Eξερευνητές ωκεανών κατέγραψαν με κάμερα ένα από τα πιο σπάνια πλάσματα του πλανήτη, τη γιγάντια «μέδουσα– φάντασμα».
Το ανατριχιαστικό βίντεο δείχνει τη συγκεκριμένη μέδουσα — που έχει κινηματογραφηθεί μόλις περίπου δώδεκα φορές παγκοσμίως— να πάλλεται απαλά και να πλέει μέσα στο νερό, ανοιχτά των ακτών της Αργεντινής.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Η καταγραφή έγινε από επιστήμονες του Schmidt Ocean Institute, όταν το τηλεχειριζόμενο υποβρύχιο τους κατέβαινε για να εξερευνήσει το υποθαλάσσιο φαράγγι Colorado–Rawson.
Σε βάθος 253 μέτρων, οι ερευνητές βρέθηκαν «πρόσωπο με πρόσωπο» με τη γιγαντιαία, σχεδόν απόκοσμη μέδουσα, η οποία εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1899.
Το εντυπωσιακό αυτό είδος διαθέτει πλοκάμια που μπορούν να ξεπεράσουν τα 10 μέτρα σε μήκος, ενώ το κύριο σώμα της φτάνει σε διάμετρο πάνω από ένα μέτρο.
Ζει στην επιφάνεια έως και τα βάθη σχεδόν 6.700 μέτρων, όμως συνήθως παραμένει εκεί όπου το φως του ήλιου σπανίως φτάνει.
Στο βίντεο, το ζώο φωτίζεται από τα φώτα του υποβρυχίου και φαίνεται να κινείται αργά προς τα κάτω ενώ μικρά ψάρια κολυμπούν γύρω του. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν τα τέσσερα μακριά «πλοκάμια-στόματα», τα οποία οι επιστήμονες πιστεύουν ότι χρησιμοποιούνται για να πιάνει τη λεία του.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η γιγάντια μέδουσα απαντάται σε όλους τους ωκεανούς, με εξαίρεση την Αρκτική.
Θεωρείται ότι τρέφεται με πλαγκτόν και μικρά ψάρια, ωστόσο ελάχιστα είναι γνωστά για τον τρόπο επιβίωσής της.
Από την πρώτη της εμφάνιση μέχρι σήμερα έχει καταγραφεί μόλις περίπου 100 φορές και εκτιμάται ότι συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους ασπόνδυλους θηρευτές των βαθέων υδάτων.
Δύο προηγούμενες εμφανίσεις της στον Κόλπο του Μεξικού υποδηλώνουν ότι το είδος ίσως κυνηγά αφήνοντας τα πλοκάμια του ελεύθερα να παγιδεύουν τροφή — ωστόσο αυτή η συμπεριφορά δεν έχει παρατηρηθεί άμεσα.
Πριν από την ανάπτυξη των υποβρύχιων ρομπότ, οι επιστήμονες μελετούσαν τέτοια πλάσματα ταξιδεύοντας με τράτες. Όμως, όταν η συγκεκριμένη μέδουσα ανασυρόταν στην επιφάνεια, το «μεταξένιο» σώμα της μετατρεπόταν σε μια άμορφη, ζελατινώδη μάζα.
Έτσι τα τηλεχειριζόμενα υποβρύχια είναι ο καλύτερος —και σχεδόν μοναδικός— τρόπος μελέτης του είδους στο φυσικό του περιβάλλον.
Αν και το πρώτο δείγμα συλλέχθηκε πριν από 127 χρόνια, χρειάστηκαν 60 χρόνια για να αναγνωριστεί επίσημα ως νέο είδος.
Παράλληλα, το Monterey Bay Aquarium Research Institute (MBARI) αναφέρει ότι τα δικά του υποβρύχια ρομπότ έχουν πραγματοποιήσει χιλιάδες καταδύσεις στα βάθη των ωκεανών, αλλά έχουν συναντήσει τη μέδουσα μόλις εννέα φορές.
Πηγή: skai.gr
