ΆλλαΣχετικά άρθρα
Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), και το αδελφό της Βαυαρικό κόμμα η Χριστιανοκοινωνική Ένωση (CSU), εξασφάλισαν μια ξεκάθαρη νίκη την Κυριακή
Ο Φρίντριχ Μερτς κέρδισε στις εκλογές, όμως δεν κέρδισε την Άνγκελα Μέρκελ, συμπεραίνει το CNN σε ανάλυσή του για το νέο πολιτικό τοπίο όπως διαμορφώνεται στη Γερμανία.
Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), και το αδελφό της Βαυαρικό κόμμα Χριστιανοκοινωνική Ένωση (CSU), εξασφάλισαν μια ξεκάθαρη νίκη την Κυριακή. Με τα προγνωστικά να προβλέπουν ότι το CDU/CSU εξασφαλίζει το 28,5% των ψήφων, το κόμμα προηγείται με επαρκή διαφορά από το δεύτερο ακροδεξιό AfD, το οποίο αναμένεται να εξασφαλίσει 20,6%, και το SPD που ήρθε τρίτο με 16,5% (πρόγνωση 23:43).
Αλλά μπορεί να υπάρχουν κάποιοι που θα απογοητευτούν με το αποτέλεσμα, το οποίο είναι πολύ χαμηλότερο από τις επιδόσεις του κόμματος υπό την ηγεσία της πρώην μακροχρόνιας ηγέτη του και
Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ.
Επί της εμβληματικής, αλλά μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, αμφιλεγόμενης εξουσίας της Μέρκελ το κόμμα δεν έπεσε ποτέ κάτω από το «ψυχολογικό φράγμα» του 30%, εξασφαλίζοντας μάλιστα έως και 41,5% των ψήφων στις εκλογές του 2013.
Όπως τόνισε και η Deutsche Welle, ο «καγκελάριος εν αναμονή» χρειάζεται τουλάχιστον το 30% των ψήφων. Ή ακόμα καλύτερα, 30% συν κάτι. Και αυτό, για δύο πολύ σοβαρούς και ουσιαστικούς λόγους.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι το «30% συν κάτι» ήταν ανέκαθεν ο «σκληρός πυρήνας» της Χριστιανικής Ένωσης (CDU/CSU). Ακόμα και στις δύσκολες εκλογές του 2009, εν μέσω χρηματοπιστωτικής κρίσης και με τους αναλυτές να μιλούν για «ιταλοποίηση» του πολιτικού σκηνικού, η Άνγκελα Μέρκελ είχε καταφέρει να επανεκλεγεί καγκελάριος με 33,8%. Μπορεί να ήταν το χειρότερο ποσοστό των Χριστιανοδημοκρατών από το 1949, αλλά αποδείχθηκε αρκετό για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με το Κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP).
Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο ο Μερτς αγωνιά για το «μαγικό 30%» είναι ότι με ένα τέτοιο ποσοστό θα χρειαζόταν, κατά πάσα πιθανότητα, μόνο έναν κυβερνητικό εταίρο στα επόμενα τέσσερα χρόνια. Το είπε ξεκάθαρα σε πρόσφατο τηλεοπτικό ντιμπέιτ: «Στρατηγικός μου στόχος είναι να έχουμε ανοιχτές τουλάχιστον δύο επιλογές, αλλά τελικά να χρειαστούμε μόνο μία. Είτε τους Σοσιαλδημοκράτες, είτε τους Πράσινους». Πιο πιθανό σενάριο είναι μία νέα έκδοση, μετά την εποχή Μέρκελ, του «μεγάλου συνασπισμού» με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD).
Παρότι στη Γερμανία δεν τίθεται ζήτημα ακυβερνησίας ή αστάθειας, σε αντίθεση με άλλες εποχές, αυτή τη φορά αναγνωρίζουν όλοι την πίεση το Βερολίνο να έχει όσο το δυνατόν συντομότερα πλήρως λειτουργική ηγεσία, καθώς είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για αποφάσεις τόσο στο εσωτερικό, λόγω της παρατεταμένης ύφεσης και του αναβρασμού στο μεταναστευτικό, όσο και στην εξωτερική πολιτική, υπό τις πρωτόγνωρες συνθήκες που δημιουργεί η κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ.
Πηγή: skai.gr
