toggle
- Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς προσπάθησε αρχικά να συντονιστεί με τον τότε νεοεκλεγέντα πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, με σκοπό τη στενότερη συνεργασία μεταξύ Γερμανίας και Ηνωμένων Πολιτειών.
- Η πρώτη επίσκεψη του Μερτς στον Λευκό Οίκο αντανακλούσε μια προσέγγιση «κατευνασμού», με στόχο να αποφευχθούν εντάσεις και να επιτευχθεί αμοιβαία ωφέλεια μέσα από τη συνεργασία.
- Μετά από επανειλημμένες προσπάθειες επικοινωνίας που δεν απέδωσαν, ο Μερτς συνειδητοποίησε ότι δεν έχει νόημα να συνομιλεί με κάποιον που «δεν ακούει» και στράφηκε στην αναζήτηση νέων διεθνών συμμαχιών.
Μετά από αρκετές προσπάθειες συντονισμού με τον Τραμπ ο καγκελάριος Μερτς συνειδητοποίησε ότι δεν έχει νόημα να μιλάς σε κάποιον που δεν ακούει και αναζητά πλέον νέες συμμαχίες.Ένα χρόνο πριν ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε παρά μερικές μέρες στο Λευκό Οίκο και ο Φρίντριχ Μερτς έμπαινε στην τελική ευθεία της προεκλογικής μάχης στη Γερμανίαως «καγκελάριος εν αναμονή». Η νίκη του έμοιαζε να είχε κλειδώσει. Τόσο ο ίδιος όσο και το περιβάλλον του διακινούσαν την άποψη ότι ως «προερχόμενος από τον χώρο της οικονομίας» θα μπορούσε πιο εύκολα να συντονιστεί με τις συχνότητες του ιδιόρρυθμου Αμερικανού προέδρου.
Από τις πρώτες επαφές μεταξύ των δύο πολιτικών, ο Μερτς επιχείρησε να προσεγγίσει τον Τραμπ χωρίς να τον προκαλέσει, επιχειρώντας να «πάει με τα νερά του», να τον πείσει ότι η συνεννόηση και η συνεργασία θα είναι ωφέλιμη και για τις δύο πλευρές. Η πρώτη του επίσκεψη στον Λευκό Οίκο ήταν χαρακτηριστική. Ο Γερμανός Χριστιανοδημοκράτης έθεσε τον πήχη χαμηλά, πόνταρε πρωτίστως στον «κατευνασμό».
Αυτός που «δεν ακούει»
Ένα χρόνο αργότερα και ενόψει της συνόδου στο Νταβός ο καγκελάριος παραδεχόταν ότι δεν έχει νόημα να μιλάς σε κάποιον που δεν έχει όρεξη να σε ακούσει. Ο γερμανικός Τύπος κατέγραφε ήδη «το τέλος της Δύσης που ξέραμε», υπογραμμίζοντας ότι η σχέση με τις ΗΠΑπου για τη μεταπολεμική Γερμανία είχε έναν «ταυτοτικό» χαρακτήρα δεν θα είναι ποτέ ίδια.
Το συμπέρασμα που καταλήγει πλέον σε όλες του τις δημόσιες παρεμβάσεις ο Μερτς είναι ότι η Ευρώπη, αλλά και η πατρίδα του οφείλουν να οικοδομήσουν νέες συμμαχίες. Προσεκτικά για να μην θυμώσουν τον Τραμπ, αλλά γρήγορα και στοχευμένα. Αν στο πρώτο διάστημα της θητείας του ο καγκελάριος επικρίθηκε για τα συχνά του ταξίδια εντός Ευρώπης, με τα οποία επεδίωξε να υπογραμμίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Βερολίνου στην προσπάθεια σφυρηλάτησης ενός συμπαγούς ευρωπαϊκού μετώπου, τώρα οι ορίζοντες έχουν διευρυνθεί. Ο Γερμανός έχει ρίξει το πολιτικό του βάρος στην προσπάθεια να «κλείσει» η συμφωνία με τις χώρες της ομάδας Mercosur από την Λατινική Αμερική. Πραγματοποίησε πολυήμερο «επαγγελματικό» ταξίδι στην Ινδία και ετοιμάζει ανάλογο και στην Κίνα. Συνοδοί του πάντα επιχειρηματίες.
Στόχος η απεξάρτηση
Την εβδομάδα αυτή βρέθηκε σε τρεις χώρες του Κόλπου, Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ζητούμενο νέες ενεργειακές συμφωνίες έτσι ώστε η προηγούμενη εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα της Ρωσίας να μην υποκατασταθεί τώρα από μια νέα εξάρτηση από το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) των ΗΠΑ. Αν και η πρόεδρος της Κομισιόν είχε αναλάβει μια δέσμευση απέναντι στον Τραμπ,για αγορές LNG 750 δισεκατομμυρίων μέσα σε μια τριετία, που οι Ευρωπαίοι θα βρουν μπροστά τους. Οι χώρες του Κόλπου όμως εκτός από πωλητές ενέργειας είναι και υποψήφιοι αγοραστές οπλικών συστημάτων. Αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία σε μια περίοδο που η γερμανική βιομηχανία ασθμαίνει και παίρνει… ανάσες κυρίως χάρις στις παραγγελίες που έρχονται στον αμυντικό τομέα.
Σε κάθε περίπτωση το Βερολίνο δηλώνει πλέον ανοικτά ότι αναζητά νέες σταθερές και μακροχρόνιες συμμαχίες, επειδή ακριβώς οι παλιές κλονίζονται. Είναι μια προσωπική υπέρβαση για τον ατλαντιστή Μερτς που δεν υποχρεώνεται να αλλάξει μόνο ρητορική, αλλά και πράξεις. Μοιάζει βέβαια με τον καπετάνιο στη γέφυρα ενός δυσκίνητου θωρηκτού. Η αλλαγή ρότας έχει ωριμάσει στο μυαλό του, η εντολή δίνεται, αλλά μέχρι να κινηθεί το βαρύ σκαρί χρειάζεται κάποιος χρόνος.
Πηγή: Deutsche Welle
