Από τις πολλές τραγωδίες που έχουν πλήξει την Ουκρανία τα τελευταία τέσσερα χρόνια – πέρα από την ίδια τη ρωσική εισβολή – δύο είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές: η πλημμύρα και ο λιμός. Και αυτές, επίσης, έχουν προκληθεί από τη Ρωσία.
Της Anna Husarska, Πολωνέζας δημοσιογράφου και πολιτικής αναλύτριας
Η ουκρανική πόλη Ολέσκι (Oleshky) αποκόπηκε από την πόλη Χερσώνα, στην απέναντι όχθη του ποταμού Δνείπερου, αφού οι Ρώσοι κατέστρεψαν τη γέφυρα Αντονόφσκι κατά τη διάρκεια της ουκρανικής αντεπίθεσης του 2022. Στη συνέχεια, πλημμύρισαν την Ολέσκι τον Ιούνιο του 2023, ανατινάζοντας το φράγμα στη Νόβα Καχόβκα, ανάντη της πόλης. Τώρα η πόλη αργοπεθαίνει από την πείνα. Όλοι οι δρόμοι που οδηγούν σε αυτήν είναι ναρκοθετημένοι και εκτεθειμένοι στα ρωσικά drones, με αποτέλεσμα οι παραδόσεις τροφίμων να φτάνουν σπάνια.
Άκουσα για πρώτη φορά για την Ολέσκι στις αρχές του 2023, όταν φίλοι μου στη Χερσώνα αναζητούσαν ποταμόπλοια για να πάνε να περισυλλέξουν τους Ουκρανούς που είχαν παγιδευτεί στην άλλη όχθη του Δνείπερου. Εκείνο το καλοκαίρι σοκαρίστηκα βλέποντας πραγματικά βιβλικές εικόνες, καθώς η πόλη είχε κατακλυστεί από τα νερά. Μόνο οι στέγες των ψηλότερων κτιρίων φαίνονταν. Τον περασμένο μήνα, στην Οδησσό, η Ζαρίνα Ζαμπρίσκι, Αμερικανίδα δημοσιογράφος που ζει στη Χερσώνα, με ενημέρωσε για την τωρινή κατάσταση.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Προσπάθησα να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με κάποιους ανθρώπους που εξακολουθούν να παραμένουν στην πόλη. Αυτό αποδείχθηκε σχεδόν αδύνατο. Δεν υπάρχει πλέον σταθερό διαδίκτυο και ακόμη και η κάλυψη κινητής τηλεφωνίας είναι προβληματική: οι ρωσικές κάρτες SIM παρακολουθούνται, ενώ οι ουκρανικοί αριθμοί έχουν ελάχιστη κάλυψη.
Είχα έναν αριθμό Telegram μιας γυναίκας, αλλά εκείνη είχε ήδη καταφέρει να φύγει. Μου είπε ότι όσοι έχουν απομείνει ανεβαίνουν κρυφά στους υψηλότερους ορόφους των σοβαρά κατεστραμμένων κτιρίων για να προσπαθήσουν να πιάσουν ένα αδύναμο σήμα από την πόλη της Χερσώνας, ακριβώς απέναντι από τον ποταμό, κρυφά, ώστε οι Ρώσοι να μην τους κατάσχουν τα τηλέφωνα ή κάτι χειρότερο. Οι φίλοι της στην ελεύθερη Ουκρανία έπρεπε να ανανεώνουν την κάρτα SIM της. Για να φορτίσει το τηλέφωνό της χρησιμοποιούσε τα λίγα ηλιακά πάνελ που είχαν τοποθετηθεί σε διάφορα σημεία της πόλης.
Οι Ρώσοι όχι μόνο δεν παρέχουν τρόφιμα στους κατοίκους που βρίσκονται υπό την κατοχή τους, όπως υποχρεούνται βάσει των Συμβάσεων της Γενεύης. Κλέβουν επίσης τα τρόφιμα που οι κάτοικοι της Ολέσκι είχαν κρύψει σε εγκαταλειμμένα υπόγεια ή είχαν αγοράσει σε εξωφρενικές τιμές από τα λίγα καταστήματα που έχουν απομείνει.
Καμία ανθρωπιστική βοήθεια δεν είχε φτάσει στην πόλη τους τελευταίους τέσσερις μήνες, μου είπε η Κσένια Αρχίποβα, πρώην αστυνομικός από την Ολέσκι, όταν τη συνάντησα στο Λβιβ. Βρισκόταν εκεί για ένα εργαστήριο σχετικά με την υποστήριξη απελευθερωμένων αιχμαλώτων πολέμου. Μόλις είχα παραδώσει το 50ό αυτοκίνητο, δώρο προς τον ουκρανικό στρατό.
Στις 2 Ιουνίου, μια αυτοκινητοπομπή τεσσάρων οχημάτων που μετέφερε τρόφιμα στην Ολέσκι έπεσε πάνω σε νάρκη. Η Αρχίποβα μου είπε ότι ένας οδηγός κάηκε ζωντανός, ένας άλλος βρίσκεται στην εντατική και ένας τρίτος απομακρύνθηκε με καρότσι και περιμένει ακρωτηριασμό του ποδιού του. Κανένα ασθενοφόρο δεν μπορούσε να φτάσει σε αυτόν.
Στην Ουκρανία, ο όρος «Χολοντομόρ» αναφέρεται στον λιμό που σκότωσε εκατομμύρια Ουκρανούς, αφού οι σοβιετικές αρχές προσπάθησαν να επιβάλουν την κολεκτιβοποίηση. Σήμερα, οι περίπου 1.700 άνθρωποι που εκτιμάται ότι παραμένουν στην Ολέσκι (από 24.000 πριν από τον πόλεμο μεγάλης κλίμακας), καθώς και οι περίπου 5.300 που πιστεύεται ότι κρύβονται στους γειτονικούς οικισμούς της ανατολικής όχθης του Δνείπερου, προσπαθούν να επιβιώσουν από αυτόν τον σύγχρονο Χολοντομόρ. Δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, φυσικό αέριο ούτε θέρμανση.
Οι άνθρωποι αντλούν νερό από πηγάδια, συλλέγουν πεσμένα ξύλινα πλαίσια από παράθυρα και πόρτες για να ανάψουν φωτιές. Δέντρα που χτυπήθηκαν από βομβαρδισμούς έχουν ξεραθεί και χρησιμοποιούνται επίσης ως καυσόξυλα. Πολλοί από όσους παρέμειναν στην πόλη είναι άρρωστοι και ηλικιωμένοι. Χρειάζονται αναπηρικά αμαξίδια ή είναι κατάκοιτοι, οπότε η αναζήτηση νερού και καυσόξυλων δεν αποτελεί επιλογή γι’ αυτούς.
Η εκκένωση από την Ολέσκι είναι εξαιρετικά δύσκολη. Η Βίκα, η οποία κατάφερε να διαφύγει μαζί με τη μητέρα της, το μωρό της και τρία έφηβα αδέλφια της, μου είπε ότι ταξίδεψε 4.000 μίλια μέσω Ρωσίας για να περάσει στην Εσθονία και στη συνέχεια στη Λετονία, τη Λιθουανία, την Πολωνία και τελικά πίσω στην ελεύθερη Ουκρανία. Το ταξίδι από τη Νέα Υόρκη στο Νιου Τζέρσεϊ μέσω Μαϊάμι θα ήταν μικρότερο.
Η Βίκα θεωρεί τον εαυτό της πολύ τυχερό. Η ίδια και μεγάλο μέρος της οικογένειάς της κατάφεραν να φύγουν, αν και Ρώσοι στρατιώτες στο σημείο ελέγχου, ψάχνοντας το τηλέφωνό της, ανακάλυψαν ότι ο αδελφός της είχε σκοτωθεί λίγους μήνες νωρίτερα πολεμώντας για την Ουκρανία στο Ντονμπάς. Δεν θέλησε να μου δώσει το επώνυμό της: Κάποιοι συγγενείς της βρίσκονται ακόμη πίσω από τις εχθρικές γραμμές και φοβάται για την ασφάλειά τους.
Η Αρχίποβα μου λέει ότι το κόστος για να απομακρυνθούν άνθρωποι από την πόλη ανέρχεται σε 300 έως 400 δολάρια ανά άτομο. Τα χρήματα συνήθως τα πληρώνουν συγγενείς που βρίσκονται στην ελεύθερη Ουκρανία. Όμως, καθώς η πόλη δεν διαθέτει λειτουργικά ΑΤΜ, οι κάτοικοι της Ολέσκι δίνουν τις τραπεζικές τους κάρτες και τους κωδικούς PIN σε τυχαίους οδηγούς που μπορούν (και το κάνουν!) να σηκώσουν τα χρήματα σε ρωσικά ρούβλια από την πόλη Σκαντόβσκ, περίπου 50 μίλια νοτιότερα, και στη συνέχεια προσπαθούν να τα μεταφέρουν πίσω στην πόλη.
Πηγή: skai.gr
