Εκλογές στη Γαλλία: Μία πιθανή ήττα Μακρόν και Μπάιντεν θα θέσει την Ευρώπη σε κίνδυνο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία, πυλώνες της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, της υπεράσπισης της ελευθερίας της Ουκρανίας ενάντια στη Ρωσία και της μεταπολεμικής οικοδόμησης μιας ενωμένης Ευρώπης, βρίσκονται αντιμέτωπες με εθνικιστικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να αναιρέσουν τις διεθνείς δεσμεύσεις και να οδηγήσουν τον κόσμο σε αχαρτογράφητο έδαφος.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, πλαισιωμένος από τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν της Γαλλίας, παρευρέθηκε στις εκδηλώσεις μνήμης για την 80η επέτειο από την Απόβαση στη Νορμανδία

Ο Τζο Μπάιντεν απηύθυνε μια παθιασμένη έκκληση για την ελευθερία, τη δημοκρατία, την Αμερική και τον κόσμο, «τότε, τώρα και πάντα». Ήταν μια συγκινητική στιγμή καθώς ο Μακρόν μίλησε για τον «δεσμό αίματος» μεταξύ Γαλλίας και Αμερικής, αλλά μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα, η γραμμή υπεράσπισης των αξιών των δύο ηγετών φαίνεται πιο εύθραυστη.

Η αβεβαιότητα βρίσκεται σε νέο υψηλό στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναφέρουν σε άρθρο τους οι New York Times, από τη σοβαρή πιθανότητα να επανέλθει ο Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία της χώρας την ώρα που η Γαλλία εισέρχεται σε μία ταραγμένη πολιτικά περίοδο από την άνοδο της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης.

Η χώρα ψηφίζει την Κυριακή στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών που προκήρυξε ο Μακρόν προς μεγάλη έκπληξη των συμπατριωτών του μετά τη θριαμβευτική νίκη της Λεπέν στις ευρωεκλογές, η οποία αναμένεται να επαναληφθεί στις επικείμενες εκλογές.

Ο Μακρόν, που θα παραμείνει πρόεδρος μετά τις εκλογές, έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα για την ανάγκη δημιουργίας μιας «ευρωπαϊκής δύναμης» λόγω της πιθανής επιστροφής του Τραμπ, που ακολούθως θα καταστήσει την Αμερική αναξιόπιστη.

Στη διάρκεια του ντιμπέιτ ο  Τραμπ δεν αρνήθηκε ότι, εάν εκλεγεί για δεύτερη θητεία, ενδέχεται να αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από το ΝΑΤΟ. Τον περασμένο μήνα στη Δρέσδη, ο Μακρόν είπε ότι μια «πιο ανεξάρτητη, πιο κυρίαρχη Ευρώπη ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να επιβιώσει έναντι όλων των απειλών» ήταν πλέον πρωταρχική ανάγκη, δεδομένου ότι «οι προτεραιότητες της Αμερικής είναι μερικές φορές αλλού».

Το πρόβλημα για τον Μακρόν τώρα είναι ότι η ικανότητά του να σφυρηλατήσει μια Ευρώπη μεγαλύτερης αμυντικής ικανότητας και ευρείας στρατιωτικής ολοκλήρωσης μπορεί κάλλιστα να περιοριστεί ή ακόμα και να εξαλειφθεί, αν χρειαστεί να κυβερνήσει με την Εθνική Συσπείρωση.

Μία ήττα στις βουλευτικές εκλογές θα τον αφήσει με μειωμένο αριθμό βουλευτών και ανίκανο να υλοποιήσει τα τολμηρά διεθνή σχέδιά του. Η τελευταία δημοσκόπηση του Ifop-Fiducial αυτή την εβδομάδα έδωσε στο κόμμα του Μακρόν και τους συμμάχους του μόλις 21% των ψήφων. Η Εθνική Συσπείρωση είχε προβάδισμα με 36% και η συμμαχία του Νέου Λαϊκού Μετώπου παίρνει το 28,5% των ψήφων.

Μια ομάδα 170 Γάλλων διπλωματών με επιστολή προς την εφημερίδα Le Monde την περασμένη Κυριακή προειδοποίησε ότι «οι αντίπαλοί μας θα θεωρήσουν τη νίκη της ακροδεξιάς ως αποδυνάμωση της Γαλλίας» και ως πρόσκληση «σε επίθεση κατά της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής».

Δεν ανέφεραν ονομαστικά τη Ρωσία, αλλά το μήνυμά τους ήταν αρκετά σαφές. Το Κρεμλίνο, το οποίο διατηρούσε επί μακρόν στενούς δεσμούς με την κυρία Λεπέν, την επί πολλά χρόνια ακροδεξιά υποψήφια για την προεδρία, και το κόμμα της, έχει πει ότι «παρακολουθεί προσεκτικά την πρόοδο των δυνάμεων της δεξιάς».

Η άνοδος της Εθνικής Συσπείρωσης σε υψηλά αξιώματα, που ωστόσο δεν είναι βέβαιη, θα σήμανε μια καμπή στην Ευρώπη.

Η Γαλλία, μαζί με τη Γερμανία, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο και την κινητήρια δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι η Ουγγαρία του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, επικίνδυνη για το ευρωπαϊκό εγχείρημα, αλλά εάν η Γαλλία στραφεί εναντίον της ενωμένης Ευρώπης, η πιθανότητα μιας ευρύτερης διάλυσης της ένωσης των 27 εθνών αυξάνεται επειδή θα αρχίσει να διαλύεται ο πυρήνας της.

Το γεγονός ότι ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς της Γερμανίας βρίσκεται επίσης αποδυναμωμένος από μια παραπαίουσα οικονομία, έναν εύθραυστο συνασπισμό και ένα ανερχόμενο ακροδεξιό κόμμα αποτελεί μια περαιτέρω πρόκληση για την Ευρώπη.

Ο Ζορντάν Μπαρντελά, ο 28χρονος προστατευόμενος της Λεπέν, ο οποίος πιθανότατα θα γινει πρωθυπουργός στην περίπτωση που νικήσει η Εθνική Συσπείρωση, ισχυρίζεται ότι δεν θα ανατρέψει τις διεθνείς δεσμεύσεις της Γαλλίας. Ορκίστηκε να συνεχίσει να υποστηρίζει την Ουκρανία, αλλά έχει αποκλείσει τη μεταφορά γαλλικών δυνάμεων σε ουκρανικό έδαφος ή την παροχή πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς ικανούς να πλήξουν τη Ρωσία.

Από την πλευρά του, ο Μακρόν έχει διαμηνύσει ότι «τίποτα δεν πρέπει να αποκλειστεί» σε σχέση με την αποστολή δυτικών δυνάμεων, όπως για παράδειγμα οι στρατιωτικοί εκπαιδευτές, στην Ουκρανία. Η Γαλλία έχει ήδη δώσει στην SCALP πυραύλους κρουζ που θα μπορούσαν να χτυπήσουν τη Ρωσία από την Ουκρανία και αναμένεται να στείλει περισσότερους, αν και αυτό πλέον θεωρείται αβέβαιο.

Παρά τις διαβεβαιώσεις του  Μπαρντελά, η Εθνική Συσπείρωση είναι στον πυρήνα της εθνικιστική και εμπνέεται από αυταρχικούς ηγέτες όπως ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν της Ρωσίας. Παράλληλα, στις πολιτικές θέσεις της συμπεριλαμβάνεται η επιστροφή των εξουσιών στις εθνικές κυβερνήσεις από τις Βρυξέλλες, ενώ λόγω της ξενοφοβικής στάσης της είναι αποφασισμένη να επαναφέρει ορισμένους συνοριακούς ελέγχους στον χώρο Σένγκεν των 29 ευρωπαϊκών χωρών που έχουν επίσημα καταργήσει τα μεταξύ τους σύνορα.

Το κόμμα, εν ολίγοις, είναι αντίθετο με όσα πρεσβεύει ο Μακρόν για τα οποία αφιέρωσε την πολιτική του ζωή, ενώ αντίστοιχα οι Ηνωμένες Πολιτείες ξόδεψαν πολλά μεταπολεμικά για να υποστηρίξουν: μια Ευρώπη που κινείται προς μια ολοένα στενότερη ένωση, μακριά από τον εθνικισμό για την υπεράσπιση της ειρήνης.

«Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι για το γεγονός ότι η Ευρώπη μας είναι θνητή», δήλωσε ο Μακρόν τον Απρίλιο ενώπιον ενός ακροατηρίου υπουργών της κυβέρνησης, Ευρωπαίων πρεσβευτών και άλλων αξιωματούχων στη Σορβόννη. «Μπορεί να πεθάνει. Μπορεί να πεθάνει και αν θα πεθάνει εξαρτάται αποκλειστικά από τις επιλογές μας».

Για τον Τραμπ, σε αντίθεση με τον Μπάιντεν, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχουν ιδιαίτερη αξία. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του φέτος, είπε ότι θα ενθαρρύνει τη Ρωσία να κάνει «ό,τι διάολο θέλουν» σε οποιαδήποτε χώρα μέλος του ΝΑΤΟ που δεν πληροί τις κατευθυντήριες γραμμές για τις δαπάνες για την άμυνα. 

Το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση υπήρξαν τα δομικά στοιχεία του μεταπολεμικού συστήματος αλληλοσύνδεσης που οικοδομήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη για τη διάδοση της ευημερίας και της ειρήνης. Είναι ανθεκτικοί θεσμοί, αλλά, μεταξύ του πολέμου στην Ουκρανία και του αυξανόμενου εθνικισμού, έχουν να αντιμετωπίσουν τρομακτικές προκλήσεις.
 

Πηγή: skai.gr