ΆλλαΣχετικά άρθρα
Οι ειδικοί σε θέματα φυλακών και οι ιστορικοί έχουν εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες για το αν το σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ είναι εφικτό
Η διαβόητη φυλακή του Αλκατράζ, που πλέον αποτελεί ιστορικό ορόσημο, ξανάρθε στο προσκήνιο, αφότου ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Κυριακή, ότι έδωσε διαταγή στην κυβέρνησή του και στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες να ανοικοδομηθεί και να ανοίξει ξανά ώστε να οδηγούνται εκεί οι πιο «βίαιοι» και «υπότροποι» κακοποιοί.
Και μπορεί για κάποιους να φαίνεται μια ακόμη τρελή ιδέα του Τραμπ, ωστόσο, η ιστορία έχει δείξει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν αστειεύεται. Πόσο ρεαλιστική όμως αυτή τη φορά η ιδέα του;
Σε ανάρτησή του στο Truth Social στις 4 Μαΐου, ο Τραμπ δήλωσε αρχικά ότι είχε δώσει εντολή στην κυβέρνησή του να ανοίξει ξανά και να επεκτείνει τη φυλακή του νησιού, λέγοντας ότι «για πολύ καιρό η Αμερική μαστίζεται από άγριους, βίαιους και επαναλαμβανόμενους παραβάτες». Μιλώντας σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο την επόμενη μέρα, ο Τραμπ δήλωσε ότι, κατά την άποψή του, το Αλκατράζ, γνωστό ως «ο Βράχος», «αντιπροσωπεύει κάτι πολύ ισχυρό, πολύ ισχυρό» – τον νόμο και την τάξη.
«Χρειαζόμαστε νόμο και τάξη σε αυτή τη χώρα», είπε. «Οπότε θα το εξετάσουμε. Μερικοί από τους ανθρώπους εδώ πάνω θα εργαστούν πολύ σκληρά πάνω σε αυτό».
Ενώ είπε ότι βρίσκει την ιδέα «ενδιαφέρουσα», ο Τραμπ παραδέχτηκε επίσης ότι η φυλακή είναι επί του παρόντος ένας «μεγάλος όγκος» που «σκουριάζει και σαπίζει».
«Αντιπροσωπεύει κατά κάποιο τρόπο κάτι που είναι ταυτόχρονα φρικτό και όμορφο και δυνατό και άθλιο», είπε.
Λίγο αφότου τα σχόλια του Τραμπ έγιναν είδηση σε όλο τον κόσμο, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης Τσαντ Γκίλμαρτιν δήλωσε σε ανακοίνωσή του ότι το Ομοσπονδιακό Γραφείο Φυλακών, (BOP), «εργάζεται για την ανοικοδόμηση και το άνοιγμα του Αλκατράζ ώστε να χρησιμεύσει ως σύμβολο νόμου και τάξης».
Ωστόσο, οι ειδικοί σε θέματα φυλακών και οι ιστορικοί έχουν εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες για το αν το σχέδιο είναι εφικτό, σύμφωνα με το BBC.
«Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή νόμιζα ότι ήταν αστείο», δήλωσε στο BBC ο Hugh Hurwitz, ο οποίος διετέλεσε αναπληρωτής διευθυντής του BOP μεταξύ Μαΐου 2018 και Αυγούστου 2019. «Δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύεις ότι μπορείς να το επισκευάσεις. Θα έπρεπε να το σκίσεις και να ξεκινήσεις από την αρχή».
Ο Hurwitz επισήμανε μια σειρά από προβλήματα με την εγκατάσταση, συμπεριλαμβανομένων κτιρίων που «κυριολεκτικά καταρρέουν» και κελιών στα οποία «ένα άτομο ύψους δύο μέτρων δεν μπορεί να σταθεί όρθιο».
«Δεν υπάρχουν αναβαθμίσεις ασφαλείας. Ούτε κάμερες. Ούτε περίφραξη», πρόσθεσε. «Δεν μπορείς να διοικήσεις φυλακή».
«Έχω δύο λέξεις: νερό και λύματα», είπε η Jolene Babyak, συγγραφέας και ιστορικός του Αλκατράζ, η οποία έζησε εκεί ως παιδί κατά τη διάρκεια των δύο θητειών του πατέρα της ως διοικητής φυλακών.
«Στην ακμή του, όλα τα λύματα για 500 ή περισσότερα άτομα απλώς απορρίπτονταν στον κόλπο», είπε. «Σήμερα πρέπει να απομακρύνονται με βάρκα. Δεν είναι καθόλου ρεαλιστικό. Αλλά αιχμαλωτίζει τη φαντασία όλων».
Όταν η εγκατάσταση έκλεισε το 1963, η BOP δήλωσε ότι ήταν σχεδόν τρεις φορές πιο ακριβό να λειτουργείσει το Αλκατράζ από οποιαδήποτε άλλη ομοσπονδιακή φυλακή – το κόστος κατά κεφαλήν ήταν 10 έως 13 δολάρια ανά κρατούμενο, σε σύγκριση με 3 έως 5 δολάρια σε άλλες εγκαταστάσεις. Αυτό οφειλόταν εν μέρει στο ότι απαιτούσε την παράδοση τροφίμων και προμηθειών με βάρκα.
Στις σημερινές ομοσπονδιακές φυλακές, το κατά κεφαλήν κόστος για τους κρατούμενους κυμαίνεται μεταξύ 120 και 164 δολαρίων – πράγμα που σημαίνει ότι το κόστος θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 500 δολάρια ανά άτομο σε μια εγκατάσταση όπως το Αλκατράζ.
Το Αλκατράζ μπορούσε να κρατήσει μόνο περίπου 340 κρατούμενους στην ακμή του.
«Ήταν απίστευτα ακριβό να κρατήσεις έναν κατάδικο εκεί», είπε ο John Martini, ιστορικός που πέρασε αρκετά χρόνια στο Αλκατράζ ως δασοφύλακας στην Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων. «Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Αλλά το μέρος έχει πάρει την κατηφόρα».
«Είναι ουσιαστικά ένα κέλυφος. Ακόμα και το σκυρόδεμα έχει μεγάλα προβλήματα. Η Υπηρεσία Πάρκων έχει επενδύσει εκατομμύρια για τη δομική του σταθεροποίηση», πρόσθεσε. «Θα χρειάζονταν νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, θέρμανση και αποχέτευση. Καμία από αυτές τις λειτουργίες».
«Αυτά [τα σχόλια του Τραμπ] είναι απλώς μια ακόμη ανατροπή στην περίεργη ιστορία του Αλκατράζ», πρόσθεσε ο Martini.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι όμως ο πρώτος πρόεδρος που εξετάζει το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας της εγκατάστασης ως κέντρου κράτησης.
Το 1981, το Αλκατράζ ήταν ένα από τα 14 σημεία που η κυβέρνηση Ρίγκαν εξέταζε για να φιλοξενήσουν έως και 20.000 πρόσφυγες που είχαν καταφύγει από την Κούβα στη Φλόριντα με το περίφημο «Mariel Boatlift».
Ο χώρος τελικά απορρίφθηκε λόγω της αξίας του ως ιστορικού τουριστικού χώρου και της παντελούς έλλειψης επαρκών εγκαταστάσεων.
Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Γραφείο Φυλακών, η λειτουργία του ήταν σχεδόν τρεις φορές πιο δαπανηρή από άλλα ομοσπονδιακά ιδρύματα γι αυτό και έκλεισε από τον Γενικό Εισαγγελέα Ρόμπερτ Κένεντι το 1963.
Πηγή: skai.gr
