Ένα άγνωστο μέχρι σήμερα κεφάλαιο στις διεθνείς κινήσεις του Τζέφρι Έπσταϊν αποκαλύπτεται μέσα από τα έγγραφα που έδωσε στη δημοσιότητα το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης. Πρόκειται για εκτενή ηλεκτρονική αλληλογραφία που καταγράφει την οργανωμένη διερεύνηση της πιθανής αγοράς του Σκορπιού, του ιστορικού ιδιωτικού νησιού που ταυτίστηκε με τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Τα email, τα οποία εκτείνονται από τον Αύγουστο έως και τον Δεκέμβριο του 2011, δείχνουν ότι το ενδιαφέρον του Αμερικανού χρηματιστή δεν ήταν περιστασιακό. Αντίθετα, περιλάμβανε μεθοδικά βήματα, εμπλοκή μεσιτών πολυτελών ακινήτων, τραπεζική διαμεσολάβηση, νομική εκπροσώπηση και επαναλαμβανόμενες προσπάθειες για ιδιωτική επίσκεψη στο νησί.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Από την «πληροφορία» στη διερεύνηση
Η πρώτη αναφορά στον Σκορπιό εντοπίζεται στις αρχές Αυγούστου 2011, στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών για ιδιωτικά νησιά της Ευρώπης. Ο Μπόρις Νίκολιτς -επενδυτής βιοτεχνολογίας και τότε συνεργάτης του Μπιλ Γκέιτς- λειτουργεί ως ενδιάμεσος, μεταφέροντας στον Έπσταϊν στοιχεία που προέρχονται από κύκλους της διεθνούς αγοράς πολυτελών ακινήτων.
Από τα πρώτα κιόλας μηνύματα, το ενδιαφέρον του Έπσταϊν επικεντρώνεται σε συγκεκριμένα ζητήματα: αν το νησί είναι πλήρως ιδιωτικό, αν υπάρχει δημόσια πρόσβαση στις παραλίες, ποιος ελέγχει τις μετακινήσεις και πώς εξηγείται η παρουσία σκαφών γύρω από αυτό. Οι ερωτήσεις αυτές επανέρχονται διαρκώς, λειτουργώντας ως βασικό φίλτρο αξιολόγησης.
Σε μεταγενέστερη αλληλογραφία, ο Νίκολιτς μεταφέρει αναλυτική περιγραφή του Σκορπιού, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για ιδιωτική ιδιοκτησία με πλήρεις υποδομές: κατοικίες της οικογένειας Ωνάση, ιδιωτική εκκλησία, λιμάνι, ελικοδρόμιο, διάδρομο προσγείωσης και αυτόνομη ηλεκτροδότηση.
Την ίδια στιγμή, επισημαίνεται ότι το νησί δεν έχει τεθεί επισήμως προς πώληση. Ωστόσο, γίνεται σαφές πως υπάρχει η δυνατότητα «πρόωρης παρουσίασης» σε περιορισμένο κύκλο οικονομικά ισχυρών ενδιαφερομένων, μέσω συγκεκριμένου μεσολαβητή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το «πρόσωπο-κλειδί» στην εξέλιξη της υπόθεσης αναδεικνύεται ο Γάλλος, Ρισάρ Στιβ Ζιρό, επαγγελματίας του χώρου των πολυτελών ακινήτων. Μέσα από απευθείας επικοινωνία με τον Έπσταϊν, επιχειρεί να οργανώσει ιδιωτική επίσκεψη στον Σκορπιό, διαβεβαιώνοντας ότι κινείται σε συνεννόηση με τους αρμόδιους φορείς.
Η ανταλλαγή email δείχνει ότι η έννοια της ιδιωτικότητας αποτέλεσε σημείο τριβής. Σε μια χαρακτηριστική στιγμή, αναφορά του Ζιρό ότι «κανένα νησί δεν είναι απόλυτα ιδιωτικό» προκαλεί την άμεση αντίδραση του Έπσταϊν, ο οποίος ζητά ξεκάθαρη απάντηση. Η διευκρίνιση που ακολουθεί είναι κατηγορηματική: ο Σκορπιός είναι πλήρως ιδιωτικός και δεν επιτρέπεται η πρόσβαση τρίτων.
Όταν μπαίνουν στο παιχνίδι οι τράπεζες
Το φθινόπωρο του 2011, η διαδικασία αποκτά σαφώς πιο επίσημο χαρακτήρα. Η αλληλογραφία αποκαλύπτει ότι τραπεζικός φορέας ζητά εξηγήσεις για συμφωνίες εμπιστευτικότητας (NDAs) που έχουν ήδη υπογραφεί – όχι από τον ίδιο τον Έπσταϊν, αλλά από τον προσωπικό του δικηγόρο, Ντάρεν Ιντάικ.
Η λεπτομέρεια αυτή δείχνει ότι η υπόθεση είχε προχωρήσει πέρα από το επίπεδο της θεωρητικής διερεύνησης. Οι NDAs αφορούσαν ευαίσθητες πληροφορίες, όπως το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η πρόσβαση στο νησί και ενδεχομένως η αποτίμησή του. Λίγο αργότερα, δίνεται τραπεζική έγκριση για επίσκεψη στον Σκορπιό, με συζητήσεις που αφορούν τον αριθμό των συμμετεχόντων και τη χρήση ελικοπτέρου.
Επαναλαμβανόμενες προσπάθειες-καμία επίσκεψη
Παρά τις αλλεπάλληλες ανταλλαγές μηνυμάτων, η επίσκεψη δεν πραγματοποιείται ποτέ. Ο Έπσταϊν επικαλείται προβλήματα υγείας, ενώ σε άλλη φάση εκφράζει έντονη δυσφορία για τον χρόνο πτήσης με ελικόπτερο από την Αθήνα.
Ακολουθούν εναλλακτικές προτάσεις, με άφιξη στο αεροδρόμιο του Ακτίου και σύντομη μεταφορά προς το νησί. Παρότι το σενάριο αυτό γίνεται κατ’ αρχήν αποδεκτό, η διαδικασία παγώνει και τελικά εγκαταλείπεται. Η τελευταία σχετική επικοινωνία καταγράφεται τον Δεκέμβριο του 2011, χωρίς να υπάρξει συνέχεια.
Ο Νίκολιτς και η διαθήκη
Χρόνια αργότερα, το όνομα του Μπόρις Νίκολιτς επανέρχεται στο προσκήνιο, όταν αποκαλύπτεται ότι περιλαμβάνεται στη διαθήκη του Έπσταϊν ως αναπληρωτής εκτελεστής. Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν είχε γνώση της επιλογής του και ότι δεν διατηρούσε επιχειρηματική σχέση με τον Έπσταϊν.
Η διαθήκη, υπογεγραμμένη λίγο πριν από τον θάνατο του Αμερικανού χρηματιστή, αποτιμά την περιουσία του σε περίπου 600 εκατ. δολάρια και προβλέπει τη μεταφορά της σε καταπίστευμα.
Η υπόθεση του Σκορπιού φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή των δραστηριοτήτων του Τζέφρι Έπσταϊν: τη συστηματική αναζήτηση απομονωμένων, πλήρως ελεγχόμενων χώρων, με απόλυτη ιδιωτικότητα και περιορισμένη πρόσβαση. Παρότι η αγορά δεν προχώρησε ποτέ, τα έγγραφα καταγράφουν με σαφήνεια ότι η διαδικασία είχε δομηθεί, είχε προχωρήσει θεσμικά και είχε φτάσει σε σημείο όπου μια ιδιωτική επίσκεψη θεωρούνταν εφικτή.
Πηγή: skai.gr
