Παρά τις αλλεπάλληλες ρωσικές επιθέσεις, η Ουκρανία συνεχίζει να αναπτύσσει πυρετωδώς την αμυντική βιομηχανία της και να επιταχύνει την εγχώρια παραγωγή όπλων απαραίτητων για την αντιμετώπιση της Ρωσίας – στήνοντας μάλιστα μυστικές γραμμές παραγωγής προκειμένου να αποφύγει τα εχθρικά πλήγματα.
Μια τέτοια εγκατάσταση επισκέφθηκε αποστολή του BBC. Οι δημοσιογράφοι του δικτύου έχοντας δεμένα μάτια και με κλειστά τα κινητά τους τηλέφωνα, οδηγήθηκαν σε μια μυστική τοποθεσία όπου η Ουκρανία κατασκευάζει ένα από τα πιο πρόσφατα όπλα της: τον πύραυλο cruise «Flamingo».
Οι οδηγίες προς τους δημοσιογράφους του BBC εξίσου αυστηρές: απαγορεύεται η κινηματογράφηση οποιουδήποτε στοιχείου της τοποθεσίας, όπως κολώνες, παράθυρα, οροφή. Τούς ζητήθηκε επίσης να μην αποκαλύψουν τα πρόσωπα όσων εργάζονται στη γραμμή συναρμολόγησης όπου βρίσκονται πύραυλοι σε διάφορα στάδια κατασκευής.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ακόμη κι υπό πυρά, η Ουκρανία επιταχύνει την αμυντική της παραγωγή. Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δηλώνει ότι η χώρα του παράγει πλέον η ίδια πάνω από το 50% των όπλων που χρησιμοποιεί στην πρώτη γραμμή του μετώπου, ενώ σχεδόν όλο το απόθεμά της σε όπλα μεγάλου βεληνεκούς είναι εγχώριας παραγωγής.
Στην αρχή του πολέμου, η Ουκρανία βασιζόταν κυρίως στο απαρχαιωμένο οπλοστάσιό της από τη σοβιετική εποχή. Η στρατιωτική υποστήριξη της Δύσης βοήθησε στον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεών της, όμως σήμερα η χώρα έχει εξελιχθεί σε πρωτοπόρο διεθνώς στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων, όπως τα ρομπότ και τα drones.
Τώρα, με τους εγχώριας παραγωγής πυραύλους cruise διευρύνει ακόμη περισσότερο το οπλοστάσιο μεγάλου βεληνεκούς της.
Επίθεση …με Flamingo
Ένα από τα πρόσωπα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας είναι η Ιρίνα Τερέχ, επικεφαλής τεχνική διευθύντρια της Fire Point, μιας εκ των μεγαλύτερων κατασκευαστών drones και πυραύλων της Ουκρανίας, το λατινικό μότο της οποίας μεταφράζεται ως «αν όχι εμείς, τότε ποιος».
Η 33χρονη Τερέχ -που είχε σπουδάσει αρχιτεκτονική, αλλά τώρα πλέον έχει αφοσιωθεί στη διάλυση της ρωσικής πολεμικής μηχανής- μιλά για τον γιγάντιο πύραυλο, ο οποίος -όπως λέει- είναι βαμμένος μαύρος και όχι ροζ (όπως τα πρώτα πρωτότυπα) «επειδή καταβροχθίζει το ρωσικό πετρέλαιο».
Ο πύραυλος μοιάζει με τον γερμανικό V1 του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Διαθέτει έναν μεγάλο αεριωθούμενο κινητήρα τοποθετημένο πάνω σε έναν σωλήνα μήκους όσο ένα λεωφορείο του Λονδίνου.
Η Ουκρανία έχει ήδη χρησιμοποιηθεί τους Flamingo στη μάχη, αν και η εταιρεία δεν επιβεβαιώνει συγκεκριμένους στόχους που έχουν πληγεί με αυτούς.
Ο πύραυλος cruise Flamingo είναι όπλο «βαθέος πλήγματος», τα οποία οι χώρες της Δύσης έχουν διστάσει μέχρι τώρα να παράσχουν στην Ουκρανία. Λέγεται ότι έχει εμβέλεια 3.000 χλμ., αντίστοιχη με αυτήν ενός αμερικανικού Tomahawk – το πιο προηγμένο και ακριβό όπλο που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει αρνηθεί να παράσχει στην Ουκρανία.
Ωστόσο, για το Κίεβο τα πλήγματα βαθιά στη ρωσική επικράτεια θεωρούνται κρίσιμα για την εξέλιξη του πολέμου, καθώς η Ουκρανία συνεχίζει να χάνει εδάφη από τη Ρωσία καθ’ όλη τη γραμμή του μετώπου που εκτείνεται σε περισσότερα από 1.000 χιλιόμετρα. Έτσι, οι ουκρανικές δυνάμεις στρέφουν όλο και περισσότερο το στόχαστρό τους στην πολεμική οικονομία της Ρωσίας, επιδιώκοντας να επιβραδύνουν την προέλαση του ρωσικού στρατού.
Ο αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Ολεξάντρ Σίρσκι, υποστηρίζει ότι τα ουκρανικά πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς έχουν ήδη κοστίσει στη ρωσική οικονομία περισσότερα από 21,5 δισ. δολάρια φέτος.
Ο Ρούσλαν, αξιωματικός των ουκρανικών Ειδικών Δυνάμεων σημειώνει ότι η στρατηγική είναι απλή: «Να περιορίσουμε τις στρατιωτικές δυνατότητες του εχθρού και την οικονομική δυναμική του». Όπως λέει, οι Ειδικές Δυνάμεις της Ουκρανίας έχουν πραγματοποιήσει εκατοντάδες πλήγματα σε διυλιστήρια πετρελαίου, εργοστάσια όπλων και αποθήκες πυρομαχικών – βαθιά μέσα στο εχθρικό έδαφος.
Φυσικά, το ίδιο κάνει και η Ρωσία, και μάλιστα σε μεγαλύτερη κλίμακα. Κατά μέσο όρο, η Μόσχα εκτοξεύει περίπου 200 drones Shahed την ημέρα· η «απάντηση» της Ουκρανίας κυμαίνεται περίπου στο ήμισυ αυτού του αριθμού.
Επιπλέον, η Ρωσία δεν περιορίζει τα πλήγματά της σε στρατιωτικούς στόχους. Οι επιθέσεις της με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και drones στοχοποιούν και ενεργειακές εγκαταστάσεις προκαλώντας τεράστιες διακοπές ρεύματος σε όλη τη χώρα – και κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή εκατομμύρια αμάχων. «Θα ήθελα να εκτοξεύουμε τόσα drones όσα η Ρωσία», λέει ο Ρούσλαν. «Αλλά κλιμακώνουμε την παραγωγή μας πολύ γρήγορα».
Η Τερέχ, της Fire Point, σημειώνει ότι η Ουκρανία ίσως να μην μπορεί να ανταγωνιστεί τους πόρους της Ρωσίας, αλλά –όπως προσθέτει– «προσπαθούμε να πολεμήσουμε με μυαλό και τακτική».
Η start-up που εξελίσσεται σε «πολεμική μηχανή»
Ο Ντένις Στίλερμαν, επικεφαλής σχεδιασμού και συνιδρυτής της εταιρείας, παραδέχεται ότι δεν υπάρχει «Wunderwaffe» – δηλαδή ένα «θαυματουργό όπλο». «Ο καταλυτικός παράγοντας είναι η θέλησή μας να νικήσουμε», σημειώνει.
Η Fire Point δεν υπήρχε καν πριν η Ρωσία εξαπολύσει την πλήρους κλίμακας εισβολή της στην Ουκρανία. Όμως η start-up εταιρεία παράγει πλέον 200 drones την ημέρα. Τα drones FP1 και FP2, το καθένα στο μέγεθος ενός μικρού αεροπλάνου, έχουν χρησιμοποιηθεί στο 60% των πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς της Ουκρανίας. Κάθε drone κοστίζει περίπου 50.000 δολάρια – είναι δηλαδή τρεις φορές φθηνότερο από ένα ρωσικό Shahed. Για να γίνει κατανοητή η διαφορά δυνατοτήτων αξίζει να σημειωθεί ότι η Ρωσία παράγει σχεδόν 3.000 Shahed τον μήνα.
Η Ουκρανία εξακολουθεί βέβαια να χρειάζεται εξωτερική βοήθεια, και όχι μόνο σε επίπεδο πληροφοριών, στον καθορισμό στόχων και σε χρήμα. Όμως προσπαθεί να γίνει πιο αυτάρκης.
Η Τερέχ σημειώνει ότι ήταν συνειδητή η απόφαση της εταιρείας να προμηθεύενται όσο το δυνατόν περισσότερα εξαρτήματα εγχωρίως. «Ακολουθούμε την αρχή κανείς να μην μπορεί να επηρεάσει τα όπλα που κατασκευάζουμε», λέει. Αποφεύγει δε την προμήθεια εξαρτημάτων από δύο συγκεκριμένες χώρες – την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ερωτηθείσα γιατί η εταιρεία δεν θέλει αμερικανικά εξαρτήματα, εξηγεί: «Είμαστε σε ένα συναισθηματικό τρενάκι του τρόμου [με τις ΗΠΑ]. Αύριο κάποιος μπορεί να θελήσει να κλείσει τον διακόπτη, και δεν θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα όπλα μας».
Μέχρι το τέλος της περασμένης χρονιάς, επί προεδρίας Μπάιντεν, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία αξίας σχεδόν 70 δισ. δολαρίων. Αυτή η βοήθεια κόπηκε πολύ γρήγορα επί προεδρίας Τραμπ – αντ’ αυτής ο Τραμπ έχει δημιουργήσει ένα σχήμα όπου οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ αγοράζουν αμερικανικά όπλα για λογαριασμό της Ουκρανίας. Έτσι, οι ΗΠΑ δεν αποτελούν πλέον τον μεγαλύτερο υποστηρικτή στρατιωτικού υλικού της Ουκρανίας, ενώ την ίδια ώρα η Ευρώπη δυσκολεύεται να καλύψει το κενό που άφησε η Αμερική.
Οι ανησυχίες για το αν θα συνεχιστεί και στο μέλλον η αμερικανική στήριξη επεκτείνονται και στο θέμα των μελλοντικών εγγυήσεων ασφαλείας από τις ΗΠΑ – βασικό ζήτημα στις τρέχουσες ειρηνευτικές συνομιλίες.
Η Τερέχ επικρίνει τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις χαρακτηρίζοντάς τις ως «συνομιλίες συνθηκολόγησης» και λέει ότι η ικανότητα της Ουκρανίας να κατασκευάζει τα δικά της όπλα «είναι το μόνο που μπορεί να παράσχει πραγματικές εγγυήσεις ασφαλείας».
Η πρώην φοιτήτρια αρχιτεκτονικής ελπίζει επίσης ότι η υπόλοιπη Ευρώπη παρακολουθεί – και μαθαίνει. «Αποτελούμε ένα αιματηρό παράδειγμα του τι σημαίνει να είσαι προετοιμασμένος για πόλεμο», σημειώνει
Προσθέτει ότι στόχος της είναι να σοκάρει τους Ευρωπαίους ώστε να κινητοποιηθούν, ενώ πιστεύει ότι αν οποιαδήποτε άλλη χώρα είχε δεχτεί την ίδια επίθεση με την Ουκρανία «θα είχε ήδη κατακτηθεί».
Πηγή: skai.gr
