Ο Άγγλος Ollie Jenks θυμάται τη στιγμή που ο φίλος του τού πρότεινε για πρώτη φορά την ιδέα. «Ήταν τόσο παράλογο που δεν μπορούσα να πω όχι», είπε.
Η πρόταση του Καναδού φίλου του, Seth Scott, επίσης λάτρη των αυτοκινήτων και των τρελών περιπετειών, ήταν να οδηγήσουν ένα παλιό, βρετανικής κατασκευής τρίκυκλο Reliant Robin από το Λονδίνο μέχρι το νοτιότερο άκρο της Αφρικής– μια διαδρομή 22.500 χιλιομέτρων μέσα από 22 χώρες – με στόχο να καταρρίψουν ρεκόρ για το μεγαλύτερο ταξίδι με τρίτροχο όχημα.
Τα Reliant Robin έχουν σχεδόν θρυλική φήμη στο Ηνωμένο Βασίλειο ως ταπεινά τρίκυκλα, που, όπως λέει ο Jenks, σχεδιάστηκαν τη δεκαετία του 1970 για απλές μετακινήσεις. Παρότι σταμάτησαν να παράγονται στις αρχές του 2000, παραμένουν αγαπητά στη βρετανική κουλτούρα, ιδιαίτερα μετά την εμφάνισή τους στη δημοφιλή σειρά “Only Fools and Horses”.
Ωστόσο, δύσκολα θα έβρισκε κανείς πιο ακατάλληλο όχημα για ένα ταξίδι χιλιάδων χιλιομέτρων μέσα από τροπικές ζούγκλες, οροσειρές και ερήμους στη δυτική Αφρική. Και αυτός ήταν ακριβώς ο λόγος που ο Jenks δέχτηκε την πρόκληση.
Η Sheila, το τρίκυκλο
Η Sheila, το ασημί τρίκυκλο, ένα από τα τελευταία Reliant Robin που κατασκευάστηκαν, αγοράστηκε ειδικά για την περιπέτεια. Οι Jenks και Scott ξεκίνησαν τον Οκτώβριο, με ένα δοχείο καυσίμων και λίγα απαραίτητα εφόδια δεμένα στη μικρή οροφή, και με πολλή… τυφλή ελπίδα ότι θα φτάσουν στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής.
«Δεν έχει υδραυλικό τιμόνι, ούτε κλιματισμό, και δυσκολεύεται τόσο στις ανηφόρες όσο και στις κατηφόρες. Είναι το πιο ακατάλληλο αυτοκίνητο για σχεδόν κάθε ταξίδι», είπε ο Jenks. «Μιλήσαμε με τον σχεδιαστή του και φοβάται να το οδηγήσει πάνω από 30 χιλιόμετρα.»
Παρά τις προειδοποιήσεις, ξεκίνησαν το ταξίδι διάρκειας τεσσάρων και πλέον μηνών, κόστους περίπου 40.000–50.000 δολαρίων, με τη βοήθεια χορηγών και χρηματοδότησης από το κοινό. Κατέγραφαν την πορεία τους στο Instagram με τίτλο “14.000 miles, 3 wheels, 0 common sense”, συγκεντρώνοντας σχεδόν 100.000 ακολούθους.
Πραξικοπήματα και αεροπορικές επιδρομές
Στο Μπενίν έφτασαν εν μέσω απόπειρας πραξικοπήματος. Στη βόρεια Νιγηρία κινήθηκαν ενώ οι ΗΠΑ πραγματοποιούσαν αεροπορικές επιδρομές εναντίον στόχων του Ισλαμικού Κράτους. Στο Καμερούν συνοδεύτηκαν από στρατιωτική φάλαγγα για περίπου 480 χιλιόμετρα.
«Φανταστείτε αυτό το αυτοκίνητο μέσα σε στρατιωτική συνοδεία», είπε ο Jenks.
Υπήρξαν επίσης πολλές επικίνδυνες στιγμές στην κυκλοφορία, όπως όταν ένα λεωφορείο παραλίγο να τους συνθλίψει σε έναν γκρεμό στο Κονγκό.
Όπως ήταν αναμενόμενο, τα προβλήματα δεν έλειψαν. Οι αναρτήσεις χρειάστηκαν αλλαγή μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες. Το κιβώτιο ταχυτήτων χάλασε στη Γκάνα, αφήνοντάς τους μόνο με τέταρτη ταχύτητα. Στο Καμερούν προέκυψαν προβλήματα με τον συμπλέκτη και τον διανομέα, ενώ αργότερα καταστράφηκε και ο κινητήρας.
Παρά τις δυσκολίες, η καλοσύνη των ανθρώπων και η επιμονή τους τούς κράτησαν σε πορεία. Κάποιος έστειλε νέο κιβώτιο στη Γκάνα, ενώ φίλοι της Reliant στο Ηνωμένο Βασίλειο βοήθησαν να βρεθεί κινητήρας για αποστολή στο Καμερούν.
Σε μία περίπτωση, άνθρωποι φόρτωσαν τη Sheila σε φορτηγό με ζώα για να τη μεταφέρουν σε συνεργείο. Μηχανικοί σε όλη την Αφρική την επισκεύαζαν πρόχειρα, συχνά κουνώντας το κεφάλι τους με απορία.
Εκεί που δεν έφτασε ποτέ άλλο Reliant
Υπήρξαν όμως και μαγικές στιγμές. Η Sheila διέσχισε εντυπωσιακά βουνά και απέραντες ερήμους, πήγε σαφάρι, κινήθηκε δίπλα σε καμηλοπαρδάλεις, εντόπισε σπάνιους ρινόκερους και φωτογραφήθηκε δίπλα σε έναν τεράστιο ελέφαντα.
Περισσότερες από 120 ημέρες μετά την εκκίνηση, έφτασαν τελικά στο Κέιπ Τάουν, με έναν κινητήρα που υπερθερμαινόταν έντονα στην έρημο της Ναμίμπια και απειλούσε να τους εγκαταλείψει τα τελευταία 1.600 χιλιόμετρα.
Στη Νότια Αφρική, η Sheila εκτέθηκε προσωρινά σε μια αίθουσα εκθέσεων πολυτελών αυτοκινήτων, τραβώντας τα βλέμματα περισσότερο από τις Porsche και τις Mercedes, παρά τα σημάδια της ταλαιπωρίας της.
Σύντομα θα μεταφερθεί στην Κένυα, θα σταλεί με πλοίο στην Τουρκία και θα επιστρέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου θα βρει μόνιμη θέση στο Μουσείο Μεταφορών του Λονδίνου.
Ο Jenks δήλωσε ότι ένιωσε θρίαμβο φτάνοντας στο τέλος, αλλά και τεράστια ανακούφιση που επέζησαν.
«Ήταν σαν να οδηγείς ένα μηχανοκίνητο φέρετρο», είπε.
Πηγή: skai.gr




































