Στο κόκκινο είναι και πάλι η ένταση στη Μέση Ανατολή, με το Ιράν να εξαπολύει αιφνιδιαστική επίθεση, ξαναρχίζοντας τις εχθροπραξίες ως απάντηση στις ΗΠΑ. Με αυτόν τον τρόπο, η Τεχεράνη δηλώνει πως είναι πρόθυμη να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική της δύναμη για να καθορίσει την πορεία του πολέμου με τους δικούς της όρους.
Η κλιμάκωση ήταν αναπόφευκτη, με τον Ντόναλντ Τραμπ να δυναμιτίζει τη ρητορική του αναφέροντας πως «θα τους κάνουμε σκόνη, θα τους χτυπήσουμε σκληρά».
Οι απειλητικές δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου δεν προκαλούν έκπληξη στην Τεχεράνη, καθώς γνώριζε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα όταν εκτόξευε τους πυραύλους.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο Τραμπ είχε δηλώσει πως η παύση των εχθροπραξιών την προηγούμενη εβδομάδα έγινε κατόπιν αιτήματος του Ιράν. «Μας το ζήτησαν πολύ ευγενικά, ήθελαν διαπραγματεύσεις», είπε.
Ωστόσο, η Τεχεράνη δεν δεσμεύτηκε ποτέ δημόσια για κάτι τέτοιο, με υψηλόβαθμο Ιρανό αξιωματούχο να αναφέρει πως «οι ένοπλες δυνάμεις μας αποφάσισαν να μην προβούν σε στρατιωτική δράση».
Αυτό καθιστά την απόφαση του Ιράν να ξαναρχίσει τις επιθέσεις ακόμη πιο σημαντική, αναφέρει σε ανάλυσή του το CNN.
Λίγες ώρες αφότου έδειξε ότι θα ακολουθούσε την αυτοσυγκράτηση των ΗΠΑ, η Τεχεράνη επιτέθηκε στις αμερικανικές δυνάμεις – προφανώς κρίνοντας ότι η αύξηση της πίεσης άξιζε το ρίσκο της επανέναρξης των νυχτερινών βομβαρδισμών.
«Κάτι φαίνεται να έχει αλλάξει ριζικά στην προσέγγιση του Ιράν, ιδίως όσον αφορά την προθυμία του να εξαπολύσει επίθεση αν θεωρήσει ότι αυτή είναι η μόνη βιώσιμη επιλογή», ανέφερε στο X ο Χαμίντ Ρεζά Αζίζι, ερευνητής στο Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων και Ασφάλειας.
This is the first time #Iran has initiated an attack without a preceding strike by the United States or Israel. In that sense, the attack appears to have been a signal related to Netanyahu’s visit to the White House earlier in the day.
It suggests that Iran’s military strategy… https://t.co/WAv9IcVooB
— Hamidreza Azizi (@HamidRezaAz) July 28, 2026
Η επίθεση του Ιράν πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τη συνάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Ντόναλντ Τραμπ στην Ουάσινγκτον, την οποία ο Ισραηλινός ηγέτης χαρακτήρισε ως «μία από τις καλύτερες συνομιλίες» που είχαν οι δύο άνδρες, μετά τις αυξανόμενες τριβές μεταξύ τους.
Λίγες ώρες πριν τη συνάντηση, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατς, δήλωσε ότι το Ισραήλ ήθελε να επιτεθεί σε ενεργειακές υποδομές του Ιράν, αλλά εμποδίστηκε από την κυβέρνηση Τραμπ.
«Η επίθεση φαίνεται να ήταν ένα μήνυμα που σχετιζόταν με την επίσκεψη του Νετανιάχου στο Λευκό Οίκο νωρίτερα την ίδια μέρα», έγραψε ο Αζίζι. «Αυτό υποδηλώνει ότι η στρατιωτική στρατηγική του Ιράν ενδέχεται να έχει αλλάξει και ότι η Τεχεράνη είναι πλέον έτοιμη να εξαπολύσει προληπτικό χτύπημα, εφόσον εντοπίσει ενδείξεις επικείμενης απειλής», εκτίμησε.
Λίγο μετά την επίθεση στην Ιορδανία, οι στρατοί των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας πραγματοποίησαν από κοινού επιθέσεις εναντίον πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από το Ιράν στο Ιράκ.
Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ χαρακτήρισε την επιχείρηση στο Ιράκ όχι ως αντίποινα για την επίθεση στην Ιορδανία, αλλά ως απάντηση στις περισσότερες από 30 επιθέσεις με drones εναντίον αμερικανικών δυνάμεων και ενεργειακών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας κατά τις προηγούμενες 72 ώρες.
Η κλιμάκωση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας υποδεικνύει πώς ο πόλεμος διευρύνεται. Η Σαουδική Αραβία, η οποία επί μακρόν φοβόταν να εμπλακεί άμεσα στη σύγκρουση, εμπλέκεται όλο και περισσότερο, καθώς αντιμετωπίζει απειλές σε τρία μέτωπα: τους Χούθι στην Υεμένη, τις υποστηριζόμενες από το Ιράν πολιτοφυλακές στο Ιράκ και το ίδιο το Ιράν.
«Η βασική πρόκληση που αντιμετωπίζουν η Ουάσινγκτον και οι εταίροι της στον Κόλπο είναι ότι ούτε το Ιράν ούτε οι περιφερειακοί σύμμαχοί του φαίνονται διατεθειμένοι να υποχωρήσουν από αυτό που ορίζουν πλέον ως βασικούς στρατηγικούς στόχους», έγραψε στο X ο Ντάνι Σιτρινόβιτς, ανώτερος ερευνητής στο Ισραηλινό Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας και πρώην επικεφαλής του τμήματος Ιράν της ισραηλινής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών.
«Η Τεχεράνη συνεχίζει να επιμένει στη διατήρηση της επιρροής της στο Στενό του Ορμούζ, ενώ οι Χούθι έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν θα τερματίσουν την εκστρατεία τους, εκτός αν αρθεί ο αποκλεισμός που τους έχει επιβληθεί υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας», σημειώνει ο ερευνητής.
«Τίποτα περισσότερο από μια φαντασίωση»
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιρανική κρατική τηλεόραση και δημοσιεύθηκε λίγες ώρες πριν από την επίθεση στην Ιορδανία, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Καζέμ Γκαριμπαμπαντί, παρουσίασε ίσως μία από τις πιο σαφείς μέχρι στιγμής διατυπώσεις της θέσης της Τεχεράνης: Το Ιράν είχε σταματήσει τις επιθέσεις, αλλά δεν θα δίσταζε να ξαναρχίσει τις εχθροπραξίες αν αμφισβητηθεί η αξίωσή του για κυριαρχία στο Στενό του Ορμούζ.
Η Τεχεράνη δεν θα μπορούσε να θεωρεί πως κερδίζει τον πόλεμο αν το Στενό επανερχόταν στην προπολεμική του κατάσταση, δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών. Η θαλάσσια οδός είχε καταστεί κεντρικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια της χώρας και «αμυντικό εργαλείο».
Όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε γιατί η Τεχεράνη διακινδύνευσε να ξαναρχίσει τον πόλεμο κάνοντας επίθεση σε εμπορικά πλοία παρά την ισχύουσα εκεχειρία, ο Γκαριμπαμπαντί απάντησε ότι το Ιράν θεωρούσε ως «κόκκινη γραμμή» τις προσπάθειες του Ομάν και των ΗΠΑ να δημιουργήσουν μια ανταγωνιστική ναυτιλιακή διαδρομή μέσω του Στενού.
Αν επιτρεπόταν η λειτουργία αυτής της διαδρομής, υποστήριξε, η αξίωση του Ιράν για την «αποτελεσματική άσκηση κυριαρχίας» επί της θαλάσσιας οδού δεν θα ήταν «τίποτα περισσότερο από μια φαντασίωση».
«Κάποιος θα μπορούσε να το δει απλά και να αναρωτηθεί γιατί το Ιράν θα χτυπούσε με πυραύλους τρία εμπορικά πλοία μόνο και μόνο επειδή απενεργοποίησαν το GPS τους, με κίνδυνο να ξαναρχίσει ένας πόλεμος», είπε. «Αλλά αν κοιτάξει κανείς πίσω από τα παρασκήνια, θα διαπιστώσει ότι οι ρυθμίσεις που ισχύουν για το Στενό του Ορμούζ θα έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ασφάλεια της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», πρόσθεσε.
Από τη σκοπιά της Τεχεράνης, η παύση των επιθέσεων της Ουάσινγκτον εναντίον του Ιράν αντανακλά «στρατηγική αδυναμία και όχι αυτοσυγκράτηση», λέει ο Σιτρινόβιτς. Αυτή η αντίληψη κινδυνεύει να τροφοδοτήσει έναν κύκλο στον οποίο το Ιράν προχωρά σε κλιμάκωση για να επιβάλει μεγαλύτερο κόστος, ενώ καμία από τις δύο πλευρές δεν υποχωρεί από φόβο μήπως χάσει την αξιοπιστία της.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, συνεπώς, βρίσκονται μπροστά σε μια επιλογή: είτε να ικανοποιήσουν ορισμένες απαιτήσεις του Ιράν, είτε να αποδεχθούν την προοπτική μιας παρατεταμένης σύγκρουσης που θα συνοδεύεται από αυξανόμενες επιθέσεις κατά της ναυτιλίας, των ενεργειακών υποδομών και των εμπορικών διαδρομών.
Πηγή: skai.gr
