Μπορεί η Ευρώπη μόνη της να αντιμετωπίσει τη Ρωσία στην Ουκρανία;

Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου με τον Βρετανό πρωθυπουργό, επαίνεσε τις δυνατότητες των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων, υποστηρίζοντας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να προστατέψει τον εαυτό του. 

Ωστόσο, η δήλωση αυτή αφήνει αναπάντητο το κρίσιμο ερώτημα, αναφέρει το BBC: Είναι πραγματικά δυνατό για τη Βρετανία, και για την Ευρώπη γενικότερα, να αντιμετωπίσει τη ρωσική στρατιωτική δύναμη χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ;

Δημόσια, ανώτατοι αξιωματικοί του στρατού των ΗΠΑ επαινούν τον επαγγελματισμό των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων. Ιδιωτικά, ωστόσο, συχνά επικρίνουν τις πρόσφατες περικοπές στο μέγεθός τους, ειδικά στον Βρετανικό Στρατό, ο οποίος έχει τώρα μόλις πάνω από 70.000 τακτικούς στρατιώτες.

«Πολύ μικρός» ήταν ο χαρακτηρισμός που χρησιμοποίησε ένας πολύ υψηλόβαθμος στρατηγός των ΗΠΑ στη διάρκεια ιδιωτικής ενημέρωσης κατά την επίσκεψή του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, οι στρατιωτικές δαπάνες της Ρωσίας είναι πλέον υψηλότερες από τις συνολικές αμυντικές δαπάνες της Ευρώπης, με βάση τη δύναμη αγοραστικής ισχύος. Έχουν αυξηθεί κατά 41% και αντιστοιχούν πλέον στο 6,7% του ΑΕΠ. Αντίθετα, το Ηνωμένο Βασίλειο θα δαπανά μόλις το 2,5% μέχρι το 2027.

Τα σχόλια του προέδρου Τραμπ τονίζουν την πραγματικότητα ότι δεν σκέφτεται να βάλει Αμερικανούς στρατιώτες στο έδαφος της Ουκρανίας για να επιτηρούν οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός. Οποιαδήποτε αμερικανική παρουσία θα έχει οικονομικό χαρακτήρα, για την εκμετάλλευση των ορυκτών.

Υποστηρίζει ότι αυτό από μόνο του μπορεί να είναι αποτρεπτικό για τη ρωσική επιθετικότητα. Αλλά ακόμη και η δική του διοίκηση πιστεύει ότι πρέπει να υπάρχει κάποια σκληρή δύναμη, που θα παρέχεται από άλλους και θα εναπόκειται στα ευρωπαϊκά έθνη να το κάνουν. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν η Ευρώπη έχει τη βούληση, αλλά αν έχει και τους αριθμούς.

Η σύντομη απάντηση είναι όχι. Γι’ αυτό ο Κιρ Στάρμερ πιέζει για επιπλέον εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ από τον πιο ισχυρό στρατό του κόσμου.

Η Βρετανία  δεν είναι η μόνη χώρα που περικόπτει τις ένοπλες δυνάμεις της ως απάντηση στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Αυτή η τάση στην Ευρώπη αντιστρέφεται σταδιακά, με περισσότερες χώρες να αυξάνουν τις αμυντικές δαπάνες.

Αλλά η Ευρώπη, μόνη της, δεν θα μπορούσε να παράσχει μια δύναμη 100-200.000 διεθνών στρατευμάτων, όπως προτείνει ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι θα χρειαζόταν για να αποτρέψει τη Ρωσία από το να επιτεθεί ξανά.

Αντίθετα, οι δυτικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι σκέφτονται μια δύναμη έως και 30.000 στρατιωτών. Ευρωπαϊκά μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία θα βοηθήσουν στην παρακολούθηση του εναέριου χώρου και των ναυτικών οδών της Ουκρανίας.

Αυτή η δύναμη θα επικεντρωθεί στην παροχή «εγγύησης» σε βασικές τοποθεσίες – πόλεις, λιμάνια και πυρηνικούς σταθμούς της Ουκρανίας. Δεν θα τοποθετηθεί  κοντά στις σημερινές γραμμές μετώπου στην ανατολική Ουκρανία. Τα ευρωπαϊκά μαχητικά αεροσκάφη και τα πολεμικά πλοία θα παρακολουθούν επίσης τον εναέριο χώρο και τις ναυτικές οδούς της Ουκρανίας.

Αλλά αυτοί οι ίδιοι δυτικοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι αυτό δεν θα είναι αρκετό, γι’ αυτό και υπάρχουν εκκλήσεις για ένα «αντιστάθμισμα» από τις ΗΠΑ – «για να έχουμε την εμπιστοσύνη ότι όποιες δυνάμεις αναπτυχθούν δεν θα αμφισβητηθούν από τη Ρωσία».

Οι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι τουλάχιστον οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παράσχουν εποπτεία σε οποιεσδήποτε ευρωπαϊκές δυνάμεις μέσω της διοίκησης και του ελέγχου ενώ αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη θα είναι έτοιμα να ανταποκριθούν από τις αεροπορικές βάσεις τους στην Πολωνία και τη Ρουμανία. Η Ευρώπη δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις αμερικανικές δυνατότητες παρακολούθησης ή τη συλλογή πληροφοριών από το διάστημα.

Θα μπορούσαν επίσης να συμφωνήσουν στο να συνεχίσουν να προμηθεύουν την Ουκρανία με όπλα.

Ενώ η Ευρώπη ξεπέρασε πρόσφατα τις ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τον αριθμό των δυτικών όπλων που παρέχονται στην Ουκρανία, μια δυτική πηγή ανέφερε ότι οι ΗΠΑ είχαν παράσχει τον κύριο εξοπλισμό – όπως πύραυλους μεγάλου βεληνεκούς και συστήματα αεράμυνας.

Οι ευρωπαϊκές χώρες δεν διαθέτουν επίσης τους απαραίτητους πόρους για να διεξάγουν στρατηγικές στρατιωτικές επιχειρήσεις από μόνες τους. Η παροχή δυτικών όπλων στην Ουκρανία εξαρτάται από την αμερικανική επιμελητεία.

Η αεροπορική εκστρατεία του ΝΑΤΟ στη Λιβύη το 2011 ανέδειξε επίσης αδυναμίες – με τις ευρωπαϊκές χώρες να αναλαμβάνουν υποτίθεται την ηγεσία, αλλά να εξαρτώνται ακόμα από την υποστήριξη των ΗΠΑ. Οι σύμμαχοι βασίστηκαν στα αμερικανικά αεροπλάνα ανεφοδιασμού και στην καθοδήγηση στόχων των ΗΠΑ.

Αλλά ο Κιρ Στάρμερ φαίνεται να έφυγε από την Ουάσινγκτον χωρίς καμία εγγύηση στρατιωτικής υποστήριξης από τις ΗΠΑ. Μιλώντας στο BBC, ο Υπουργός Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου, Γουές Στρίτινγκ, υπαινίχθηκε ότι η εκ νέου δέσμευση του Ντόναλντ Τραμπ στο Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ – σύμφωνα με το οποίο μια επίθεση σε έναν σύμμαχο θα ερμηνευόταν ως επίθεση σε όλους – μπορεί να είναι αρκετή.

Αλλά ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, είχε δηλώσει προηγουμένως ότι οποιοιδήποτε διεθνής δύναμη σταλεί στην Ουκρανία δεν θα αποτελεί δύναμη του ΝΑΤΟ ούτε θα καλύπτεται από τη συνθήκη του ΝΑΤΟ. Προς το παρόν, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ασφαλείας τύπου ΝΑΤΟ.

Η δύναμη της βούλησης της Ευρώπης δοκιμάζεται. Ο Στάρμερ, που συγκαλεί συνάντηση ηγετών αυτό το Σαββατοκύριακο, σύντομα θα διαπιστώσει αν τα θερμά λόγια από τον Ντόναλντ Τραμπ είναι αρκετά για να πείσουν άλλους να συμμετάσχουν μαζί με τη Βρετανία για να στείλουν στρατιώτες στην Ουκρανία.

Η Γαλλία είναι η μόνη άλλη μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη που φαίνεται διατεθειμένη να το κάνει. Ορισμένα κράτη της Βόρειας Ευρώπης – η Δανία, η Σουηδία και τα κράτη της Βαλτικής – είναι πρόθυμα να το εξετάσουν, αλλά και πάλι θα ήθελαν εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ. Η Ισπανία, η Ιταλία και η Γερμανία είναι μέχρι στιγμής αντίθετες.

Ο Κιρ Στάρμερ ίσως εξακολουθεί να πιστεύει ότι υπάρχει χώρος για διαπραγμάτευση, ότι οι ΗΠΑ μπορεί να είναι πρόθυμες να υποστηρίξουν μια ευρωπαϊκή δύναμη. Αλλά όσον αφορά την ερώτηση του Ντόναλντ Τραμπ – θα μπορούσε η Βρετανία να αντιμετωπίσει το ρωσικό στρατό; Παρόλο που οι ρωσικές δυνάμεις έχουν αποδυναμωθεί, η απάντηση είναι όχι.

Πηγή: skai.gr