Σε μια πρωτοποριακή δοκιμή γονιμότητας, ένας άνδρας του οποίου ο ορχικός ιστός καταψύχθηκε πριν υποβληθεί σε χημειοθεραπεία ως παιδί, κατάφερε να παράγει σπέρμα μετά την επανεμφύτευση του ιστού 16 χρόνια αργότερα, όπως αναφέρει το Guardian.
Είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται ότι η μεταμόσχευση κρυοσυντηρημένου προεφηβικού ορχικού ιστού μπορεί να αποκαταστήσει την παραγωγή σπέρματος σε ενήλικα ασθενή. Ο 27χρονος άνδρας είχε καταψύξει το δείγμα όταν ήταν 10 ετών, πριν υποβληθεί σε ισχυρή χημειοθεραπεία στο πλαίσιο θεραπείας για δρεπανοκυτταρική νόσο.
«Πρόκειται για ένα τεράστιο εύρημα», δήλωσε η καθηγήτρια Ellen Goossens, από το Vrije Universiteit των Βρυξελλών, η οποία ηγήθηκε της δοκιμής. «Πολλοί περισσότεροι άνθρωποι θα έχουν πλέον την ελπίδα ότι μπορούν να αποκτήσουν βιολογικά παιδιά. Είναι υπέροχο για τους ασθενείς για τους οποίους έχουμε ήδη αποθηκευμένο ιστό».
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Θεραπείες όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία μπορούν να σώσουν ζωές σε περιπτώσεις παιδικού καρκίνου ή δρεπανοκυτταρικής νόσου, αλλά μπορούν επίσης να αφήσουν τους ασθενείς στείρους. Μετά την εφηβεία, είναι δυνατή η διατήρηση του σπέρματος των αρσενικών ασθενών για μελλοντική χρήση σε εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), αλλά αυτό δεν αποτελεί επιλογή για τα αγόρια πριν από την εφηβεία.
Το 2002, η βελγική κλινική έγινε η πρώτη που άρχισε να αποθηκεύει ορχικό ιστό προεφηβικών ασθενών. Οι ανώριμοι όρχεις περιέχουν σπερματογόνα βλαστοκύτταρα –τους προδρόμους του σπέρματος– και κύτταρα Sertoli, απαραίτητα κύτταρα «τροφούς» που υποστηρίζουν και θρέφουν το αναπτυσσόμενο σπέρμα.
«Εκείνη την εποχή ο τομέας αυτός βρισκόταν σε νηπιακό στάδιο», δήλωσε η Goossens. «Αυτές οι μέθοδοι αναπτύσσονταν μόλις τότε σε ζώα. Είχαμε πει στις οικογένειες των ασθενών ότι δεν μπορούσαμε να εγγυηθούμε την επιτυχία της αποκατάστασης της γονιμότητας».
Το πρώτο κύμα ασθενών της κλινικής φτάνει τώρα στα μέσα της δεκαετίας των 20 και ορισμένοι έχουν φτάσει στο σημείο να θέλουν να κάνουν οικογένεια, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου ασθενούς στον οποίο έγινε επανεμφύτευση ιστού. Για τη θεραπεία της δρεπανοκυτταρικής νόσου του, είχε λάβει χημειοθεραπεία υψηλής δόσης το 2008 για να εξαλειφθούν τα δικά του κύτταρα αίματος πριν υποβληθεί σε μεταμόσχευση μυελού των οστών. Πριν από τη θεραπεία, η κλινική αφαίρεσε χειρουργικά τον έναν όρχι, τον τεμάχισε σε μικρά κομμάτια και κατέψυξε τον ιστό.
Πέρυσι, τέσσερα τμήματα ιστού μεταμοσχεύθηκαν πίσω στον εναπομείναντα όρχι και τέσσερα κάτω από το δέρμα του οσχέου. Μετά από έναν χρόνο μέσα στο σώμα, τα μοσχεύματα αφαιρέθηκαν και αναλύθηκαν στο εργαστήριο. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται σε προδημοσίευση (preprint), η οποία δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από ομότιμους.
Δύο από τα μοσχεύματα μέσα από τον όρχι είχαν παράγει ώριμο σπέρμα, το οποίο συλλέχθηκε και καταψύχθηκε. Επειδή τα τμήματα ιστού δεν συνδέονται απευθείας με τον σπερματικό πόρο, οι ερευνητές δεν περιμένουν τα σπερματοζωάρια να βρουν φυσιολογικά τον δρόμο τους προς το σπέρμα. «Το σπέρμα που απομονώθηκε φαινόταν φυσιολογικό», δήλωσε η Goossens. «Πρέπει ακόμα να δούμε αν είναι ικανό να γονιμοποιήσει ένα ωάριο».
Ο καθηγητής Rod Mitchell, παιδοενδοκρινολόγος, διεξάγει μια παρόμοια δοκιμή στο Κέντρο Αναπαραγωγικής Υγείας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, το οποίο άρχισε να αποθηκεύει ορχικό ιστό το 2014 και, μαζί με συναδέλφους σε Οξφόρδη και Λονδίνο, διαθέτουν κρυοσυντηρημένα δείγματα για περισσότερους από 1.000 ασθενείς στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο ίδιος δήλωσε: «Υπάρχει πλέον απόδειξη της αρχής (proof of principle) στους ανθρώπους ότι αυτή η προσέγγιση θα λειτουργήσει, κάτι που είναι εκπληκτικό». Ο Mitchell αναμένει ότι η κλινική του θα πραγματοποιήσει τις πρώτες μεταμοσχεύσεις άμεσα. «Πάντα πίστευα ότι θα λειτουργούσε», είπε. «Αν καταψύξεις ιστό και κρατήσεις τα κύτταρα ζωντανά, τότε θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα. Επανατοποθετείς τον ιστό στο τέλειο περιβάλλον για να τον διεγείρεις. Επιστημονικά και βιολογικά έχει νόημα. Στην πραγματικότητα, παραμένει εκπληκτικό».
Περισσότεροι από 3.000 ασθενείς παγκοσμίως έχουν ήδη αποθηκευμένο ορχικό ιστό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, εκτιμάται ότι περίπου 200 ασθενείς κάθε χρόνο είναι πιθανό να ωφεληθούν.
Ο Mitchell πρόσθεσε: «Βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου, διεθνώς, εργαζόμαστε πάνω σε αυτό εδώ και 15 χρόνια – σε ορισμένες περιπτώσεις και περισσότερο. Όλα αφορούσαν τη συλλογή ιστού από τα αγόρια. Τώρα αυτό καρποφορεί. Είμαστε όλοι εξαιρετικά ενθουσιασμένοι. Ένα από τα πράγματα που θέλουμε να διασφαλίσουμε είναι να το μάθει ο κόσμος. Γνωρίζουμε ότι δεν προσεγγίζουμε απαραίτητα όλους όσοι θα μπορούσαν να ωφεληθούν».
Ο πρώτος ασθενής εξετάζει αν θα υποβληθεί σε έναν δεύτερο γύρο μοσχευμάτων με σκοπό τη συλλογή περισσότερου σπέρματος ή αν θα προχωρήσει σε εξωσωματική γονιμοποίηση στο εγγύς μέλλον.
Πηγή: skai.gr
