Ως άνθρωπος που δεν κρύβει τις χριστιανικές του πεποιθήσεις, ο Τζέι Ντι Βανς (JD Vance) έχει αναμφίβολα επίγνωση της ρήσης «μακάριοι οι ειρηνοποιοί», του Ιησού Χριστού.
Ωστόσο, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, που έχει ασπαστεί τον καθολικισμό και πρόσφατα βρέθηκε σε διαφωνία με τον Πάπα Λέοντα, διαπιστώνει πόσο δύσκολο είναι να ανταποκριθεί σε αυτό το ιδεώδες, ενώ υπηρετεί έναν απρόβλεπτο πολιτικό ηγέτη, ο οποίος διεξάγει έναν πόλεμο τον οποίο ο ίδιος είχε προειδοποιήσει να αποφευχθεί.
«Ο Ιησούς Χριστός δεν υποστηρίζει τη γενοκτονία», φώναξε ένας διαδηλωτής καθώς ο Βανς μιλούσε σε εκδήλωση της δεξιάς οργάνωσης Turning Point USA στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια, νωρίτερα αυτόν τον μήνα. Το περιστατικό ανέδειξε το δίλημμα που αντιμετωπίζει ο αντιπρόεδρος, καθώς προσπαθεί να διατηρήσει τη στήριξη νεότερων ψηφοφόρων που αντιτίθενται στις στρατιωτικές επεμβάσεις στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα εξετάζει μια πιθανή υποψηφιότητα για την προεδρία το 2028.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Η πρόκληση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς ο Βανς αναλαμβάνει έναν πιθανό ρόλο – κλειδί στην προσπάθεια επίτευξης μιας πρώιμης ειρηνευτικής συμφωνίας με το Ιράν, σε έναν πόλεμο τον οποίο επί χρόνια υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αποφύγουν.
Παρότι οι εχθροπραξίες έχουν ανασταλεί, οι ειρηνευτικές συνομιλίες βρίσκονται σε αδιέξοδο και ο ρόλος του αντιπροέδρου ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστικός, αφού κύκλοι του ιρανικού καθεστώτος τον έχουν προσδιορίσει ως το πρόσωπο της αμερικανικής κυβέρνησης με το οποίο πρέπει να συνομιλήσουν για να επιτευχθεί συμφωνία.
Την περασμένη εβδομάδα, ο επικριτής των «ατελείωτων πολέμων» Τζέι Ντι Βανς, επρόκειτο να ταξιδέψει στο Ισλαμαμπάντ για δεύτερη φορά, ώστε να διαπραγματευτεί με Ιρανούς αξιωματούχους. Το ταξίδι είχε προγραμματιστεί αρχικά για τη Δευτέρα, έπειτα για την επομένη, πριν τελικά ακυρωθεί. Θα ακολουθούσε μια 21ωρη συνάντηση στην πακιστανική πρωτεύουσα την προηγούμενη εβδομάδα, όπου σημειώθηκε πρόοδος, πριν η ιρανική πλευρά αποχωρήσει και κλείσει εκ νέου το Στενό του Ορμούζ.
Ενώ υπήρχαν φόβοι για επανέναρξη των συγκρούσεων, ο Τραμπ αιφνιδίασε πολλούς ανακοινώνοντας παράταση της εκεχειρίας επ’ αόριστον, δηλώνοντας ότι δίνει χρόνο στην «σοβαρά κατακερματισμένη» ηγεσία της Τεχεράνης να παρουσιάσει ενιαία πρόταση.
Η σημασία του Βανς φάνηκε και από το γεγονός ότι ένας νέος γύρος συνομιλιών ανακοινώθηκε χωρίς τη συμμετοχή του, με τους ειδικούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ (Steve Witkoff) και Τζάρεντ Κούσνερ (Jared Kushner) να αναλαμβάνουν αποστολή που επίσης ακυρώθηκε αργότερα ως «χαμένος χρόνος».
Έτσι, η επιστροφή του Βανς στο διπλωματικό προσκήνιο φαίνεται πιθανή.
Οι συναντήσεις του στις 17 και 18 Απριλίου με τον Μοχάμαντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου και βασικό διαπραγματευτή, αποτέλεσαν ιστορική στιγμή, ως η υψηλότερου επιπέδου επαφή ΗΠΑ–Ιράν εδώ και δεκαετίες. Στο μεταξύ, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ φέρεται να έχει εκφράσει ανησυχίες εντός της κυβέρνησης για την παρουσίαση του πολέμου από το Πεντάγωνο και για το αν αποτυπώνεται σωστά η εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων πυραύλων.
Παρότι υποστηρίζει δημόσια την πολεμική προσπάθεια, θεωρείται ότι έχει βρεθεί σε δύσκολη θέση από τον Τραμπ, ο οποίος δήλωσε: «Αν δεν πετύχει, θα κατηγορήσω τον Βανς. Αν πετύχει, θα πάρω εγώ τα εύσημα».
Ωστόσο, παραβλέπεται το γεγονός ότι η ιρανική πλευρά ζήτησε συγκεκριμένα τον Βανς ως επικεφαλής διαπραγματευτή, θεωρώντας τον πιο αξιόπιστο συνομιλητή από άλλους Αμερικανούς αξιωματούχους.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η Τεχεράνη τον βλέπει ως μια «καθαρή σελίδα», έναν νεότερο πολιτικό που έχει εκφραστεί κατά των πολέμων στη Μέση Ανατολή και ενδεχομένως μελλοντικό πρόεδρο που δεν θα ανατρέψει εύκολα μια συμφωνία. Παράλληλα, η ιρανική ηγεσία εμφανίζεται ενιαία στη δυσπιστία της απέναντι στον Τραμπ. Οι δηλώσεις του περί νίκης και συμφωνιών χωρίς ανταλλάγματα υπονόμευσαν την εμπιστοσύνη, ενισχύοντας τις υποψίες ότι οι ΗΠΑ δεν διαπραγματεύονται με καλή πίστη.
Το βασικό ερώτημα στην Τεχεράνη είναι αν ο Τραμπ επιδιώκει πραγματικά μια συμφωνία ή αν χρησιμοποιεί τις διαπραγματεύσεις ως τακτική. Η πρόκληση για τον Βανς, εφόσον επιστρέψει στις συνομιλίες, θα είναι να πείσει την ιρανική πλευρά ότι ο πρόεδρός του είναι αξιόπιστος συνομιλητής.
Μετά από σχεδόν μισό αιώνα εχθρότητας και δύο αποτυχημένους γύρους διαπραγματεύσεων που προηγήθηκαν στρατιωτικών επιθέσεων, αυτό μόνο εύκολο δεν θα είναι.
Πηγή: skai.gr
