Μια προηγουμένως καταγεγραμμένη επιβράδυνση στη μείωση της έκτασης των θαλάσσιων πάγων της Αρκτικήςφαίνεται πλέον να έχει τερματιστεί, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, καθώς καταγράφηκε η μεγαλύτερη ετήσια χειμερινή απώλεια πάγου που έχει σημειωθεί ποτέ.
Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε το περασμένο καλοκαίρι, οι ερευνητές είχαν διαπιστώσει ότι η τήξη των θαλάσσιων πάγων στην Αρκτική είχε επιβραδυνθεί κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, χωρίς να καταγράφεται στατιστικά σημαντική μείωση της έκτασής τους την περίοδο 2005–2024. Δεδομένης της συνεχούς ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά το ίδιο διάστημα, το εύρημα αυτό είχε προκαλέσει έκπληξη.
Οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι φυσικές διακυμάνσεις στα θαλάσσια ρεύματα, οι οποίες περιόριζαν την τήξη των πάγων, αντιστάθμιζαν προσωρινά την επίδραση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Είχαν, ωστόσο, προειδοποιήσει ότι επρόκειτο για μια προσωρινή ανάπαυλα και ότι μέσα στα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια η απώλεια πάγου ήταν πολύ πιθανό να επιταχυνθεί ξανά, περίπου με διπλάσιο ρυθμό σε σχέση με τη μακροπρόθεσμη τάση.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Μόλις δύο χρόνια αργότερα, η νέα μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτή η επιβράδυνση έχει πλέον τερματιστεί.
Αξιοποιώντας τα πιο πρόσφατα δορυφορικά δεδομένα για την κάλυψη της Αρκτικής από θαλάσσιους πάγους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η επιβράδυνση που παρατηρήθηκε μεταξύ 2005 και 2024 ήταν «προσωρινή και όχι διατηρήσιμη».
Ο Δρ Ντούο Τσαν, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης από τη Σχολή Ωκεανογραφίας και Επιστημών της Γης του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, δήλωσε ότι αυτό που «στις αρχές της δεκαετίας του 2020 έμοιαζε με παύση της μείωσης, φαίνεται πλέον ότι ήταν απλώς μια προσωρινή επιβράδυνση μέσα σε μια μακροχρόνια καθοδική πορεία».
Η έκταση των θαλάσσιων πάγων τον Σεπτέμβριο, όταν φτάνει στο ετήσιο ελάχιστό της, έχει μειωθεί στο μισό από το 1979, όταν ξεκίνησαν οι δορυφορικές μετρήσεις.
Η νέα έρευνα έδειξε ότι μεταξύ 2024 και 2025 η έκταση των θαλάσσιων πάγων της Αρκτικής μειώθηκε κατά 5,8%, η μεγαλύτερη ετήσια χειμερινή μείωση που έχει καταγραφεί ποτέ.
Ο Δρ Αλεσάντρο Σιλβάνο, συν-συγγραφέας της μελέτης, επίσης από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, επισήμανε ότι η τόσο απότομη μείωση που σημειώθηκε το 2025 είναι ασυνήθιστη, αλλά συμβαδίζει με όσα προβλέπει η φυσική των σημερινών συνθηκών υπερθέρμανσης στην Αρκτική.
Επειδή οι χειμερινοί θαλάσσιοι πάγοι λειτουργούν ως μονωτικό στρώμα ανάμεσα στον σχετικά θερμό ωκεανό της Αρκτικής και στην πολύ ψυχρότερη ατμόσφαιρα, η μείωση της παγοκάλυψης επιτρέπει σε μεγαλύτερες ποσότητες θερμότητας και υγρασίας να διαφεύγουν από τον ωκεανό προς την ατμόσφαιρα.
Σύμφωνα με τους συγγραφείς, αυτή η εξέλιξη μπορεί να επηρεάσει τα πρότυπα ατμοσφαιρικής πίεσης, τον σχηματισμό καταιγίδων και τη γενικότερη κυκλοφορία της ατμόσφαιρας, με συνέπειες που ενδέχεται να επηρεάσουν ακόμη και τις καιρικές συνθήκες σε περιοχές πολύ νοτιότερα.
Ο Δρ Τσαν τόνισε ότι η μελέτη αποτελεί ακόμη μία προειδοποίηση για τη συνεχιζόμενη κλιματική κρίση.
«Οι βραχυπρόθεσμες ανακάμψεις μπορούν να αποκρύψουν προσωρινά τη μακροπρόθεσμη τάση της απώλειας των θαλάσσιων πάγων στην Αρκτική. Οι εξαιρετικά χαμηλές εκτάσεις χειμερινού πάγου που καταγράφηκαν το 2025 και το 2026 δείχνουν ξεκάθαρα ότι η απώλεια των πάγων στην Αρκτική δεν έχει σταματήσει· συνεχίζεται καθώς το κλίμα του πλανήτη θερμαίνεται», δήλωσε.
Πηγή: skai.gr
