Δάσος της Ελατιάς: Στο κυνήγι των άγριων μανιταριών

Του Νικόλα Μπάρδη

Ταξιδεύοντας βορειοανατολικά της Δράμας, και αφού περάσετε τα ανατολικά υψώματα του Φαλακρού και τον πανέμορφο «φιδίσιο» ποταμό Νέστο, θα βρεθείτε στις καταπράσινες πλαγιές της δυτικής Ροδόπης. Μέσα στα πυκνά δάση της περιοχής βρίσκονται κρυμμένα πολλά γραφικά χωριά, αλλά και ένας ανεκτίμητος θησαυρός… Στο μαγευτικό δάσος της Ερυθρελάτης, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, υψώνονται δέντρα 30 μέτρων, που με τα κλαδιά τους σκεπάζουν τον δρόμο και δημιουργούν μία άκρως μυστηριακή ατμόσφαιρα. Στη σκιά τους γεννιούνται και ξεχωριστά άγρια μανιτάρια.

Πρόκειται για έναν αυτοφυή μύκητα, που αποτελεί εκλεκτό έδεσμα με εξαίρετη γεύση, και θα το βρείτε από gourmet κουζίνες εστιατορίων και ξενοδοχείων, μέχρι το ντελικατέσεν της γειτονιάς σας. Ωστόσο, το «κυνήγι» των άγριων μανιταριών είναι αρκετά επικίνδυνο, αν ο συλλέκτης δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις για τα είδη, και ποια από αυτά είναι βρώσιμα. Η ευρύτερη περιοχή της ορεινής Δράμας θεωρείται παράδεισος για τους μανιταρόφιλους, καθώς είναι ένας τόπος καθαρός, αραιοκατοικημένος και χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις. Η πλούσια χλωρίδα και πανίδα του δάσους της Ελατιάς, σε συνδυασμό με το υγρό κλίμα και τα άφθονα νερά, δημιουργούν το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη άγριων μανιταριών.

[embedded content]

Η καλύτερη εποχή για να βρείτε άγρια βρώσιμα μανιτάρια στο δάσος της Ελατιάς είναι το Φθινόπωρο, όταν οι πρώτες βροχές και η υγρασία δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες. Ωστόσο, και η Άνοιξη μπορεί να προσφέρει πλούσια σοδειά, ανάλογα πάντα με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν. Η συλλογή άγριων μανιταριών δεν είναι μόνο μια ευχάριστη δραστηριότητα, αλλά απαιτεί και σεβασμό στο οικοσύστημα. Το δάσος της Ελατιάς είναι προστατευόμενο και η διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητάς του αποτελούν προτεραιότητα.

Για να μπείτε και εσείς στο κυνήγι των άγριων μανιταριών θα πρέπει να είστε «εξοπλισμένοι» με υπομονή, παρατηρητικότητα, αλλά και τις βασικές γνώσεις, για να ξεχωρίζετε τα μανιτάρια όπως οι βωλίτες, που είναι εκλεκτά και πολύτιμα, αλλά και εκείνα που είναι δηλητηριώδη και επικίνδυνα για την υγεία. Το καλύτερο, φυσικά, είναι να πάτε με κάποιον έμπειρο, που γνωρίζει από μανιτάρια, για να αποφύγετε τις κακοτοπιές. Τα μανιτάρια συνήθως «κρύβονται» κάτω από τα δέντρα, εκεί δηλαδή που υπάρχει υγρό χώμα και οργανική ύλη. Μερικά από τα πιο δημοφιλή είδη που συνιστώνται είναι τα εξής: κανθαρέλλα, βωλίτης, ερύγγιος, γκριφόλα φροντόζα, μαύρη και χρυσή τρομπέτα, αμανίτης κοκκινίζων, αγαρικοί, μορχέλα και φυσικά τρούφα.

Η κάμερα του Όπου Υπάρχει Ελλάδα ταξίδεψε στα ορεινά της Δράμας και συνάντησε τον κ. Παναγιώτη Γρηγοριάδη, που μετά από 35 χρόνια επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Σιδηρόνερο Δράμας και έκανε το χόμπι του, επάγγελμα! Είναι από τους λίγους ανθρώπους στην Ελλάδα, που γνωρίζει σχεδόν τα πάντα για τον ξεχωριστό κόσμο των μανιταριών, ενώ ξεχωρίζει με σχετική ευκολία τα «καλά» που καταλήγουν στο τραπέζι μας, και τα «κακά» που απλά πρέπει να τα προσπερνάμε. Πολύτιμος βοηθός του στο κυνήγι των μανιταριών είναι η Λάρα, ένα μεγαλόσωμο και εκπαιδευμένο σκυλί Κάνε Κόρσο, που μπορεί και εντοπίζει τρούφες μέσα στη γη. Βέβαια, για τον ίδιο το μάζεμα των μανιταριών δεν είναι απλά μία δουλειά, αλλά μία ξεχωριστή εμπειρία, με αξία ανεκτίμητη. Ο περίπατος μέσα στα σκιερά μονοπάτια του δάσους, η απόλυτη ηρεμία της φύσης, ο καθαρός αέρας και η συλλογή των μανιταριών είναι πραγματικά μία εξόρμηση που αξίζει να τολμήσετε.

Και επειδή το κυνήγι ανοίγει την όρεξη, πριν φύγετε, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε μερικά από τα πιο δημοφιλή πιάτα με μανιτάρια, όπως μακαρονάκι κοφτό με βωλίτες, τηγανιά με άγρια μανιτάρια και τρούφα, κριθαρότο με γκριφόλα, φροντόζα και τρούφα, συνοδευόμενα από κατσικίσιο τυρί, και μπρουσκέτες με τρουφοβούτυρο. Αυτά και άλλα πολλά εδέσματα θα σας μετατρέψουν αναμφίβολα σε λάτρεις των μανιταριών, αν δεν είστε ήδη.
 

Πηγή: skai.gr