toggle
- Η Μιριάμ Ζαουέν, πρώην υπάλληλος βρεφονηπιακού σταθμού, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 30 ετών από Εφετείο για ανθρωποκτονία, καθώς το 2022 στη Λιόν σκότωσε μωρό 11 μηνών αναγκάζοντάς το να καταπιεί μεγάλη δόση αποφρακτικού τουαλέτας.
- Πρέπει να εκτίσει τουλάχιστον 15 έτη στη φυλακή πριν αποκτήσει δικαίωμα αίτησης αποφυλάκισης.
- Η δικηγόρος της δήλωσε ότι η κατηγορούμενη αποδέχεται την ποινή και δεν θα προσφύγει σε ανώτερο δικαστήριο.
Σε μία συγκλονιστική υπόθεση που συντάραξε τη Γαλλία, πρώην υπάλληλος βρεφονηπιακού σταθμού στη Λιόν καταδικάστηκε σε κάθειρξη 30 ετών για την ανθρωποκτονία ενός βρέφους 11 μηνών, το 2022. Η Μιριάμ Ζαουέν κρίθηκε ένοχη καθώς προκάλεσε τον θάνατο του παιδιού, αναγκάζοντάς το να καταπιεί μεγάλη ποσότητα απορρυπαντικού τουαλέτας.
Σύμφωνα με τη δικαστική ετυμηγορία, η κατηγορούμενη υποχρεούται να εκτίσει τουλάχιστον 15 χρόνια φυλακής πριν να έχει το δικαίωμα υποβολής αίτησης για αποφυλάκιση. Η συνήγορός της δήλωσε πως «η πελάτισσά μας αποδέχεται την ποινή, δεν θα προσφύγουμε» σε ανώτερο δικαστήριο, αποδεχόμενη το τελεσίδικο της υπόθεσης.
Η υπόθεση είχε ξεκινήσει σε πρώτο βαθμό, όπου η 27χρονη είχε καταδικαστεί σε 25ετή κάθειρξη για βασανισμό και βάρβαρη πράξη που οδήγησε σε θάνατο, χωρίς όμως πρόθεση. Ωστόσο, το Εφετείο αναβάθμισε το κατηγορητήριο, κρίνοντάς την ενόχου για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως της μικρής Λίζας.
Ανακούφιση και δικαίωση στην οικογένεια του βρέφους
Η οικογένεια της Λίζας, μέσω της δικηγόρου της Κατρίν Μπουργκάντ, εξέφρασε ανακούφιση για την τελική έκβαση. Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, στο δικαστήριο «οι γονείς έδωσαν αγώνα στη μνήμη της κόρης τους για να αλλάξει το κατηγορητήριο», ενώ η δίκη, αν και ήρεμη, περιγράφηκε από την ίδια ως «φρικτή» για την οικογένεια. Η δικηγόρος υπογράμμισε ότι, παρά τον ανείπωτο πόνο τους, «αισθάνονται ότι η δικαιοσύνη έκανε ό,τι έπρεπε».
Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και η αναγνώριση ενοχής
Η Ζαουέν, αν και αρχικά αρνούνταν κάθε εμπλοκή, τελικά ομολόγησε την πράξη της, παραδεχόμενη πως έριξε το προϊόν με βάση το θειικό οξύ στο στόμα του βρέφους. Ισχυρίστηκε πως μοναδικός της σκοπός ήταν να σταματήσει το κλάμα του παιδιού και όχι να το σκοτώσει. Επιπλέον, προέβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν αντιλήφθηκε τη θανάσιμη επικινδυνότητα του καθαριστικού, θέση που διαψεύστηκε τόσο από αστυνομικούς όσο και από γιατρούς και ψυχίατρους.
Ο γενικός εισαγγελέας, Μπατίστ Γκοντρό, κατά την αγόρευσή του, υπογράμμισε ότι η κατηγορούμενη «σκότωσε συνειδητά, με ένα φονικό τοξικό προϊόν, που το χορήγησε απευθείας στο στόμα ενός παιδιού 11 μηνών», με αποτέλεσμα το παιδί να καταλήξει τέσσερις ώρες αργότερα, βιώνοντας ανείπωτη αγωνία.
Κατά τη διάρκεια της δίκης, η κατηγορούμενη απευθύνθηκε στους γονείς του παιδιού ζητώντας συγγνώμη, αλλά η μητέρα, εμφανώς συντετριμμένη, απάντησε με άρνηση.
Η προσωπικότητα της καταδικασθείσας και τα ερωτήματα για τη διαχείριση
Ψυχίατροι που κατέθεσαν χαρακτήρισαν τη Ζαουέν ως «ανώριμη» και «μετρίως διανοητικά ανεπαρκή», χωρίς να διαγιγνώσκεται συγκεκριμένη ψυχική ασθένεια. Η υπεράσπιση ζήτησε τιμωρία αλλά και μία ευκαιρία στην κατηγορούμενη για μελλοντική επανένταξη, επισημαίνοντας την απουσία πρόθεσης για φόνο.
Αξιοσημείωτο είναι ότι, όπως ανέφερε η δικηγόρος της υπεράσπισης, προηγούμενοι συνάδελφοί της στον βρεφονηπιακό σταθμό είχαν επανειλημμένα επισημάνει πως ήταν «ακατάλληλη» και «ανίκανη» για τη φροντίδα παιδιών. Εντούτοις, παρέμεινε στη θέση της, γεγονός που φέρνει στο προσκήνιο σοβαρά ερωτήματα τόσο για τους μηχανισμούς πρόσληψης όσο και για τον εσωτερικό έλεγχο στις δομές προσχολικής φροντίδας.
