Λονδίνο και Βερολίνο υπογράφουν συμφωνία «ορόσημο» αμυντικής συνεργασίας. Τα νέα αμυντικά σχέδια στοχεύουν κυρίως στην ενίσχυση της ασφάλειας και της βιομηχανίας.
Η ενίσχυση των σχέσεων Βρετανίας και Ευρώπης ήταν κάτι που ο Κιρ Στάρμερ είχε θέσει ως βασικό προεκλογικό του στόχο. Μετά το Μπρέξιτ οι σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών θα μπορούσαν να θεωρηθούν κάπως τεταμένες, με οποιαδήποτε διμερή συμφωνία να βοηθά την πορεία προς την κατεύθυνση σύσφιξης των σχέσεων.
Για αυτό και η νέα αμυντική συμφωνία που υπέγραψε σήμερα η Βρετανία με τη Γερμανία σχολιάζεται θετικά, τόσο για τη σχέση μεταξύ των δύο χωρών, όσο και για την ενίσχυση και ενδυνάμωση της ευρωπαϊκής παρουσίας.
Λίγο περισσότερο από μισή ώρα διήρκησαν οι ανακοινώσεις των υπουργών Άμυνας των δύο χωρών, του Βρετανού Τζον Χίλι και του Γερμανού Μπόρις Πιστόριους, οι οποίοι από κοινού έκαναν λόγο για μια «ιστορική ημέρα» μίας συμφωνίας «ορόσημο».
Τι συμπεριλαμβάνει η συμφωνία «Trinity House Agreement»
Η συμφωνία έχει την ονομασία Trinity House Agreement, καθώς η συνάντηση των δύο πλευρών προγραμματίστηκε στο κτήριο Trinity House του Λονδίνου. Η διμερής συμφωνία είναι η πρώτη μεταξύ Βρετανίας και Γερμανίας, παρότι τονίζεται από τα βρετανικά μέσα ότι το 2010 Βρετανία και Γαλλία, δηλαδή Ντέιβιντ Κάμερον και Νικολά Σαρκοζί, είχαν δώσει τα χέρια για μια συμφωνία άμυνας με το όνομα Lancaster House Treaty. Βέβαια υπενθυμίζεται ότι τότε η Βρετανία βρισκόταν ακόμα στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στη διμερή συμφωνία, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνεται η άδεια σε γερμανικά αεροσκάφη τύπου Boeing P-8 να χρησιμοποιούν την αεροπορική βάση στο Λόσιμαουθ της Σκωτίας, με σκοπό να πραγματοποιούν περιοδικές περιπολίες στον Βόρειο Ατλαντικό.
Παράλληλα, Βρετανία και Γερμανία θα συνεργαστούν για την προστασία των κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών της Βόρειας Θάλασσας, όπως η προστασία των καλωδίων αλλά και η ανίχνευση πιθανής αντίπαλης δραστηριότητας.
Επιπλέον, συμπεριλαμβάνεται η δημιουργία ενός νέου γερμανικού εργοστασίου επί βρετανικού εδάφους, της γερμανικής εταιρείας Rheinmetall, για την κατασκευή εξαρτημάτων όπλων του πυροβολικού χρησιμοποιώντας βρετανικό χάλυβα, τονίζοντας ότι αυτό θα δημιουργήσει περισσότερες από 400 νέες θέσεις εργασίας.
Ένας ακόμα στόχος των δύο χωρών είναι και η ανάπτυξη πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς νέας γενιάς. Σύμφωνα με το βρετανικό υπουργείο Άμυνας, θα είναι πιο ακριβείς, ενώ θα μπορούν να εκτοξευθούν ακόμα πιο μακριά από τους υπάρχοντες Storm Shadow της Βρετανίας ή Taurus της Γερμανίας.
Οι στόχοι της νέας διμερούς συμφωνίας
Η νέα αυτή συμφωνία αρχικά κατάφερε να ενισχύσει τις σχέσεις Βρετανίας και Γερμανίας βάζοντας το πρώτο «λιθαράκι» στους προεκλογικούς στόχους της βρετανικής κυβέρνησης για σύσφιξη των σχέσεων με τους ευρωπαίους εταίρους.
Όμως, όπως τόνισαν και οι δύο πλευρές, είναι ένας τρόπος να απαντήσουν στη ρωσική επιθετικότητα, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. «Με τα σχέδιά μας για ενίσχυση από αέρος, ξηράς και θαλάσσης και στον κυβερνοχώρο θα ενισχύσουμε από κοινού της αμυντικές μας δυνατότητες, ενισχύοντας έτσι τον ευρωπαϊκό πυλώνα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ», είχε δηλώσει πριν την επίσημη υπογραφή της συμφωνίας ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, κάτι που επανέλαβε στη συνέντευξη τύπου.
Υπενθυμίζεται ότι Βρετανία και Γερμανία είναι οι χώρες, οι οποίες επί ευρωπαϊκού εδάφους δίνουν τα περισσότερα για τις αμυντικές δαπάνες, ενώ είναι και αυτές που παρέχουν τη μεγαλύτερη βοήθεια στην Ουκρανία από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος.
Αντιδράσεις και υπόνοιες για «κούφια» συμφωνία
Αν και ο Γερμανός υπουργός Άμυνας τόνισε ότι «η ασφάλεια της Ευρώπης είναι κάτι που δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο», τα πρώτα επικριτικά σχόλια για τη δυναμικότητα της συμφωνίας έκαναν την εμφάνισή τους.
Για παράδειγμα, ο πρώην υπουργός Άμυνας της Βρετανίας Μπεν Γουάλας έγραψε στην πλατφόρμα X ότι «αν σήμαινε κάτι η εν λόγω συμφωνία, θα έπρεπε η Γερμανία να δεχτεί τα βρετανικά αιτήματα να στείλει τους γερμανικούς πυραύλους Taurus στην Ουκρανία και να άρει επίσης κάθε εξαγωγικό βέτο πώλησης Typhoon στην Τουρκία, η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ», καταλήγοντας ότι «αλλιώς είναι κάπως κούφια» η συμφωνία. Σε άρθρο του ο Spectator κρατάει παρόμοια στάση επιφύλαξης, τονίζοντας ότι η συμφωνία δύσκολα ανοίγει «νέους δρόμους».
