Hilton: Σινάτρα, Μπέργκμαν, Ωνάσης και Κουίν οι καλεσμένοι του

Μπορεί το Hilton (ή Χίλτον για τους παλαιότερους) να εισέρχεται σε μια νέα εποχή, όχι πια ως ξενοδοχείο, αλλά ως ένας νέος πολυδιάστατος προορισμός με την ονομασία «The Ilisian», αλλά πίσω του έχει μεγάλη ιστορική διαδρομή. 

Το Χίλτον Αθηνών (γνωστό και ως Hilton Athens διεθνώς) υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πολυτελή ξενοδοχεία στην Αθήνα. Το κτήριο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, με μέτωπο τη Λεωφόρο Βασιλέως Αλεξάνδρου και την οδό Μιχαλακοπούλου και αποτελεί ένα από τα τοπόσημα της πόλης. 

Το Χίλτον οικοδομήθηκε την περίοδο 1958-1963, μετά από μελέτη των αρχιτεκτόνων Εμμανουήλ Βουρέκα, Προκόπη Βασιλειάδη, Σπύρου Στάικου και Αντώνη Γεωργιάδη. Με την ανέγερση του, σήμανε την είσοδο της χώρας στην παγκόσμια τουριστική αγορά πολυτελείας, αποτελώντας και το ίδιο ένα κατεξοχήν σύμβολο της μεταπολεμικής ανάπτυξης της χώρας.

Τα εγκαίνια του πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο του 1963, με τριήμερες εκδηλώσεις που συγκέντρωσαν εκλεκτούς καλεσμένους ανά τον κόσμο, και αποτέλεσαν κάτι πρωτόγνωρο για την κοινωνική ζωή της πόλης. Στην τελετή παρέστη και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της σειράς, Κόνραντ Χίλτον, ο οποίος είχε δηλώσει μεταξύ άλλων ότι “Το ξενοδοχείο Χίλτον Αθηνών είναι το ωραιότερο Χίλτον του κόσμου“. Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, φιλοξένησε αρκετές δημοφιλείς προσωπικότητες, όπως αρχηγούς κρατών, καλλιτέχνες και επιστήμονες διεθνούς κύρους. Από τον Αριστοτέλη Ωνάση, τον Φρανκ Σινάτρα, τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν έως τον Άντονι Κουίν.

Την περίοδο 2001-2003, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, προστέθηκε μια νέα εξαώροφη πτέρυγα στο ξενοδοχείο προς την οδό Βεντήρη, έργο των αρχιτεκτονικών γραφείων Αλ. Τομπάζη και Χ. Μπουγαδέλη. Το 2004 αποτέλεσε την έδρα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ενώ το 2011 χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της Οργανωτικής Επιτροπής των Παγκοσμίων Αγώνων Special Olympics, που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα.

Η πρόσοψη του κτηρίου παρουσιάζει ορισμένες ιδιαιτερότητες, χάρη στον συνδυασμό μοντέρνου και κλασσικού, ενώ η χρήση μαρμάρου σε συνδυασμό με τις ανάγλυφες συνθέσεις του Γιάννη Μόραλη, προσδίδουν μια ελληνική πινελιά στο ξενοδοχείο.

Ο αρχικός σκοπός του κτηρίου ήταν να αποτελέσει μια υπερσύγχρονη ξενοδοχειακή μονάδα που θα ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο σε μέγεθος και τεχνολογία. Η ανέγερση του όμως, αποτέλεσε αιτία πολλών συζητήσεων για την αισθητική ακεραιότητα της παρέμβασης, καθώς αναφερόταν ως “ουρανοξύστης” που εχόταν σε αντιπαράθεση με τη μέχρι τότε κυρίαρχη Ακρόπολη. Συγκεκριμένα, όντως θεωρούνταν από πολλούς ως το “ωραιότερο Χίλτον του κόσμου”, άλλα από την άλλη πλευρά, από εξίσου πολλούς ως ένας βανδαλισμός ενάντια στο ιστορικό τοπίο της πόλης.

Το αρχικό σχέδιο περιελάμβανε 960 δωμάτια, αίθουσες χορού, καταστήματα, εστιατόρια, θέσεις στάθμευσης, πισίνα και αναψυχή στην ταράτσα. Όλες οι κοινόχρηστες λειτουργίες συγκεντρώθηκαν στο ισόγειο, εκτός από το νυχτερινό κέντρο στον τελευταίο όροφο, δημιουργώντας έτσι μια ξεκάθαρη χωροταξική δομή, και ελευθερώνοντας περισσότερο χώρο για τα δωμάτια. Οι κύριες όψεις του αποτελούνται από τα κάθετα πτερύγια, και τα στηθαία των μπαλκονιών στην οριζόντια διεύθυνση, ενώ στις δυο στενές όψεις διαμορφώθηκε σόκορο, δηλαδή τυφλές όψεις, οι οποίες φέρουν τις ανάγλυφες παραστάσεις του Γ. Μόραλη. Οι παραστάσεις απεικονίζουν τα κύρια στοιχεία της Ελληνικής φιλοξενίας όπως τη θεά Αθηνά, ένα καράβι, ένα βωμό με τις προσφορές ιερέων, αυλητρίδες που προσφέρουν διασκέδαση, έναν ίππο, καθώς και άλλα σχετικά θέματα.