Συγκίνηση και θλίψη έχει σκορπίσει σε όλη την Ελλάδα η είδηση του θανάτου του μεγάλου δεξιοτέχνη του κλαρίνου, Πετρολούκα Χαλκιά, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών.
Ο Πετρολούκας Χαλκιάς γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1934 στο Δελβινάκι Πωγωνίου, τόπο καταγωγής της μητέρας του, Καλλιρρόης. Ο πατέρας του, Περικλής, ο οποίος ήταν επίσης κλαρινίστας, καταγόταν από το χωριό Καστάνιανη Πωγωνίου.
Σήμερα τα δύο αυτά χωριά πενθούν για την απώλεια του μεγάλου μουσικού της παράδοσης.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
[embedded content]
Ο Πετρολούκας Χαλκιάς άρχισε την ενασχόλησή του με το κλαρίνο στην ηλικία 11 ετών, παρά την άρνηση του πατέρα του, ο οποίος ήταν από τους καλύτερους μουσικούς.
Ο νεαρός τότε Πετρολούκας μαθήτευσε δίπλα στον Φίλιππα Ρούντα (επονομαζόμενο «το καλύτερο κλαρίνο του Ζαγορίου») με την βοήθεια του οποίου έκανε και την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στην ηλικία αυτή.
Ύστερα από το γεγονός αυτό ο Πετρολούκας πηγαίνει στην Αθήνα όπου παίζει μαζί με τον πατέρα του και τον βιολιστή αδελφό του Αχιλλέα (1937–2015) και κάνει και την πρώτη ραδιοφωνική του εμφάνιση.
Το 1960 ο Πετρολούκας Χαλκιάς μεταναστεύει στην Αμερική όπου παραμένει 20 χρόνια και διαδίδει την παραδοσιακή μουσική της Ελλάδας.
Το 1979 επιστρέφει στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στην Αθήνα. Παίζει σε γνωστά μουσικά κέντρα, σε συναυλίες, εμφανίζεται σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και δίσκους με γνωστούς καλλιτέχνες.
Μενδώνη: Με τη μουσική του μύησε τους Έλληνες και τον κόσμο στη ζωντανή φωνή της παράδοσής μας
Μετά την είδηση της απώλειας του Πετρολούκα Χαλκιά, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ανέφερε τα εξής:
«Με βαθιά συγκίνηση και θλίψη αποχαιρετούμε τον Πέτρο-Λούκα Χαλκιά, τον κορυφαίο εκφραστή της ηπειρώτικης παραδοσιακής μουσικής, τον αξεπέραστο κλαρινίστα, τον δεξιοτέχνη ερμηνευτή που, με τη μουσική του, μύησε τους Έλληνες και τον κόσμο στη ζωντανή φωνή της παράδοσής μας. Η απώλειά του δεν είναι απλώς η απώλεια ενός μεγάλου μουσικού, αλλά ενός πιστού φύλακα της μουσικής κληρονομιάς μας και της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Αφήνει πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην παραδοσιακή μουσική και στην καρδιά της Ηπείρου».
Πηγή: skai.gr
