσότερα αγνοήθηκαν, καθώς η Πολωνία δεν αποτελούσε στρατιωτική προτεραιότητα. Ακόμη και την ημέρα της τελικής απελευθέρωσης του στρατοπέδου, ο ουκρανικός στρατός υπό τη σοβιετική διοίκηση ενημερώθηκε για το στρατόπεδο μόνο τυχαία αφού απελευθέρωσε την κοντινή πόλη της Κρακοβίας.
Αν και οι μαρτυρίες του Pilecki δεν οδήγησαν άμεσα στην απελευθέρωση του στρατοπέδου, αποκάλυψαν τις συνθήκες που επικρατούσαν εκεί. Ήταν ο πρώτος που έδωσε πληροφορίες από πρώτο χέρι για τα βασανιστήρια και τους θανάτους αιχμαλώτων τρία χρόνια πριν οι διοικητές των συμμαχικών δυνάμεων αναγνωρίσουν επίσημα την ύπαρξη του στρατοπέδου. Χρειάστηκαν άλλα δύο χρόνια μετά την απόδρασή του για να σωθούν οι επιζώντες κρατούμενοι του Άουσβιτς. Μέχρι τότε, από το σχεδόν 1,1 εκατομμύριο ανθρώπων που μεταφέρθηκαν εκεί, μόνο οι 7.000 απελευθερώθηκαν.
Ο Πιλέτσκι έγινε γνωστός ως « ο άνθρωπος που προσφέρθηκε εθελοντικά να μπει στο Άουσβιτς », αν και η ιστορία του δεν θα γίνει γνωστή ευρέως παρά χρόνια μετά. Μετά τον πόλεμο, η Πολωνία περιήλθε υπό σοβιετική κυριαρχία και ο Πιλέτσκι και η υπόγεια μονάδα του συνέχισαν να πολεμούν για την ανεξαρτησία της Πολωνίας στην Εξέγερση της Βαρσοβίας . Τελικά συνελήφθη, αναγκάστηκε να υπογράψει μια ομολογία ως προδότης και εκτελέστηκε κρυφά στη φυλακή το 1948.
Ο σοβιετικός κομμουνισμός κατέρρευσε το 1989 στην Πολωνία και τελικά ειπώθηκε η πραγματική ιστορία του Πιλέτσκι. Δημοσιεύτηκαν βιβλία για αυτόν, δρόμοι πήραν το όνομά του και η ιστορία του διδάχθηκε σε πολωνικά σχολεία. Ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Πιλέτσκι για να ερευνήσει την πολιτική ιστορία της Πολωνίας του 20ου αιώνα και η ιστορία του Πιλέτσκι αποτελεί μέρος των εκθεμάτων στο Μνημείο και Μουσείο του Άουσβιτς-Μπίρκεναου.
Πηγή: skai.gr
