Στις 14 Αυγούστου του 2005, αεροσκάφος Boeing 737-400 της κυπριακής ιδιωτικής εταιρίας Helios, που είχε απογειωθεί από τη Λάρνακα με τελικό προορισμό την Πράγα και ενδιάμεσο σταθμό την Αθήνα, συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι 121 επιβαίνοντες – επιβάτες και πλήρωμα.
Από τις 09:40 που εντοπίστηκε το στίγμα της πτήσης 522 στο FIR Αθηνών και για δύο ώρες, δεν υπήρχε καμία επικοινωνία του πιλότου με τον πύργο ελέγχου. Δύο μαχητικά αεροσκάφη σηκώθηκαν και το προσέγγισαν για λόγους ασφαλείας, εντοπίζοντας κίνηση από ένα άτομο στο πιλοτήριο.
Το αεροσκάφος πετούσε ουσιαστικά ακυβέρνητο μέχρι την τελική πρόσκρουση στο έδαφος στις 12:04 μ.μ., σε απόσταση περίπου πέντε χιλιομέτρων από το Γραμματικό.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Το αεροπλάνο πετούσε με αυτόματο πιλότο και με όλους τους επιβαίνοντες να έχουν χάσει τις αισθήσεις τους, εκτός από τον αεροσυνοδό Ανδρέα Προδρόμου, που δυστυχώς όσο και αν προσπάθησε να πάρει τον έλεγχο του αεροσκάφος, οι προσπάθειες του απέβησαν άκαρπες.
Το αεροπορικό δυστύχημα πάγωσε όλη τη χώρα και οι τραγικές σκηνές που ακολούθησαν έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη των Ελλήνων.
«Κορμιά καμμένα και διαμελισμένα, ανθρωπινά κομμάτια διάσπαρτα… φρίκη και καταστροφή»
Από το σημείο συντριβής ανασύρθηκαν 118 σοροί στο μεγαλύτερο μέρος τους απανθρακωμένες από την πυρκαγιά που ξέσπασε μετά τη συντριβή, ενώ 3 σοροί κάηκαν ολοκληρωτικά. Από τις νεκροψίες προέκυψε ότι οι επιβαίνοντες είχαν καρδιακή λειτουργία κατά την ώρα της συντριβής, με την ιατροδικαστική έκθεση ωστόσο να εκτιμά ότι βρίσκονταν σε βαθύ και μη αναστρέψιμο κώμα λόγω της υποξίας. Αιτία θανάτου ήταν τα πολλαπλά τραύματα λόγω της συντριβής, καθώς και τα εκτεταμένα εγκαύματα για κάποιες σορούς.
Η αναγνώριση των πτωμάτων έγινε κυρίως από οδοντιατρικά αρχεία και μέσω σύγκρισης του DNA τους με δείγματα από συγγενείς πρώτου βαθμού Όσα αναγνωρίστηκαν μεταφέρθηκαν και ενταφιάστηκαν στην Κύπρο.
O δημοσιογράφος Πάνος Σόμπολος αφηγείται στο βιβλίο του «Τα τραγικά γεγονότα της τελευταίας 35ετίας όπως τα έζησα», όσα είδε και έζησε στο σημείο της συντριβής του αεροπλάνου.
«Το τι αντικρίσαμε είναι δύσκολο να το περιγράψει κάποιος. Κορμιά διαμελισμένα, ανθρωπινά κομμάτια διάσπαρτα σε διάφορες κατευθύνσεις, τμήματα μικρότερα ή μεγαλύτερα του μοιραίου αεροσκάφους στραπατσαρισμένα και πάνω σε αυτά σάρκες ή ρούχα των άτυχων επιβατών.
Καμένα κορμιά και αντικείμενα σκορπισμένα σε ακτίνα πολλών εκατοντάδων μέτρων. Η άτρακτος, σε μία κατηφόρα σφηνωμένη και καπνισμένη από τη φωτιά. Παντού φρίκη, συμφορά, πόνος δυστυχία, καταστροφή…
Στον τόπο της τραγωδίας άρχισαν να καταφτάνουν συγγενείς των θυμάτων για να μάθουν νεότερα για τους ανθρώπους τους. Ήταν βέβαιοι όλοι, ότι δεν υπήρχε περίπτωση να έχει ζήσει κάποιος από τη συντριβή του Boeing, αλλά ο λαός λέει ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία! Οι αστυνομικοί είχαν κλείσει παντού τις διόδους, που οδηγούσαν στην περιοχή της τραγωδίας και δεν επέτρεπαν σε κανέναν να πλησιάσει.
«Ασθενοφόρα, πυροσβεστικά, περιπολικά με τις σειρήνες να ουρλιάζουν, φόρτιζαν ακόμα περισσότερο την πνιγηρή ατμόσφαιρα. Τα συνεργεία με τους διασώστες συγκέντρωναν ανθρώπινα κορμιά και τα μετέφεραν στα ασθενοφόρα για να τα οδηγήσουν στα νεκροτομεία της Αθήνας και του Πειραιά. Το έργο τους ήταν ιδιαίτερα δύσκολο και επίπονο καθώς πολλά από τα κορμιά ήταν διαμελισμένα.
«Θυμάμαι ότι με σόκαρε μία μαυροφορεμένη Κύπρια. Την ρώτησα ποιον είχε στο αεροπλάνο και μου απάντησε με λυγμούς: Πέντε ήρθα να πάρω, όχι έναν. Μας έκλεισαν για πάντα τα σπίτια οι καταραμένοι… Αν θυμάμαι καλά, θα πρέπει να ήταν της οικογένειας Πυρίλλη. Η οικογένεια από το δήμο Παραλιμνίου της Κύπρου ξεκληρίστηκε καθώς τα μέλη της έσβησαν στα υψώματα του Γραμματικού!».
Το πόρισμα για τα αίτια της τραγωδίας
Τον Οκτώβριο του 2006, δόθηκε στη δημοσιότητα το πόρισμα της Ελληνικής Επιτροπή Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων υπό του Ακριβού Τσολάκη για τα αίτια της πτώσης.
– Συνυπευθυνότητα στους μηχανικούς που έλεγξαν το αεροσκάφος για την τελευταία πτήση και τους χειριστές του αεροπλάνου της πτήσης HCY522, για διόρθωση των ρυθμίσεων – κυρίως της ρύθμισης manual στο ρυθμιστή συμπίεσης – που τροχοδρόμησαν τα επόμενα γεγονότα. Σημειώνεται ότι για το ίδιο θέμα, η Boeing έχει ήδη αποδεχθεί, ότι στα καθοδηγητικά δεσμευτικά εγχειρίδια των μηχανικών και του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους δεν υπήρχε σαφής υπόδειξη για τοποθέτηση του διακόπτη στο «manual». Επίσης στο Πόρισμα εξετάζεται το τι υπήρχε στις υποδείξεις του ανάλογου εγχειριδίου των χειριστών στο συγκεκριμένο αεροπλάνο.
– Ευθύνη στους χειριστές, επειδή δεν πραγματοποίησαν έγκαιρα τις διορθωτικές επεμβάσεις με βάση τις προειδοποιήσεις που ελάμβαναν, έχοντας όμως υπόψη τα όσα έγιναν γνωστά για τις «διπλές» ηχητικές προειδοποιήσεις και ενδείξεις, τις οποίες επίσης μετά την αεροπορική τραγωδία άλλαξε η Boeing. Αποτέλεσμα ήταν οι χειριστές σε ελάχιστο χρόνο να καταβληθούν από τα συμπτώματα υποξαιμίας και να μην έχουν τον έλεγχο.
– Το σύστημα ενεργειών του πληρώματος και η συνεννόηση μεταξύ χειριστών στο πιλοτήριο και αεροσυνοδών στην καμπίνα επιβατών (CRM), που δεν προέβλεπε καμία εκπαίδευση για ενέργειες, σε περίπτωση σοβαρού συμβάντος όπως το πέσιμο των μασκών οξυγόνου, παρά το γεγονός ότι για ώρα μετά το αεροσκάφος δεν προχωρούσε στην προβλεπόμενη άμεση κάθοδο και συνέχιζε πορεία στο ίδιο ύψος.
– Τελικό αίτιο της πτώσης, ως απόρροια των προηγουμένων, ήταν η διακοπή της λειτουργίας των κινητήρων λόγω έλλειψης καυσίμων.
Πηγή: skai.gr
