Η γαλλική πολιτική είναι τόσο παραλυμένη που η παραίτηση του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, μια ιδέα που κάποτε συζητιόταν μόνο παρασκηνιακά, τώρα συζητείται ανοιχτά. Ωστόσο, ενώ η παραίτηση του Μακρόν θα προκαλούσε σεισμό στην ευρωπαϊκή διπλωματική σκηνή, υπάρχουν όλο και περισσότερες αμφιβολίες ότι θα έλυνε το αδιέξοδο που έχει οδηγήσει σε στασιμότητα τη Γαλλία, όπως σημειώνει το Politico.
Τα προβλήματα της Γαλλίας φαίνεται να είναι βαθύτερα.
Ο Μακρόν ήδη αναζητά τον πέμπτο πρωθυπουργό του σε λιγότερο από δύο χρόνια, εν αναμονή της κατάρρευσης της κυβέρνησης του Φρανσουά Μπαϊρού τη Δευτέρα λόγω των αντιδημοφιλών μέτρων που έλαβε για τη μείωση του τεράστιου δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Αλλά θα μπορούσε ένας νέος υποψήφιος πρωθυπουργός από τον Μακρόν να επιβάλει τη δημοσιονομική λιτότητα ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ που χρειάζεται η χώρα για να αποφύγει μια κρίση χρέους; Και θα μπορούσαν νέες πρόωρες εκλογές να φέρουν μια λειτουργική πλειοψηφία; Κανένα από τα δύο σενάρια δεν φαίνεται πιθανό. Και ακόμη και αν ο Μακρόν παραιτηθεί, ο διάδοχός του θα βρεθεί αντιμέτωπος σχεδόν σίγουρα τα ίδια εμπόδια.
Για σχεδόν 70 χρόνια, τα θεσμικά όργανα της χώρας παρέμειναν σταθερά, ανεξάρτητα από το πόσο συχνά ο λαός έβγαινε στους δρόμους ή πόσο καιρό διαδήλωνε. Οι κυβερνήσεις εναλλάσσονταν, ενώ οι πρόεδροι, ως επί το πλείστον, παρέμεναν στη θέση τους μέχρι το τέλος της θητείας τους, αν και συνήθως με μικρότερη δημοτικότητα από ό,τι όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους. Το σύστημα άντεχε.
Σήμερα όμως η νομοθετική εξουσία βρίσκεται σε αδιέξοδο καθώς οι διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό έχουν σταματήσει. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές είναι νευρικές και ο ίδιος ο Μπαϊρού προειδοποιεί ότι το Παρίσι αντιμετωπίζει ένα σενάριο τύπου Ελλάδας, εκτός και αν περιορίσει τις δαπάνες.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος του ακροδεξιού κόμματος Εθνική Συσπείρωση, Ζορντάν Μπαρντελά , και ο ηγέτης της ακροαριστεράς, Ζαν Λυκ Μελανσόν, των οποίων τα κόμματα κατέχουν συνολικά το ένα τρίτο των εδρών στην Εθνοσυνέλευση, ζητούν ανοιχτά την παραίτηση του προέδρου.
Η ευρύτερη συζήτηση σχετικά με την αποχώρησή του δεν είναι πλέον παράλογη και τώρα σε αυτή τη συζήτηση έχουν εμπλακεί αξιόπιστοι πολιτικοί σχολιαστές και ορισμένες προσωπικότητες από το κεντροδεξιό χώρο. «Το ακούμες αυτό ακόμη και από φωνές κοντά στο στρατόπεδο του Μακρόν», δήλωσε ο Ματιέ Γκαλάρ, δημοσκόπος της Ipsos France. «Η δυσφορία είναι πραγματική».
Πόσο πιθανό είναι να τα παρατήσει ο Μακρόν;
Ο Μακρόν εξακολουθεί να θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να παραδώσει τα όπλα, κυρίως επειδή η πρόωρη αποχώρησή του — δεν προβλέπονται προεδρικές εκλογές πριν από το 2027 — δεν θα συμβάλει σε τίποτα στην επίλυση του χάους.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι νέες κοινοβουλευτικές εκλογές τις επόμενες εβδομάδες θα οδηγούσαν πιθανότατα σε ένα ακόμη κοινοβούλιο χωρίς πλειοψηφία, με μερικές περισσότερες έδρες για το ακροδεξιό κόμμα Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν.
«Οι πολιτικοί πιστεύουν λανθασμένα στον μύθο ότι οι Γάλλοι επιλέγουν έναν ηγέτη και στη συνέχεια του παρέχουν μια λειτουργική κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να δράσει», δήλωσε ο Γάλλος συνταγματολόγος Μπέντζαμιν Μορέλ. Αυτή η ιδέα, σύμφωνα με τον Μορέλ, ήταν ένα ακόμη θύμα της νίκης του Μακρόν το 2017 ως φιλελεύθερου ανατρεπτικού παράγοντα που ανέτρεψε την παράδοση του δικομματισμού στη Γαλλία. Οι πολιτικές ρωγμές που προέκυψαν, σε μια σκληρή στροφή της μοίρας, επέστρεψαν για να τον στοιχειώσουν.
«Δεν έχω δει τόση αβεβαιότητα από τότε που ήμουν φοιτητής το 1968», δήλωσε ο Eric Chaney, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της ασφαλιστικής εταιρείας AXA, αναφερόμενος στις διαδηλώσεις του Μαΐου 1968 που παρέλυσαν τη Γαλλία και οδήγησαν σε βαθιές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. «Ξαφνικά, δεν ξέρεις τι συμβαίνει στην οικονομία σου, στην κυβέρνησή σου», τόνισε ο Chaney.
Νέος ηγέτης, τα ίδια προβλήματα
Γνωστός για την ισχυρογνωμοσύνη του, ο Μακρόν έχει συχνά απορρίψει το ενδεχόμενο πρόωρης παραίτησης. Ο 47χρονος κεντρώος πολιτικός υπήρξε μια κυρίαρχη και ολοένα και πιο πολωτική δύναμη στη γαλλική πολιτική τα τελευταία οκτώ χρόνια, ενώ οι υποσχέσεις του να μετατρέψει τη χώρα σε «χώρα των startups» δεν έχουν εκπληρωθεί πλήρως.
Ο Γάλλος πρόεδρος γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Γάλλοι πολιτικοί είναι διατεθειμένοι να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να επιλύσουν το πρόβλημα του προϋπολογισμού για το καλό της χώρας.
Πράγματι, η διάθεση στη Γαλλία είναι εντελώς μη συνεργάσιμη, δήλωσε ο Γκασπάρ Γκαντζέρ, πρώην σύμβουλος του σοσιαλιστή Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολλάντ. «Θα συνεχίσουμε να αυξάνουμε το έλλειμμα, δεν θα συμβεί τίποτα και η κατάσταση θα χειροτερέψει», πρόσθεσε.
Ωστόσο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν λάθος αν πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάζουν πρωθυπουργούς, να προκηρύσσουν νέες εκλογές και ακόμη και πρόωρες προεδρικές εκλογές χωρίς να καταπιούν το πικρό χάπι που οι διαδοχικές κυβερνήσεις του Μακρόν προσπάθησαν να χορηγήσουν, δήλωσε ο Chaney. «Αν οι άνθρωποι αρχίσουν να πιστεύουν ότι η κατάσταση δεν είναι και τόσο άσχημη, ότι μπορούμε να ζήσουμε με τα ελλείμματα, τότε θα οδηγηθούμε σε μια πλήρη κρίση», σημείωσε. «Η Γερμανία θα αρχίσει να πιστεύει ότι η Γαλλία αποτελεί σοβαρό πρόβλημα και η ΕΚΤ δεν θα είναι σε θέση να βοηθήσει τη γαλλική κυβέρνηση να διαχειριστεί το χρέος της».
Η Γερμανία, τονίζει ο Chaney, θα μπορούσε να θέσει όρους για οποιαδήποτε βοήθεια της ΕΚΤ στη Γαλλία.
Αλλά ακόμα και αν το Βερολίνο κατάφερνε να πιέσει το γαλλικό πολιτικό σύστημα, θα ακολουθούσε η Γαλλία τις προτροπές; Αν οι διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων το 2018 και το 2019, οι διαδηλώσεις για τις συντάξεις το 2023 και οι τρέχουσες φωνές για εθνική απεργία είναι ενδεικτικές, ένα όλο και πιο σκεπτικό και ανήσυχο κοινό δεν έχει καμία διάθεση για θυσίες και λιτότητα.
Όσον αφορά την παραίτηση του Μακρόν, η Γαλλία είναι μια χώρα που κατανοεί τόσο τα πλεονεκτήματα όσο και τα μειονεκτήματα της απομάκρυνσης του αφεντικού. Είναι εύκολο να ζητάνε την παραίτησή του, τονίζει το Politico, αλλά πρέπει να είναι έτοιμοι για το χάος που θα ακολουθήσει.
Πηγή: skai.gr
