Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη, η πρώτη γυναίκα που διετέλεσε πρόεδρος της ελληνικής Βουλής.
Εισήλθε στην πολιτική το 1981 ως βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ. και παρέμεινε επί 28 χρόνια βουλευτής Α΄ Αθηνών, εκλεγόμενη συνεχώς έως τον Σεπτέμβριο 2009.
Διετέλεσε αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας (1989), υπουργός Πολιτισμού (1990-92), υπουργός Δικαιοσύνης (1992-93), ενώ στις 19 Μαρτίου του 2004 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής, ούσα η πρώτη Ελληνίδα που έγινε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Υπήρξε Εισηγήτρια σημαντικών νομοσχεδίων και είχε ενεργό συμμετοχή στις Αναθεωρήσεις του Συντάγματος.
Ως Πρόεδρος της Βουλής προώθησε την κοινοβουλευτική διπλωματία, επισκεπτόμενη επισήμως Κοινοβούλια των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ασίας (Ιορδανία, Κίνα, Ιαπωνία), της Αφρικής (Αίγυπτος, Τυνησία), της Ν. Αμερικής (Χιλή), ιδίως σε σχέση με τον απόδημο Ελληνισμό, και ανταποδίδοντας με ανάλογες προσκλήσεις στην Ελλάδα.
Είχε συνεργασθεί με Διεθνείς Οργανισμούς, εκπροσώπησε το Ελληνικό Κοινοβούλιο κατά τη σύνταξη του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετείχε στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Ποια ήταν η Άννα Ψαρούδα
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν κόρη του Ναυάρχου Ευαγγέλου Ψαρούδα και σύζυγος του Ιστορικού της Φιλοσοφίας Λίνου Γ. Μπενάκη.
Εφοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το Πτυχίο Νομικής (1957). Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας και έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Ποινικό Δίκαιο (1961) από το Πανεπιστήμιο της Βόννης. Κατά μακρά διαστήματα εργάσθηκε ερευνητικά στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλάνκ [Max-Planck] Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράϊμπουργκ Γερμανίας, του οποίου έγινε συνεργάτης. Καρπός των ερευνών αυτών ήταν η διατριβή της επί Υφηγεσίας (1971) και τα άλλα επιστημονικά έργα της.
Διεξήλθε όλη την Πανεπιστημιακή ιεραρχία στη Νομική Σχολή Αθηνών (Βοηθός, Επιμελήτρια, Υφηγήτρια, Καθηγήτρια, 1962-2001) και εδίδαξε Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία. Με την καθοδήγησή της στην Ελλάδα και στη Γερμανία πολλοί νέοι επιστήμονες, Καθηγητές Πανεπιστημίου σήμερα, συνέταξαν τις διατριβές τους.
Από το 1976 διηύθυνε το περιοδικό “ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ”, το αρχαιότερο και πλέον έγκυρο περιοδικό, που υπηρετεί τις Ποινικές Επιστήμες και τη δικαστηριακή πρακτική στην Ελλάδα, συμβάλλοντας η ίδια με άρθρα και σχόλια στην προσέγγιση της ποινικής θεωρίας και πράξης.
Υπήρξε δικηγόρος Αθηνών επί ποινικών υποθέσεων 1962-2008.
Έχει συγγράψει πολλά βιβλία, άρθρα κ.λπ. Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας και πολιτικά κείμενα.
Την 29.4.2010 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Ποινικού Δικαίου.
Πηγή: skai.gr
