Επιστολή ευγνωμοσύνης απέστειλε στον δήμαρχο Λειψών Φώτη Μάγκο, η μητέρα ενός 12χρονου αγοριού, ο οποίος ενώ βρίσκονταν πριν από μερικές εβδομάδες στο νησί, διαγνώστηκε από τον αγροτικό γιατρό των Λειψών με σακχαρώδη διαβήτη.
Μέχρι τότε η μητέρα και η οικογένειά του δεν γνώριζε κάτι τέτοιο. Το γεγονός προκάλεσε άμεση κινητοποίηση των μηχανισμών του υπουργείου Υγείας και ο 12χρονος μεταφέρθηκε με ασφάλεια αρχικά με πλωτό σκάφος από τους Λειψούς στο Νοσοκομείο της Λέρου και από εκεί με ελικόπτερο Σινούκ στη Ρόδο, όπου έλαβε την απαραίτητη φροντίδα.
Όπως σημειώνει ο δήμαρχος των Λειψών, στην επιστολή, που έφθασε από την Ελβετία στον ίδιο, η Μαρία Πινάρντι, μητέρα του 12χρονου Κάρλο αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εξαιρετικά ικανοί γιατροί.
Σε μια χώρα όπου το εθνικό σύστημα υγείας δεν κοιτάζει το πορτοφόλι του ασθενή, αλλά τον ίδιο τον άνθρωπο.
Πριν λίγες εβδομάδες, στους Λειψούς, ο αγροτικός γιατρός Γιώργος Γρηγοράκος διέγνωσε σακχαρώδη διαβήτη σε ένα παιδί που ούτε το ίδιο ούτε η μητέρα του γνώριζαν μέχρι πρότινος ότι έπασχε.
Τέτοιες στιγμές δείχνουν την αξία της ανθρώπινης ζωής και τη δύναμη των ανθρώπων που υπηρετούν με αφοσίωση το λειτούργημά τους – καταλήγει ο δήμαρχος Λειψών.
Στην ίδια επιστολή, η Μαρία Πινάρντι δεν ξεχνά να ευχαριστήσει τους Λειψιώτες που συμπαραστάθηκαν με κάθε τρόπο σε αυτόν τον αγώνα που έδωσαν αυτές τις μέρες εκείνη και ο Κάρλο.
Αναφέρει συγκεκριμένα:
«Αγαπητέ Φώτη, σου γράφω αυτές τις γραμμές στα γερμανικά, αλλά θα τις μεταφράσει ο δικηγόρος μου στα ελληνικά. Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω από καρδιάς, όπως και τόσους πολλούς ανθρώπους από τους Λειψούς. Όλοι σας μας στηρίξατε απίστευτα κατά τη διάρκεια του σοβαρού προβλήματος υγείας του Κάρλο.
Και όταν λέω “απίστευτα”, το εννοώ πραγματικά. Έμεινα βαθιά συγκινημένη και θετικά έκπληκτη από το πόσο μεγάλη ήταν η συμπαράσταση και πόσες φορές ένιωσα έμπρακτα τη βοήθειά σας. Εσύ, Φώτη, μίλησες μαζί μου πολλές φορές και φρόντισες προσωπικά να μπορέσουμε να επισκεφθούμε μια ειδικό γιατρό – αντιλήφθηκα πόσο δύσκολο ήταν αυτό μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, καθώς είχες να αντιμετωπίσεις και πολλές αρνήσεις. Και όλα αυτά, ενώ ουσιαστικά γνωριζόμασταν μόνο από ένα “γεια”.
Και μετά οι άνθρωποι των Λειψών: για παράδειγμα, μια οικογένεια που βρισκόταν τυχαία στη Ρόδο ήρθε να μας επισκεφθεί και μας έφερε πολλές φορές φρέσκο, σπιτικό φαγητό, για να έχουμε “κάτι υγιεινό”.
Πολλοί φίλοι και γνωστοί από τους Λειψούς μας έστελναν συνεχώς μηνύματα, ρωτούσαν πώς είμαστε και μας προσέφεραν τη βοήθειά τους. Ήξεραν ότι αναγκαστήκαμε να φύγουμε σχεδόν άρον-άρον από το ενοικιαζόμενο στούντιο για να πάμε στο νοσοκομείο. Μάλιστα, μας έστειλαν επειγόντως κάτι απαραίτητο με κούριερ μέσω πλοίου, ώστε να το πάρουμε μαζί μας στην Ελβετία (όταν ετοίμαζα βιαστικά τα πράγματα, δεν γνώριζα ότι θα καταλήγαμε στην Ελβετία και όχι ξανά στους Λειψούς).
Τέτοια προθυμία για βοήθεια και ανθρώπινη ζεστασιά δεν έχω ξαναζήσει – με συγκίνησε βαθιά. Ακόμη και το γεγονός ότι στο νοσοκομείο των Λειψών ο γιατρός Γεώργιος αντιμετώπισε άμεσα και σωστά την κατάσταση και οργάνωσε αμέσως τη μεταφορά στη Ρόδο ήταν μοναδικό. Δεν έχω λόγια – μόνο ευγνωμοσύνη.
Η μεταφορά ήταν επίσης εντυπωσιακή: με ασθενοφόρο στο λιμάνι, με στρατιωτικό πλοίο στη Λέρο και από εκεί με στρατιωτικό ελικόπτερο στη Ρόδο. Παρά το σοκ και τη δραματικότητα της κατάστασης, όλοι ήταν εξαιρετικά καλοί, υποστηρικτικοί και χαμογελαστοί με τον Κάρλο – έτσι έχει κρατήσει μια θετική ανάμνηση από όλο αυτό. Αν θέλεις, μπορώ να σου στείλω και φωτογραφίες.
Ως Ελβετίδα, έμεινα πραγματικά έκπληκτη από το πόσο καλά λειτουργεί η υγειονομική περίθαλψη σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης – και κυρίως από το ότι όλα γίνονται για το καλό του παιδιού και της μητέρας. Το κόστος δεν φαινόταν να είναι προτεραιότητα, όπως έχω συνηθίσει στην Ελβετία. Απλώς ενεργήσατε άμεσα.
Στο νοσοκομείο της Ρόδου ξεκίνησε η διαδικασία για την επιστροφή μας στην Ελβετία. Εκεί συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο διαφορετικά λειτουργεί η “Ελβετία”: αρχικά υπήρξε συζήτηση – σχεδόν διαφωνία – μεταξύ των γιατρών για το αν ο Κάρλο μπορούσε να ταξιδέψει μόνος ή αν έπρεπε να τον παραλάβουν. Οι Έλληνες γιατροί του παιδιατρικού νοσοκομείου επέμεναν ότι πρέπει να μεταφερθεί μαζί με εμένα. Από την άλλη, οι ελβετικές αρχές προσπαθούσαν να επιβάλουν μια πιο οικονομική λύση.
Έφτασαν στο σημείο να κάνουν μια νεαρή γιατρό να δακρύσει, ενώ η υπεύθυνη επαναλάμβανε συνεχώς στα αγγλικά: “Πρέπει να μεταφερθεί με τη μητέρα του – τελεία”. Όλο αυτό ήταν πολύ δύσκολο για μένα να το παρακολουθώ.
Οι γιατροί στη Ρόδο μου είπαν τότε: “Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί είστε τόσο πλούσιοι στην Ελβετία – κάνετε τα πάντα για να εξοικονομήσετε χρήματα. Αλλά εις βάρος των ασθενών“. Τελικά, η ασφάλειά μας μας μετέφερε στην Ελβετία, αλλά μόνο επειδή οι Έλληνες γιατροί επέμειναν τόσο δυναμικά υπέρ μας.
Σου τα αναφέρω όλα αυτά γιατί γνωρίζω ότι είσαι πολιτικός και φαντάζομαι ότι το ελληνικό σύστημα υγείας συχνά δέχεται κριτική. Εγώ, ως Ελβετίδα, μπορώ μόνο να πω ένα μεγάλο “ευχαριστώ” σε εσένα και σε όλους τους εμπλεκόμενους. Δεν θα περίμενα ποτέ ότι θα μας βοηθούσαν τόσο γρήγορα, τόσο απλά και τόσο ανθρώπινα.
Ακόμη και μέσα στο νοσοκομείο, ο Κάρλο αντιμετωπίστηκε με μεγάλη ελαστικότητα – μπορούσε να επιλέγει τι θα φάει, να κοιμάται περισσότερο κ.λπ. Και απέναντι σε εμένα όλοι έδειξαν μεγάλη κατανόηση, παρόλο που ήμουν συχνά εξαντλημένη και ψυχολογικά φορτισμένη.
Κλείνοντας, θέλω να πω ότι τελικά μας παρέλαβε από τη Ρόδο μια πολύ ευγενική ομάδα από την Ελβετία, που μας έκανε να ξεχάσουμε τις δυσκολίες. Η συνεργασία τους με το νοσοκομείο της Ρόδου ήταν επίσης εξαιρετική. Ωστόσο, παραμένει μια πικρή γεύση, καθώς φαίνεται ότι χωρίς την επιμονή των Ελλήνων γιατρών, δεν θα είχαμε λάβει την ίδια βοήθεια.
Έχω πλέον μάθει ότι δεν είμαι η μόνη που έχει ζήσει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν και άλλοι Ελβετοί που, παρά την ασφάλισή τους, δυσκολεύονται να επαναπατριστούν μετά από ιατρικό περιστατικό στο εξωτερικό.
Ελπίζω σύντομα να επιστρέψουμε υγιείς στους Λειψούς, ώστε να μπορέσουμε να σε ευχαριστήσουμε και από κοντά, όπως και όλους όσοι μας βοήθησαν τόσο πολύ.
Με θερμούς χαιρετισμούς,
Μαρία».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
