Η σορός της τριαθλήτριας που σκοτώθηκε από επίθεση καρχαρία στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνιας, ενώ κολυμπούσε με τον άνδρας της, εντοπίστηκε μία εβδομάδα μετά την εξαφάνισή της, σύμφωνα με δημοσιεύματα.
Το σώμα της Έρικα Φοξ βρέθηκε το απόγευμα του Σαββάτου, φορώντας ακόμη τη μαύρη στολή κατάδυσης, νότια της παραλίας Davenport στη Σάντα Κρουζ, περίπου 25 μίλια από το σημείο όπου εθεάθη για τελευταία φορά, όπως δήλωσε ο συντετριμμένος σύζυγός της.
Ο Ζαν-Φρανσίς Βανρόιζελ κολυμπούσε περίπου 100 γιάρδες πίσω από τη σύζυγό του, μαζί με άλλα 13 μέλη τοπικού κολυμβητικού συλλόγου, στις 21 Δεκεμβρίου, όταν ένας καρχαρίας την άρπαξε και την παρέσυρε κάτω από το νερό, ανέφερε στην Mercury News.
Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι είδαν καρχαρία με ανθρώπινο σώμα στα σαγόνια του πριν αυτός βυθιστεί, σύμφωνα με αξιωματούχο της Ακτοφυλακής, όπως μετέδωσε το ABC News.
«Δεν ήθελε να ζει με φόβο», δήλωσε ο Βανρόιζελ στην Mercury News κατά τη διάρκεια μιας σιωπηλής πομπής κατά μήκος της ακτογραμμής την Κυριακή, που συμβόλιζε την τελευταία της διαδρομή κολύμβησης μήκους ενός μιλίου, με τη συμμετοχή δεκάδων μελών του συλλόγου Kelp Krawlers.
«Έζησε τη ζωή της στο έπακρο.»
Ο Βανρόιζελ ανέφερε ότι η Φοξ, 55 ετών, βρέθηκε φορώντας ακόμη ένα «βραχιόλι καρχαριών» στον αστράγαλό της. Η ηλεκτρομαγνητική αυτή συσκευή έχει σχεδιαστεί για να απωθεί καρχαρίες, όπως εκείνον που της στοίχισε τη ζωή.
Ο τραγικός της θάνατος είναι η δεύτερη θανατηφόρα επίθεση καρχαρία στο Lovers Point μέσα σε 73 χρόνια και η πρώτη μετά τον θάνατο ενός 17χρονου αγοριού τον Δεκέμβριο του 1952, σύμφωνα με τη Mercury News.
Είναι επίσης η δεύτερη επίθεση σε μέλος των Kelp Krawlers, τους οποίους συνίδρυσε η Φοξ, μέσα σε μόλις τριάμισι χρόνια, μετά τον τραυματισμό του Στιβ Μπρούμερ στο πόδι, ο οποίος επέζησε μόνο χάρη στη διάσωσή του από κοντινούς αθλητές σε σανίδες.
«Θα επιστρέψουν οι άνθρωποι στη θάλασσα; Θα επιστρέψουν, αλλά όχι εδώ;» αναρωτήθηκε η Σάρον Κάρεϊ, η οποία κολυμπά με τους Kelp Krawlers για περισσότερα από δέκα χρόνια.
«Νομίζω ότι κανείς δεν ξέρει αυτή τη στιγμή, γιατί είμαστε όλοι ακόμη σε σοκ, άρνηση και πένθος, χωρίς να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε στη συνέχεια, πέρα από το να αγαπάμε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.»
Πηγή: skai.gr
