Ρεκόρ διαζυγίων στην Τουρκία

Σε αριθμό ρεκόρ έφθασε το 2024 το ποσοστό διαζυγίων στην Τουρκία σύμφωνα με στοιχεία του Τουρκικού Στατιστικού Ινστιτούτου. Κατά πόσον ευθύνεται η οικονομική στενότητα;

Τη στιγμή που και η Τουρκία αντιμετωπίζει πλέον δημογραφικό πρόβλημα, με το 77% του πληθυσμού της να ζει σε πόλεις, νέα στατιστικά στοιχεία για το περασμένο έτος αποκαλύπτουν ότι το ποσοστό διαζυγίων έφθασε πέρυσι σε υψηλό όλων των εποχώ. Τα στοιχεία από το Τουρκικό Στατιστικό Ινστιτούτο (TÜİK), δηλαδή την εθνική στατιστική υπηρεσία, έδειξαν ότι πάνω από 187.000 ζευγάρια χώρισαν πέρυσι και ο αριθμός των διαζυγίων ανά 1.000 άτομα ανέβηκε στο 2,19% – το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί στην ιστορία της χώρας. Το εντυπωσιακό στοιχείο από την έρευνα δείχνει ότι τα ζευγάρια επιλέγουν κυρίως να χωρίσουν μέσα στα πρώτα χρόνια του γάμου. Συγκεκριμένα, το 33,7% των διαζυγίων έλαβε χώρα στα πρώτα πέντε έτη του γάμου, ενώ το 21,3% μεταξύ του έκτου και του δέκατου έτους.

Υπάρχουν και περίεργα κατά περιοχή. Η κοσμοπολίτικη τουριστική Αττάλεια στη νότια ακτή της Τουρκίας είχε τα περισσότερα διαζύγια, ενώ το Αντίαμαν στην ΝΑ Τουρκία με μεικτό πληθυσμό Τούρκων και Κούρδων είχε τον μεγαλύτερο αριθμό γάμων σε όλη τη χώρα.

Κοινωνικές ανακατατάξεις λόγω μεταναστών

Ίσως όμως το πιο αξιοπερίεργο έχει να κάνει με τις κοινωνικές ανακατατάξεις που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία, με την είσοδο εκατομμυρίων μεταναστών, κυρίως Σύρων, που σε ένα μεγάλο μέρος έχουν ενσωματωθεί στον ντόπιο πληθυσμό. Τα στοιχεία της έρευνας για το περασμένο έτος δείχνουν ότι ο ένας στους πέντε γαμπρούς που παντρεύτηκε τουρκικής καταγωγής σύζυγο ήταν συριακής προέλευσης. Ακολουθούν οι Γερμανοί και οι Αφγανοί. Οι Τούρκοι γαμπροί που παντρεύονται ξένες νύφες προτιμούν γυναίκες από τη Συρία, το Ουζμπεκιστάν, το Μαρόκο και το Αζερμπαϊτζάν.

Ο πρόεδρος Ερντογάν κήρυξε την τρέχουσα χρονιά «Έτος Οικογένειας» και υποσχέθηκε κίνητρα για τον γάμο και την τεκνοποίηση. Ωστόσο, η συνεχιζόμενη οικονομική στενότητα και η ακρίβεια που πλήττει τη χώρα αποτελούν το κυριότερο εμπόδιο για τη δημιουργία και τη διατήρηση της τουρκικής οικογένειας.