Βίους αντίθετους ακολουθούν δύο νεαρές κοπέλες από τη Λέσβο, τα μελλοντικά σχέδια των οποίων αποκτούν ξεχωριστή βαρύτητα όσο βρίσκεται σε εξέλιξη η μεγάλη κρίση στην κτηνοτροφία λόγω του αφθώδους πυρετού.
Και οι δύο συμμετείχαν στις πρόσφατες κινητοποιήσεις των κατοίκων της Λέσβου έξω από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Μιλώντας στο Orange Press Agency, ανέλυσαν τους λόγους που ωθούν έναν νέο να παραμείνει στο νησί, αλλά και εκείνους που τον οδηγούν να το εγκαταλείψει, ιδίως σε μια περίοδο όπου διαμορφώνονται ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες για μεγάλα τμήματα της τοπικής κοινωνίας.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Γιατί μένω στην Αθήνα
Η Χρύσα, 20 ετών, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα μετά τις πανελλήνιες, καταφέρνοντας να περάσει στη σχολή που ήθελε. Όπως επισημαίνει, η καθημερινότητα στην πρωτεύουσα διαφέρει αισθητά από εκείνη στο χωριό της στη Λέσβο: «Πιο γρήγοροι ρυθμοί, κίνηση, άγχος, δυσφορία». Παράλληλα όμως, αναγνωρίζει, ότι αυτή είναι η μια όψη της πραγματικότητας, καθώς η Αθήνα προσφέρει πολλές επιλογές παραπάνω, ιδιαίτερα στον τομέα του Πολιτισμού. «Το να πάω δηλαδή σε ένα θέατρο, σε ένα σινεμά. Στη Μυτιλήνη αυτό δεν το έχουμε».
Σοβαρές κι ακόμη πιο κρίσιμες θεωρεί ότι είναι οι ανεπάρκειες στον τομέα της υγείας. Όπως αναφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο του νησιού δεν μπορεί να κάνει όλες τις απαραίτητες εξετάσεις, ενώ στα χωριά η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη: «Η μόνη επιλογή είναι το νοσοκομείο γιατί τα κέντρα υγείας είναι πλήρως υποστελεχωμένα». Στην Αθήνα σημειώνει η κατάσταση δεν είναι καλύτερη, με δεδομένο ότι οι ελλείψεις αφορούν το σύνολο του ελληνικού δημοσίου συστήματος υγείας, ωστόσο ορισμένες βασικές ανάγκες μπορούν να καλυφθούν πιο εύκολα.
Η ποιότητα της ζωής στην επαρχία
Από την πλευρά της, η Μαρία ήρθε στην Αθήνα το 2014 για σπουδές και τελικά παρέμεινε καθώς κατάφερε να βρει κατευθείαν δουλειά πάνω στο αντικείμενό της με θετικές προοπτικές εξέλιξης. Παρόλα αυτά, στα 30 της σήμερα, εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο της επιστροφής στο χωριό που μεγάλωσε. Όπως εξηγεί, η ζωή στην Αθήνα ως φοιτήτρια διαφέρει πολύ από εκείνη ως εργαζόμενη. «Το σκέφτομαι, γιατί μεγαλώνοντας οι ρυθμοί εδώ είναι ακόμα πιο δύσκολοι και το πανεπιστήμιο με τη δουλειά διαφέρει πολύ. Η δουλειά είναι πολύ απαιτητική, τα ωράρια, ο χρόνος που χρειάζεσαι για να πας στη δουλειά, να γυρίσεις στο σπίτι».
Αναγνωρίζει τις δυσκολίες που συνοδεύουν τη μόνιμη διαμονή στο νησί, όπως είναι οι συγκοινωνίες και ότι σε ένα βαθμό, ακόμη κι η Λέσβος, είναι αποκομμένη. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι η ζωή στην επαρχία προσφέρει μια ποιότητα που δύσκολα βρίσκει κανείς στη μεγάλη πόλη. Αναφερόμενη στην τρέχουσα κατάσταση στη Λέσβο, τονίζει ότι η κρίση επηρεάζει μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας και διαχέεται σε όλους τους τομείς της ζωής: «Το νησί είναι κατά 70% αγροτοκτηνοτροφικό, δηλαδή η οικονομία στηρίζεται εκεί και φαίνεται ότι πάνε να την εξοντώσουν. Οπότε στηρίζουμε τους κτηνοτρόφους και τους αγρότες. Στον δίκαιο αγώνα που δίνουν, στα δίκαια αιτήματα που έχουν».
Πηγή: skai.gr
