Υπάρχουν λίγα πράγματα που απολαμβάνει περισσότερο η Καλιφορνέζα Αραμπέλα Κάρεϊ Άντολφσον από το ψάρεμα κοντά στο παραλίμνιο σπίτι της στη Σουηδία το καλοκαίρι ή από το να βγάζει τη φωτογραφική της μηχανή και να απαθανατίζει τη φυσική ομορφιά που την περιβάλλει.
Εκείνη και ο σύζυγός της Στέφαν, Σουηδός στην καταγωγή, συχνά παίρνουν το σκάφος τους από το Τόρπεν, το νησί όπου ζουν, και βγαίνουν στα νερά της λίμνης Σόμεν, απολαμβάνοντας τα ειδυλλιακά τοπία με χωράφια, δάση και βράχους.
«Είναι πανέμορφα εδώ», λέει η Άντολφσον, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σαν Ντιέγκο, στο CNN Travel. «Η Σουηδία είναι όμορφη. Η λίμνη είναι όμορφη. Ο αέρας είναι καθαρός. Δεν υπάρχει κίνηση».
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Από τότε που μετακόμισε στη Σκανδιναβία το 2022, έπειτα από το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Καλιφόρνια, έχει μάθει να εκτιμά τον ρυθμό των τεσσάρων ξεκάθαρων εποχών, αν και παραδέχεται ότι οι σουηδικοί χειμώνες «μπορούν να είναι αρκετά σκληροί».
Μια τυχαία στιγμή
Υπάρχουν και άλλες απολαύσεις. Η Άντολφσον λέει ότι της αρέσει το γεγονός πως βρίσκεται κοντά στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το ζευγάρι μερικές φορές οδηγεί μέχρι την Κοπεγχάγη και από εκεί πετά για την Πορτογαλία, ή πηγαίνει οδικώς στη Στοκχόλμη, τέσσερις ώρες μακριά, απ’ όπου μπορούν «να πάρουν ένα αεροπλάνο για τη Λετονία ή την Ουγγαρία».
Κι όμως, σχεδόν τρία χρόνια μετά τη μετακόμιση, η Άντολφσον λέει ότι η προσαρμογή στη ζωή στη Σουηδία είχε ένα κόστος που δεν είχε προβλέψει πλήρως.
Εκείνη και ο σύζυγός της, που γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν το 2009, φαντάζονταν εδώ και καιρό ότι θα μοιράζονταν τον χρόνο τους μεταξύ Σουηδίας, Μεξικού και Καλιφόρνιας. Έχουν συνολικά τρία παιδιά και τρία εγγόνια.
Δοκίμασαν για πρώτη φορά να ζήσουν μαζί στη Σουηδία το 2016, μετακομίζοντας στη νότια πόλη Λουντ, κοντά στο Μάλμε, αλλά μετά από δυόμισι χρόνια η Άντολφσον επέστρεψε στις ΗΠΑ, νοσταλγώντας το σπίτι της.
Αποφάσισαν να προσπαθήσουν ξανά έπειτα από αυτό που η ίδια περιγράφει ως μια τυχαία στιγμή τον Αύγουστο του 2022, όταν βρήκε στο διαδίκτυο αγγελία για ένα «πανέμορφο» επιπλωμένο σπίτι δίπλα στη λίμνη στο Τόρπεν. Μέσα σε έναν μήνα το αγόρασαν και τον Οκτώβριο μετακόμισαν.
Μόνο αφού έφτασαν συνειδητοποίησε ότι το νέο τους σπίτι βρισκόταν «στη μέση του πουθενά». Το νησί, μικρό και αραιοκατοικημένο, απέχει τουλάχιστον μισή ώρα οδήγησης από αυτό που αποκαλεί «πολιτισμό».
Παρότι είχε ξαναζήσει στη Σουηδία, η μετακόμιση σε τόσο απομονωμένο μέρος αποδείχθηκε πολιτισμικό σοκ. Μπορούν να περάσουν μέρες χωρίς να δει κανέναν άλλον πέρα από τον σύζυγό της.
«Είμαι άνθρωπος που αγαπά πολύ τους ανθρώπους και αντλεί ενέργεια από την επαφή μαζί τους», λέει. Στο Τόρπεν, προσθέτει, οι κάτοικοι κρατούν αποστάσεις και το να κάνει φίλους ήταν δύσκολο.
Στο Σαν Ντιέγκο περιβαλλόταν από τη μεγάλη εκτεταμένη οικογένειά της. Η απουσία αυτής της κοινότητας ήταν μία από τις πιο δύσκολες προσαρμογές.
«Ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου χάθηκε», λέει. «Και ακόμη δεν έχω καταλάβει με τι να το αντικαταστήσω». Παρ’ όλα αυτά, είναι ευγνώμων που η αδελφή της ζει στη Γερμανία, στην ίδια ζώνη ώρας με τη Σουηδία.
Ψυχική επανεκκίνηση
Αναγνωρίζει ότι η ζωή θα μπορούσε να είναι διαφορετική σε μια πόλη, και όχι σε ένα νησί χωρίς δημόσιες συγκοινωνίες και με ένα μόνο εστιατόριο.
Το Τόρπεν σφύζει από ζωή το καλοκαίρι — καγιάκ, σανίδα, βαρκάδες — αλλά οι χειμώνες είναι μακριοί και ήσυχοι, με το νησί σχεδόν έρημο.
Η Άντολφσον και ο Στέφαν, που εργάζεται ως αναπληρωτής εκπαιδευτικός, οργανώνουν προσεκτικά τις αγορές τους στην ενδοχώρα, αποθηκεύοντας τρόφιμα πριν κλειστούν στο σπίτι. Όταν το χιόνι φτάνει τα 30 εκατοστά, «κουρνιάζουμε μέσα, τρώμε και πίνουμε».
Η προσαρμογή, λέει, απαιτεί μια ψυχική επανεκκίνηση. «Είναι θέμα να ξαναγράψεις το πρόγραμμα στο μυαλό σου που είχες συνηθίσει να “τρέχεις” και να τρέξεις ένα νέο πρόγραμμα».
Το «νέο πρόγραμμα» της Άντολφσον περιλαμβάνει ταξίδια σε όλη την Ευρώπη. Έχει επισκεφθεί τη Σλοβενία, τη Λετονία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τη Μαγιόρκα, δημιουργώντας φωτογραφικά κολάζ για την οικογένεια και τους φίλους της και γράφοντας ένα παιδικό βιβλίο εμπνευσμένο από τα εγγόνια της.
Οι βιντεοκλήσεις τη βοηθούν να διατηρεί επαφή με τα αγαπημένα της πρόσωπα στις ΗΠΑ. Περιγράφει με τρυφερότητα τις κυριακάτικες κλήσεις, όταν ο τρίχρονος εγγονός της «αγκαλιάζει το τηλέφωνο» πριν κλείσουν. «Δόξα τω Θεώ για την τεχνολογία, που μας επιτρέπει να είμαστε μετανάστες και να μένουμε συνδεδεμένοι», λέει.
Η γλώσσα ήταν ένα ακόμη εμπόδιο. Αν και γνώριζε λίγα σουηδικά, απείχε πολύ από την άνετη χρήση. Τα μαθήματα τη βοήθησαν, αλλά η περιορισμένη γνώση δυσκόλεψε την ενσωμάτωσή της, όπως και η επιφυλακτικότητα που αντιλαμβάνεται στη σουηδική κουλτούρα.
«Είμαι Ισπανόφωνη και εμείς είμαστε πολύ εκδηλωτικοί», λέει. «Οι Σουηδοί είναι πιο συγκρατημένοι. Δεν υπάρχουν πολλές αγκαλιές και φιλιά».
Υπάρχουν όμως και πολλά θετικά. Η νέα της ζωή μπορεί να είναι πολύ πιο ήσυχη από εκείνη στο Σαν Ντιέγκο, αλλά η Άντολφσον, που εργάζεται εξ αποστάσεως, λέει ότι υπάρχει μια ξεκάθαρη «έλλειψη άγχους», για την οποία είναι ευγνώμων.
Γειωμένη ζωή
Το κόστος ζωής είναι επίσης πιο ευνοϊκό. «Όλα είναι φθηνότερα» στη Σουηδία σε σύγκριση με την Καλιφόρνια, λέει — ιδιαίτερα η στέγαση. Το νερό στο σπίτι της είναι δωρεάν «επειδή προέρχεται από τη λίμνη».
Η υγειονομική περίθαλψη είναι πολύ φθηνότερη από ό,τι στις ΗΠΑ. Όταν νοσηλεύτηκε για πέντε ημέρες έπειτα από πτώση, έμεινε άναυδη όταν έλαβε λογαριασμό μικρότερο των 100 δολαρίων.
Αν και έχει εκτιμήσει πολλά στοιχεία της σουηδικής ζωής, η κουζίνα δεν είναι ένα από αυτά. Της λείπει το καλό μεξικανικό φαγητό και λέει ότι το να βρει «μια αξιοπρεπή τορτίγια» είναι σχεδόν αδύνατο. Και καθώς μεγαλώνει και εκτιμά «τις πιο εκλεπτυσμένες απολαύσεις», έρχεται σε αντίθεση με την «προσγειωμένη» σουηδική κουλτούρα.
Της λείπει επίσης η ευκολία ορισμένων πτυχών της ζωής στις ΗΠΑ, τονίζοντας ότι «η Σουηδία δεν είναι μια βολική χώρα». Την ξενίζει η κουλτούρα του «φτιάξ’ το μόνος σου», την οποία θεωρεί «αξιοθαύμαστη, αλλά πολύ πάνω από τις δυνατότητές μου».
Κοιτάζοντας πίσω, πιστεύει ότι η μετακόμιση θα ήταν ευκολότερη σε μικρότερη ηλικία. «Η αλλαγή γίνεται πιο δύσκολη όσο μεγαλώνεις», παρατηρεί.
Εύχεται να είχε κατανοήσει καλύτερα τις τεχνικές και τις συμπεριφορές που απαιτούνται για να «εξερευνήσεις, να ενσωματωθείς και να αφομοιωθείς» εύκολα σε ένα νέο μέρος πριν φύγει από τις ΗΠΑ, θεωρώντας ότι αυτές οι δεξιότητες γίνονται «απαραίτητες όσο ο κόσμος γίνεται πιο παγκοσμιοποιημένος».
Προς το παρόν, σκοπεύει να παραμείνει στη Σουηδία, επιστρέφοντας στο Σαν Ντιέγκο κάθε λίγους μήνες και ελπίζοντας κάποτε να γυρίσει μόνιμα — αν καταφέρει να πείσει τον σύζυγό της.
Η συμβουλή της σε όσους σκέφτονται μια παρόμοια μετακόμιση αργότερα στη ζωή είναι να βεβαιωθούν ότι «έχουν μια σύνδεση» με τον τόπο και να «καταλάβουν ότι θα χρειαστεί χρόνος».
«Θα νιώσετε μοναξιά κάποιες φορές», λέει. «Και θα υπάρξουν δύσκολες μέρες που θα εύχεστε να ήσασταν στο σπίτι. Αλλά θα δημιουργήσετε και υπέροχες αναμνήσεις».
Πηγή: skai.gr
