Τον Μάιο του περασμένου έτους, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν φιλοξένησε τον ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο στα ανάκτορα του Κρεμλίνου, λίγο πριν από τους μεγάλους εορτασμούς στη Μόσχα για την 80ή επέτειο της σοβιετικής νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ήταν μια συμβολική στιγμή που ανέδειξε τη βασική συμμαχία του Πούτιν στο Δυτικό Ημισφαίριο. Πλαισιωμένος από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ο Πούτιν απηύθυνε θερμά λόγια καλωσορίσματος στον ομόλογό του της Βενεζουέλας, λέγοντας ότι οι δεσμοί μεταξύ Μόσχας και Καράκας αναπτύσσονταν «σε μεγάλο βαθμό χάρη στην προσωπική προσοχή» του Μαδούρο.
Μετά από συνομιλίες περιορισμένης μορφής και ένα επίσημο πρωινό, οι δύο πρόεδροι υπέγραψαν στη συνέχεια μια συνθήκη για στρατηγική εταιρική σχέση και συνεργασία. Αλλά η σύλληψη του Μαδούρο σε μια στρατιωτική επιχείρηση που διέταξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε τα όρια αυτής της εταιρικής σχέσης – ενώ παράλληλα έδειξε τον δρόμο για πιθανές στρατηγικές ευκαιρίες για τον ηγέτη του Κρεμλίνου όσον αφορά την αντιμετώπιση της νέας εποχής της διπλωματίας των κανονιοφόρων της Ουάσινγκτον.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Η καταδίκη από Ρώσους διπλωμάτες της αμερικανικής επιδρομής για τη σύλληψη του Μαδούρο, φυσικά, ήταν άμεση και κατηγορηματική. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε το Σαββατοκύριακο με την Εκτελεστική
Αντιπρόεδρο της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκεζ, νυν προσωρινή πρόεδρο, ο Λαβρόφ «εξέφρασε τη σθεναρή αλληλεγγύη του προς τον λαό της Βενεζουέλας απέναντι στην ένοπλη επιθετικότητα», σύμφωνα με ανακοίνωση του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών.
Μιλώντας σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ τη Δευτέρα, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη, Βασίλι Νεμπένζια, κατηγόρησε την Ουάσινγκτον ότι «δημιουργεί νέο μομέντουμ για τη νεοαποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό».
Ωστόσο, η φωνή του Πούτιν – του μόνου προσώπου που πραγματικά έχει σημασία στη ρωσική πολιτική – απουσίαζε αισθητά αμέσως μετά την επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος των ΗΠΑ. Σε αντίθεση με τον Κινέζο πρόεδρό του, Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος καταδίκασε αυτό που αποκάλεσε «μονομερή εκφοβισμό» από την Ουάσινγκτον, ο Πούτιν δεν έκανε άμεση και σαφή δημόσια δήλωση σχετικά με την επιδρομή.
Ομοίως, δεν έχει ακόμη σχολιάσει την επιβίβαση και την κατάσχεση ενός πλοίου με ρωσική σημαία από τις αμερικανικές δυνάμεις την Τετάρτη. Πολλοί παρατηρητές αναρωτιούνται τώρα πώς θα αντιδράσει η Μόσχα στον νέο στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό της Ουάσινγκτον.
Εκ πρώτης όψεως, η αποπομπή του Μαδούρο φαίνεται να είναι η τελευταία σε μια σειρά γεωπολιτικών οπισθοδρομήσεων για τον Πούτιν. Τον Δεκέμβριο του 2024, ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ, «μακροχρόνιος πελάτης» της Μόσχας, κατέφυγε στη Ρωσία μετά την κατάρρευση του καθεστώτος του. Τον περασμένο Ιούνιο, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν επιθέσεις σε πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν, εισερχόμενες άμεσα σε σύγκρουση με μια χώρα που είχε επίσης συνάψει στρατηγική συνεργασία με τη Ρωσία νωρίτερα μέσα στο έτος.
Ρώσοι αξιωματούχοι έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι η στρατηγική συνεργασία μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης δεν υποχρέωνε τη Ρωσία να παρέμβει στρατιωτικά σε περίπτωση επίθεσης στο Ιράν. Και ενώ η στρατηγική συνεργασία που σφυρηλατήθηκε μεταξύ Μαδούρο και Πούτιν παρουσιάστηκε από τη ρωσική κυβέρνηση ως έκφραση υποστήριξης προς τον «αδελφό λαό της Βενεζουέλας» στην άμυνα κατά των εξωτερικών απειλών, η εισβολή των αμερικανικών δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων δεν προκάλεσε καμία δυναμική αντίδραση από τη Μόσχα.
Η επιδρομή των αμερικανικών δυνάμεων για τη σύλληψη του Μαδούρο ήταν επίσης μια κάπως ενοχλητική δημοσιότητα για το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα της Ρωσίας. Υπό τον προκάτοχο του Μαδούρο, τον εκλιπόντα πρόεδρο Ούγκο Τσάβες, οι συμβατικές ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας άρχισαν να ανανεώνονται με ρωσικής κατασκευής εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων των S-300, Buk και 44 συστημάτων αεράμυνας Pechora. Εν μέσω απειλών για στρατιωτική δράση από την κυβέρνηση Τραμπ, ο Μαδούρο είχε επίσης καυχηθεί ότι ο στρατός της χώρας του είχε τοποθετήσει 5.000 ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικούς πυραύλους μικρής εμβέλειας σε «βασικές θέσεις αεράμυνας».
«Φαίνεται ότι αυτές οι ρωσικές αεράμυνες δεν λειτούργησαν και τόσο καλά, έτσι δεν είναι;» χλεύασε ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγσεθ, σε δηλώσεις του τη Δευτέρα σε ναυπηγείο στο Νιούπορτ Νιουζ της Βιρτζίνια.
Υπάρχουν όμως πιθανά θετικά στοιχεία για τον Πούτιν σε στρατηγικό επίπεδο. Η δήλωση του Τραμπ για μια σαφή σφαίρα ενδιαφέροντος στη Λατινική Αμερική – το λεγόμενο «Δόγμα… Ντονρόε» κατά το Δόγμα Μονρόε – θα μπορούσε να δώσει στον ηγέτη του Κρεμλίνου λίγη ρητορική κάλυψη όταν πρόκειται να δικαιολογήσει τη δική του ιμπεριαλιστική προσπάθεια να διαλύσει μια ανεξάρτητη Ουκρανία. Και η αυτοπεποίθηση της κυβέρνησης Τραμπ ότι ο έλεγχος της Γροιλανδίας είναι ο επόμενος στη λίστα υποχρεώσεων συμπληρώνει άψογα την άποψη του Κρεμλίνου.
Από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Ρωσία διεκδικεί εδώ και καιρό το δικαίωμα να παρεμβαίνει σε αυτό που ονομάζεται «εγγύς εξωτερικό» – τα ανεξάρτητα κράτη που αναδύθηκαν από τις στάχτες της ΕΣΣΔ. Και σε δηλώσεις του μετά την ολοκληρωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, ο Πούτιν ξεκαθάρισε ότι θεωρούσε την αποκατάσταση της αυτοκρατορίας ως την ύψιστη αποστολή του.
Αυτά τα σχόλια αντικατοπτρίζουν σχόλια που έγιναν μετά την επιδρομή στη Βενεζουέλα από τον Αναπληρωτή Αρχηγό του Προσωπικού του Λευκού Οίκου, Στίβεν Μίλερ, ο οποίος διεμήνυσε στο CNN ότι «ζούμε σε έναν κόσμο, στον πραγματικό κόσμο… που διέπεται από τη δύναμη, που διέπεται από τη βία, που διέπεται από την εξουσία».
Και το μήνυμα του Τραμπ ότι είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει βία για να καταλάβει τη Γροιλανδία – μια αυτοδιοικούμενη περιοχή της Δανίας, συμμάχου του ΝΑΤΟ – πρέπει επίσης να είναι ευπρόσδεκτα νέα για το Κρεμλίνο. Από τη γενικευμένη εισβολή στην Ουκρανία, η ρωσική κυβέρνηση έχει εργαστεί για να εκμεταλλευτεί τυχόν ρωγμές εντός της διατλαντικής συμμαχίας, ιδίως καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ευρωπαϊκές δυνάμεις προσπαθούν να συγκροτήσουν μια «Συμμαχία Προθύμων» για να υποστηρίξουν την Ουκρανία με την υποστήριξη των ΗΠΑ αβέβαιη.
Σε μια λειτουργία για τον εορτασμό των Ρωσορθόδοξων Χριστουγέννων – που εορτάζονται στις 7 Ιανουαρίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο – ο Πούτιν εμφανίστηκε με ένστολους στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους, δείχνοντας δημόσια την αποφασιστικότητά του να συνεχίσει τον πόλεμό του στην Ουκρανία, παρά τις συνεχιζόμενες ειρηνευτικές προσπάθειες.
«Σήμερα γιορτάζουμε την υπέροχη, φωτεινή γιορτή της Γέννησης του Χριστού. Και συχνά αποκαλούμε τον Κύριο Σωτήρα μας, επειδή ήρθε στη γη για να σώσει όλους τους ανθρώπους», είπε ο Πούτιν. «Έτσι, οι στρατιώτες, οι στρατιώτες της Ρωσίας, εκπληρώνουν πάντα αυτήν ακριβώς την αποστολή, σαν να τούς έχει αναθέσει ο Κύριος – να υπερασπίζονται την Πατρίδα, να σώζουν την Πατρίδα και τον λαό της. Και πάντα η Ρωσία φέρεται στους στρατιώτες της με αυτόν τον τρόπο: ως εκείνους τους ανθρώπους που, σαν να τούς έχει αναθέσει ο Κύριος, εκπληρώνουν αυτή την ιερή αποστολή».
Το θέαμα του Μαδούρο να μεταφέρεται σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης μπορεί να τραβήξει την προσοχή στην αποτυχία του Πούτιν να επιβάλει με επιτυχία αλλαγή καθεστώτος στη γειτονική Ουκρανία. Ωστόσο, ο Πούτιν φαίνεται να δείχνει ότι, στο παγκόσμιο Game of Thrones, η ισχύς εξακολουθεί να δικαιώνει.
Πηγή: skai.gr
