Σαφή θέση απέναντι στις σχεδιαζόμενες αλλαγές στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώτησης, παίρνει η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου, η οποία σε ανακοίνωσή της κάνει λόγο για αναθεώρηση που στοχεύει, μεταξύ άλλων, στη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και σε θεμελιώδεις κοινωνικές κατακτήσεις.
Η Ένωση καλεί τους εργαζόμενους και την κοινωνία να αντιδράσουν, υποστηρίζοντας ότι οι προτεινόμενες συνταγματικές παρεμβάσεις δεν θα περάσουν χωρίς αντίσταση.
Η ανακοίνωση:
ΆλλαΣχετικά άρθρα
«Την ώρα που στο Βενιζέλειο περισσότερες από 500 οργανικές θέσεις παραμένουν κενές, την ώρα που οι νοσηλευτές καλούνται να καλύψουν δεκάδες κενά με συνεχείς μετακινήσεις από τμήμα σε τμήμα, την ώρα που χιλιάδες χρωστούμενα ρεπό και άδειες παραμένουν ανεξόφλητα, την ώρα που χειρουργικές αίθουσες και κλίνες ΜΕΘ υπολειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού, η κυβέρνηση δε συζητά πώς θα στελεχώσει τα νοσοκομεία, πώς θα αυξήσει τη χρηματοδότηση ή πώς θα βελτιώσει τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον λαό.
Αντίθετα, προχωρά σε μια νέα, γενικευμένη επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους και τα κοινωνικά δικαιώματα, επιχειρώντας να κατοχυρώσει συνταγματικά την πολιτική που οδήγησε το ΕΣΥ και συνολικά τις δημόσιες υπηρεσίες στη σημερινή κατάσταση.
Με πρόσχημα τον «εκσυγχρονισμό» και την «αναθεώρηση» του Συντάγματος, επιχειρεί μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει αλλαγές που χτυπούν θεμελιώδη εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Η κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά να ανοίξει τη συζήτηση μέσα στο κατακαλόκαιρο, σε μια περίοδο όπου παραδοσιακά επιχειρείται να περιοριστούν οι κοινωνικές και συνδικαλιστικές αντιδράσεις απέναντι σε κρίσιμες πολιτικές επιλογές
Πρόκειται για επιλογή που αφορά κάθε εργαζόμενο, κάθε άνεργο, κάθε νέο άνθρωπο, κάθε ασθενή, κάθε οικογένεια που εξαρτάται από τις δημόσιες υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
Η κυβέρνηση επιδιώκει να βάλει συνταγματική σφραγίδα σε όλα όσα εφαρμόζονται εδώ και χρόνια σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Πρώτος στόχος είναι το άρθρο 103. Θέλουν να ανοίξουν τον δρόμο για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ώστε κάθε κυβέρνηση να διαθέτει ένα δημόσιο τομέα απόλυτα πειθαρχημένο, ευέλικτο και υποταγμένο στις εκάστοτε πολιτικές επιλογές της. Θέλουν εργαζόμενους χωρίς εργασιακή ασφάλεια, χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα, με μόνιμη απειλή την απόλυση.
Δε τους αρκεί ότι εδώ και χρόνια χιλιάδες εργαζόμενοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου, διαρκούς ανασφάλειας και εργασιακής ομηρίας. Δε τους αρκεί ότι η ελαστική εργασία έχει γίνει βασικός πυλώνας λειτουργίας κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών. Τώρα επιδιώκουν να μετατρέψουν αυτή την πραγματικότητα σε συνταγματικό κανόνα.
Ταυτόχρονα βάζουν στο στόχαστρο το άρθρο 16, επιταχύνοντας την πλήρη εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης και μετατρέποντας ακόμη περισσότερο τη γνώση σε εμπόρευμα και το δικαίωμα στη μόρφωση σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.
Παράλληλα επιδιώκουν την αναθεώρηση του άρθρου 79 ώστε να κατοχυρωθούν συνταγματικά οι δημοσιονομικοί περιορισμοί και τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα. Θέλουν οι διεκδικήσεις για περισσότερη δημόσια Υγεία, περισσότερη Παιδεία, περισσότερη κοινωνική προστασία, αυξήσεις μισθών, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, προσλήψεις προσωπικού και βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών να χαρακτηρίζονται «δημοσιονομικός κίνδυνος» και να αποκλείονται εκ των προτέρων.
Με λίγα λόγια, επιδιώκουν να θεωρούνται συνταγματικά κατοχυρωμένα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου, οι εξοπλιστικές δαπάνες και η εμπλοκή της χώρας στους πολέμους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ενώ οι ανάγκες του λαού θα αντιμετωπίζονται ως κόστος.
Για τους εργαζόμενους στην Υγεία η συγκεκριμένη αναθεώρηση δεν αποτελεί κάποιο θεωρητικό ή νομικό ζήτημα.
Ζούμε ήδη τις συνέπειες αυτής της πολιτικής καθημερινά μέσα στα νοσοκομεία.
Στο Βενιζέλειο παραμένουν περισσότερες από 500 κενές οργανικές θέσεις. Μόνο στη Νοσηλευτική Υπηρεσία οι ελλείψεις ξεπερνούν τις 200 θέσεις. Αντί για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, η απάντηση του Υπουργείου Υγείας και της Διοίκησης είναι οι συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού από τμήμα σε τμήμα, η ανακύκλωση της υποστελέχωσης, η εντατικοποίηση και η εξουθένωση των εργαζομένων.
Την ίδια στιγμή μόνο στη Νοσηλευτική Υπηρεσία τα χρωστούμενα ρεπό και οι άδειες προσεγγίζουν τις 25.000 ημέρες. Υπάρχουν συνάδελφοι που δεν έχουν λάβει ακόμη άδειες που δικαιούνται από το 2023. Οι καλοκαιρινές άδειες δίνονται με το σταγονόμετρο γιατί αν χορηγηθούν κανονικά, ολόκληρα τμήματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν.
Κάθε καλοκαίρι επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο. Κλίνες ΜΕΘ παραμένουν κλειστές. Χειρουργικές αίθουσες υπολειτουργούν. Χειρουργεία αναβάλλονται. Οι λίστες αναμονής μεγαλώνουν. Οι ανάγκες αυξάνονται αλλά το προσωπικό μειώνεται.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της πολιτικής που σήμερα επιχειρούν να θωρακίσουν συνταγματικά.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «εκσυγχρονισμό» αυτό που στην πραγματικότητα είναι η ολοκλήρωση της εμπορευματοποίησης της Υγείας.
Δεν είναι τυχαίο ότι η αναθεώρηση του άρθρου 103 έρχεται την ίδια περίοδο που προωθείται ο σχεδιασμός συγχωνεύσεων, καταργήσεων και αναδιαρθρώσεων που υλοποιείται μέσω του νέου υγειονομικού χάρτη, η διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία, η είσοδος ιδιωτών σε κρίσιμες λειτουργίες του ΕΣΥ και η μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε αυτοχρηματοδοτούμενες επιχειρηματικές μονάδες.
Θέλουν νοσοκομεία που θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Θέλουν εργαζόμενους που θα μετακινούνται όπου υπάρχουν κενά.
Θέλουν προσωπικό χωρίς σταθερά δικαιώματα.
Θέλουν δημόσιες υπηρεσίες που θα αξιολογούνται αποκλειστικά με όρους κόστους, αποδοτικότητας και οικονομικών αποτελεσμάτων.
Θέλουν ασθενείς που θα πληρώνουν όλο και περισσότερο από την τσέπη τους.
Θέλουν να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησε την τελευταία 20ετία: τη μετατροπή της Υγείας από κοινωνικό δικαίωμα σε εμπόρευμα.
Η υποβάθμιση του δημόσιου τομέα δεν οφείλεται στη μονιμότητα των εργαζομένων.
Οφείλεται στη διαχρονική υποστελέχωση, στην υποχρηματοδότηση, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών και στην αντιμετώπιση των λαϊκών αναγκών με όρους κόστους και κέρδους.
Η κατάργηση της μονιμότητας θα επιταχύνει όλα τα φαινόμενα που ήδη βιώνουμε:
Θα ενισχύσει την εργασιακή ανασφάλεια.
Θα διευκολύνει τις απολύσεις.
Θα αυξήσει τις πολιτικές παρεμβάσεις στη λειτουργία των υπηρεσιών.
Θα εντείνει την πειθάρχηση και τον εκφοβισμό των εργαζομένων.
Θα επιταχύνει την επιχειρηματική λειτουργία των δημόσιων δομών.
Θέλουν δημόσιους υπαλλήλους που θα αξιολογούνται με βάση το κατά πόσο υπηρετούν τις κυβερνητικές επιλογές.
Θέλουν εργαζόμενους που θα αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τη μετατροπή των νοσοκομείων σε επιχειρήσεις, την παράδοση υπηρεσιών σε ιδιώτες, τη λειτουργία των δημόσιων δομών με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες.
Όποιος αντιστέκεται, όποιος διεκδικεί, όποιος αποκαλύπτει προβλήματα, όποιος υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ασθενών και των εργαζομένων θα χαρακτηρίζεται «ανεπαρκής».
Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων είναι αποκαλυπτική.
Για την κυβέρνηση «πρόβλημα» είναι οι εκπαιδευτικοί που αγωνίζονται, οι υγειονομικοί που καταγγέλλουν ελλείψεις, οι εργαζόμενοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα, όσοι αρνούνται να συμβιβαστούν με τη διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.
Δε θα τους περάσει!
Η υπεράσπιση της μονιμότητας δεν αφορά συντεχνιακά προνόμια:
Αφορά το δικαίωμα του λαού να έχει δημόσιες υπηρεσίες που λειτουργούν με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τις κυβερνητικές σκοπιμότητες ή τα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Αφορά το δικαίωμα του ασθενή να βρίσκει γιατρό, νοσηλευτή, κρεβάτι και αξιοπρεπή περίθαλψη.
Αφορά το δικαίωμα του μαθητή να έχει εκπαιδευτικό στην τάξη από την πρώτη ημέρα.
Αφορά το δικαίωμα κάθε εργαζόμενου σε σταθερή και αξιοπρεπή εργασία.
Καλούμε την ΑΔΕΔΥ, την ΠΟΕΔΗΝ, την ΟΕΝΓΕ, τις Ομοσπονδίες, τα πρωτοβάθμια σωματεία και όλους τους εργαζόμενους του Δημοσίου να οργανώσουν από τώρα αγωνιστική απάντηση με προκήρυξη πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργιακής κινητοποίησης στις 14 Ιούλη.
Καμία ανοχή στη συνταγματική κατοχύρωση των απολύσεων.
Καμία ανοχή στη συνταγματική κατοχύρωση της λιτότητας.
Καμία ανοχή στη συνταγματική κατοχύρωση της εμπορευματοποίησης της Υγείας και της Παιδείας.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους.
Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες.
Κατάργηση του συνταγματικού περιορισμού που απαγορεύει τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου.
Πλήρη στελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων, της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και του ΕΚΑΒ.
Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση του δημοσιονομικού κόφτη και των ματωμένων πλεονασμάτων.
Διπλασιασμό των μισθών.
Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης.
Ένταξη όλων των υγειονομικών στα ΒΑΕ.
Άνοιγμα όλων των κλειστών κλινών ΜΕΘ και όλων των χειρουργικών αιθουσών.
Τερματισμό των μετακινήσεων προσωπικού και των διαρκών «εντέλλεσθε».
Συνταγματική κατοχύρωση και διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς αστερίσκους και εξαιρέσεις.
Αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και καθολικό σύστημα Υγείας για όλο τον λαό.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Η ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ
Η ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΜΙΣΘΟΥΣ
ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ, ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ».
