Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, όπως και το Ισραήλ στη δημόσια σφαίρα, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να μείνουν εκτός της κρίσης που προκαλούν οι διαδηλώσεις στο Ιράν, ώστε να αποφύγουν το ενδεχόμενο να βρεθούν στο στόχαστρο της Τεχεράνης.
Όπως σημειώνει το ισραηλινό μέσο, The Jerusalem Post, η Μοσάντ δεν κινείται πλέον τόσο «στη σκιά» στο Ισλαμικό Κράτος όσο στο παρελθόν, καθώς η παρουσία και η δράση της έχουν γίνει περισσότερο ορατές από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια.
Τον Ιούνιο του 2025, η Μοσάντ είχε κινητοποιήσει εκατοντάδες πράκτορες κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ισραήλ, ο οποίος, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, επέφερε σοβαρό πλήγμα στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, στο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων και στα συστήματα αεράμυνας της χώρας, ενώ είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων ανώτατων στρατιωτικών και αξιωματούχων των υπηρεσιών πληροφοριών της Τεχεράνης.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Μετά το τέλος του πολέμου, ο επικεφαλής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, προχώρησε σε μια σπάνια και ιδιαίτερα αιχμηρή δημόσια δήλωση, προαναγγέλλοντας τη συνέχιση της δράσης των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών στην Τεχεράνη. Απευθυνόμενος τόσο στα στελέχη της Μοσάντ όσο και στο ευρύτερο κοινό, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί, όπως ήμασταν μέχρι σήμερα».
Στις 29 Δεκεμβρίου, ένας λογαριασμός στο Twitter στα φαρσί, που αποδίδεται στη Μοσάντ, κάλεσε τους Ιρανούς να διαδηλώσουν κατά του καθεστώτος, υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται κυριολεκτικά μαζί τους στις κινητοποιήσεις.
«Βγείτε όλοι μαζί στους δρόμους. Η ώρα έφτασε», ανέφερε ο λογαριασμός, προσθέτοντας: «Είμαστε μαζί σας. Όχι μόνο από απόσταση και με λόγια. Είμαστε μαζί σας στο πεδίο».
Παρότι πηγές της Μοσάντ αρνήθηκαν οποιαδήποτε επίσημη σύνδεση με τον συγκεκριμένο λογαριασμό, είναι ευρέως γνωστό ότι υπηρεσίες όπως η Μοσάντ, η CIA και άλλοι οργανισμοί πληροφοριών χρησιμοποιούν συχνά «βιτρίνες» για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων ή ψυχολογικού πολέμου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση των εκρήξεων του Ιουλίου 2020 και της καταστροφής σε πυρηνική εγκατάσταση στο Νατάνζ, για τις οποίες αρχικά ανέλαβε την ευθύνη μια άγνωστη, που και αργότερα αποδείχθηκε ανύπαρκτη, οργάνωση. Η διεθνής κοινότητα, όπως και το Ιράν, απέδωσαν την επίθεση στη Μοσάντ, κάτι που επιβεβαιώνεται εμμέσως και από το βιβλίο του πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας Γιόσι Κοέν, The Sword of Freedom, όπου περιγράφεται αναλυτικά το σαμποτάζ.
Την Τρίτη, ο δημοσιογράφος Ταμίρ Μοράγκ του ισραηλινού μέσου Channel 14 μετέδωσε ότι ξένοι παράγοντες έχουν εξοπλίσει Ιρανούς προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις του καθεστώτος που χρησιμοποιούνται για την καταστολή των διαδηλώσεων. Το σχετικό ρεπορτάζ αναδημοσίευσε μέσω Twitter ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, στο πλαίσιο της δικής του πολιτικής ατζέντας.
Πηγές της Μοσάντ αποστασιοποιήθηκαν εκ νέου τόσο από το ρεπορτάζ του Μοράγκ όσο και από οποιαδήποτε ρητή παραδοχή εμπλοκής στις διαδηλώσεις, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μια περίοδο κατά την οποία το Ισραήλ δεν μπορεί να αναγνωρίσει δημόσια οποιονδήποτε ρόλο, χωρίς να πλήξει το βασικό αφήγημα των Ιρανών που επιχειρούν να απελευθερωθούν από ένα αυταρχικό καθεστώς.
Οι αναρτήσεις του επίμαχου λογαριασμού έγιναν εν μέσω μαζικών κινητοποιήσεων στο Ιράν, με αφορμή την κατάρρευση του ιρανικού ριάλ, την άνοδο των τιμών των καυσίμων και μια πρόσφατη, εκτεταμένη κρίση νερού σε ολόκληρη τη χώρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, έχει περιγράψει με ιδιαίτερα σκληρούς όρους την κατάσταση στο Ιράν, εστιάζοντας κυρίως στο πρόβλημα της ύδρευσης και τη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στο καθεστώς.
Σε αποχαιρετιστήρια συνέντευξή του το 2022, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο Target Tehran, ο Μπένετ ανέφερε ότι, έπειτα από επανεξέταση της πολιτικής όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία, κατέληξε στο συμπέρασμα πως το ιρανικό καθεστώς είναι «βαθιά διεφθαρμένο και αρκετά ανίκανο». Όπως σημείωσε, «τεράστιες εκτάσεις δεν έχουν πρόσβαση σε νερό. Ανοίγεις τη βρύση και βγαίνει λάσπη. Υπάρχουν συνεχείς διαδηλώσεις και ο κόσμος είναι εξαιρετικά απογοητευμένος με τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)».
Κατά τον Μπένετ, οι αδυναμίες αυτές δημιουργούσαν ευκαιρίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν. Σύμφωνα με μία εκδοχή, είχε τονίσει στον επικεφαλής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, ότι η υπηρεσία όφειλε να γίνει πιο δημιουργική και πιο επιθετική στις ενέργειές της.
Ο Μπένετ φέρεται επίσης να υποστήριζε τη στρατηγική «θανάτου από χίλιες πληγές» για την αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος, στα πρότυπα της αμερικανικής στρατηγικής του Ψυχρού Πολέμου απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, μια προσέγγιση που υπερέβαινε την κλασική στρατιωτική αντιπαράθεση.
Σε παράλληλη αφήγηση, αναφέρεται ότι ο ίδιος ο Μπαρνέα πίεζε τον Μπένετ να κινηθεί ακόμη πιο τολμηρά, προτείνοντας αλλαγή των «κανόνων του παιχνιδιού» με το Ιράν προς όφελος του Ισραήλ. Μάλιστα, του χάρισε το βιβλίο «Νίκη: Η μυστική στρατηγική της κυβέρνησης Ρίγκαν που επιτάχυνε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης» του Πίτερ Σβάιτσερ, το οποίο περιγράφει δεκάδες μη στρατιωτικές μεθόδους που αξιοποίησαν οι ΗΠΑ για να εκμεταλλευτούν τις εγγενείς αδυναμίες ενός αυταρχικού καθεστώτος.
Πέραν αυτών, είναι ευρέως γνωστό ότι το Ισραήλ διαθέτει εμπειρία στη στήριξη τρίτων με μέσα και εξοπλισμό, όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά του. Στο παρελθόν έχει υποστηρίξει παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες που αντιμάχονταν τη Χαμάς στη Γάζα. Επιπλέον, σύμφωνα με δημόσιες δηλώσεις από την ουκρανική πλευρά που έχουν μεταδώσει ισραηλινά και διεθνή μέσα, η Ιερουσαλήμ έχει βρει τρόπους να διοχετεύσει συστήματα Patriot στην Ουκρανία μέσω έμμεσων διαύλων και διευκόλυνε τη μεταφορά, μέσω αμερικανικών αεροσκαφών, μεγάλων ποσοτήτων ρωσικής κατασκευής οπλισμού της Χεζμπολάχ, όπλων που το Ισραήλ είχε κατασχέσει κατά την εισβολή στον Λίβανο το 2024.
Τις τελευταίες δεκαετίες, το Ισραήλ και η Μοσάντ έχουν επίσης βρει τρόπους να στηρίξουν στρατιωτικά και άλλες ομάδες, μεταξύ άλλων, στον Λίβανο από τη δεκαετία του 1970 έως το 2000, αλλά και σε πολλές ακόμη περιοχές.
Παράλληλα, το Ιράν έχει κατηγορήσει κατά καιρούς Κούρδους Ιρανούς και άλλες μεγάλες εθνοτικές μειονότητες ότι συνεργάζονται με τη Μοσάντ.
Το πλήρες εύρος της εμπλοκής της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών αναμένεται να αποκαλυφθεί μόνο όταν ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Όταν, όμως, πρόκειται για τη Μοσάντ και το Ιράν, σχεδόν πάντα υπάρχουν πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά, καταλήγει η Jerusalem Post.
Πηγή: skai.gr
