Του Γιάννη Χανιωτάκη
Με 314 ψήφους υπέρ και 219 κατά η Βουλή των Κοινοτήτων ενέκρινε την Παρασκευή, σε μια ιστορική ψηφοφορία, το νομοσχέδιο για τον υποβοηθούμενο θάνατο, το οποίο δίνει το δικαίωμα σε ανθρώπους που βρίσκονται σε τελικό στάδιο ανίατης ασθένειας να βάλουν τέλος στη ζωή τους με ιατρική βοήθεια στην Αγγλία και την Ουαλία.
[embedded content]
Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήρθε έπειτα από μια ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά συζήτηση στη Βουλή, με βουλευτές από όλες τις πολιτικές παρατάξεις να εκφράζουν με πάθος τα επιχειρήματά τους, τόσο υπέρ όσο και κατά της πρότασης νόμου. Η ψήφος ήταν “ελεύθερη”, χωρίς επίσημη θέση από την κυβέρνηση, επιτρέποντας στους βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδηση.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Το νομοσχέδιο, που κατατέθηκε από τη βουλευτή των Εργατικών Κιμ Λίντμπιτερ, δίνει τη δυνατότητα σε άτομα άνω των 18 ετών, που πάσχουν από ανίατη ασθένεια και έχουν λιγότερους από έξι μήνες ζωής, να ζητήσουν να τερματίσουν τη ζωή τους με ιατρικά υποβοηθούμενο τρόπο.
Σε προηγούμενη μορφή του νομοσχεδίου, υπήρχε η απαίτηση έγκρισης από δύο γιατρούς και έναν δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου. Ωστόσο, αυτή η διάταξη αφαιρέθηκε και στη θέση της προτείνεται πλέον η αξιολόγηση από μια «εξειδικευμένη επιτροπή» αποτελούμενη από έναν νομικό, έναν ψυχίατρο και έναν κοινωνικό λειτουργό. Η αλλαγή αυτή έχει διχάσει την κοινή γνώμη, με κάποιους να τη θεωρούν βελτίωση και άλλους υποχώρηση ως προς τη διασφάλιση των διαδικασιών.
Η υπερψήφιση από πλευράς βουλευτών δεν σημαίνει ότι το νομοσχέδιο γίνεται άμεσα νόμος. Πλέον μεταφέρεται στη Βουλή των Λόρδων για περαιτέρω εξέταση και πιθανές τροποποιήσεις. Αν υπάρξουν αλλαγές, το νομοσχέδιο θα επιστρέψει ξανά στη Βουλή των Κοινοτήτων.
Αν και ο κοινοβουλευτικός χρόνος είναι περιορισμένος πριν την καλοκαιρινή κοινοβουλευτική διακοπή — η τελική ημερομηνία για την εξέταση τέτοιων νομοσχεδίων είναι η 11η Ιουλίου — εκτιμάται ότι η διαδικασία θα κινηθεί με ταχείς ρυθμούς.
Ακόμη και αν το νομοσχέδιο τελικά εγκριθεί και λάβει τη βασιλική έγκριση, εκτιμάται ότι μπορεί να χρειαστούν έως και τέσσερα χρόνια προτού εφαρμοστεί στην πράξη, ώστε να καθοριστεί με σαφήνεια το νομικό και ιατρικό πλαίσιο εφαρμογής του.
Η τελευταία φορά που η Βουλή των Κοινοτήτων είχε εξετάσει αντίστοιχο νομοσχέδιο ήταν το 2015, οπότε και είχε απορριφθεί με 330 ψήφους κατά και μόλις 118 υπέρ.
