Στις 29 Ιανουαρίου 2025, ο Aχμέντ αλ Σάραα και περισσότεροι από 12 άλλοι διοικητές από ένοπλες παρατάξεις που ένωσαν τις δυνάμεις τους για την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ συγκεντρώθηκαν στο προεδρικό μέγαρο στη Δαμασκό σε μια επίδειξη ενότητας μεταξύ ανδρών που είχαν πολεμήσει μεταξύ τους σχεδόν όσο είχαν πολεμήσει και τον Άσαντ.
Ο Αλ Σάραα έγινε πρόεδρος και κατάργησε το Σύνταγμα της Συρίας, ενώ παράλληλα διέλυσε τον στρατό και τον μηχανισμό ασφαλείας της κυβέρνησης Άσαντ.
«Ανατέλλει ο ήλιος μιας νέας Συρίας» είπε ο ίδιος εκείνη την ημέρα.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Κάθε διοικητής ανέλαβε μια μεραρχία και πήρε βαθμό, ενώ δεσμεύτηκε να ενσωματώσει τις δυνάμεις των οποίων ηγείτο στον νέο συριακό στρατό. Θεωρητικά, ο Αλ Σάραα διέλυσε τη στρατιωτική του ομάδα, παλαιότερα γνωστή ως Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, ή HTS, η οποία ήταν προηγουμένως το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία, γνωστό ως Μέτωπο Νούσρα.
Μια εξέγερση υπέρ του Άσαντ στις αρχές Μαρτίου στις παράκτιες περιοχές της Συρίας ήταν η πρώτη δοκιμασία της εύθραυστης ενότητας.
Λίγες ώρες μετά, η νέα κυβέρνηση ζήτησε ενισχύσεις για να καταπνίξει την εξέγερση των δυνάμεων που είχαν απομείνει από την κυβέρνηση Άσαντ. Δεκάδες χιλιάδες οχήματα, μαχητές και όπλα μαζεύτηκαν άμεσα στην παραθαλάσσια περιοχή.
Το υπουργείο Άμυνας διαίρεσε την παράκτια περιοχή σε τομείς, θέτοντας τον κάθε ένα υπό τη διοίκηση ενός ανώτατου αξιωματούχου για τον συντονισμό των κινήσεων και των θέσεων, σύμφωνα με τρεις πηγές ασφαλείας που μίλησαν στο Reuters.
Έρευνα του Reuters διαπίστωσε ότι 1.479 Σύροι Αλαουίτες σκοτώθηκαν και δεκάδες άλλοι αγνοούνταν από 40 διαφορετικά σημεία που σημειώθηκαν δολοφονίες, επιδρομές και λεηλασίες. Πέντε μεγάλες ομάδες συμμετείχαν στις μαζικές δολοφονίες σε πόλεις και γειτονιές Αλαουιτών, κάποιες από τις οποίες χτυπήθηκαν από πολλές και διαφορετικές ομάδες σε διάστημα τριών ημερών.
Μεταξύ των ομάδων που συμμετείχαν στις επιδρομές και τις δολοφονίες ήταν η Μονάδα 400, η Ταξιαρχία Othman και το κύριο σώμα επιβολής του νόμου, γνωστό ως Γενική Υπηρεσία Ασφαλείας. Το Reuters διαπίστωσε τη συμμετοχή τη συμμετοχή των ομάδων αυτών σε τουλάχιστον 10 σημεία, όπου σκοτώθηκαν σχεδόν 900 άνθρωποι.
Πριν από την πτώση του Άσαντ, η Γενική Υπηρεσία Ασφαλείας (GSS) ήταν ο κύριος βραχίονας επιβολής του νόμου της ομάδας του Αλ Σάραα (HTS) στην επαρχία Ιντλίμπ που βρισκόταν υπό τον έλεγχό της. Τώρα αποτελεί μέρος του Υπουργείου Εσωτερικών της Συρίας.
Το 2020, ο ΟΗΕ χαρακτήρισε «βαθιά ανησυχητικές» τις αναφορές για εκτελέσεις και κακοποιήσεις από την ομάδα HTS. Το Human Rights Watch κατέγραψε πώς η HTS -τότε λεγόταν Μέτωπο Νούσρα- σκότωσε 149 Αλαουίτες σε συνοπτικές εκτελέσεις στη Λατάκια το 2013.
Η Μονάδα 400 αναφέρεται σε λίγες διαδικτυακές αναρτήσεις, καμία από τις οποίες δεν προέρχεται από επίσημους λογαριασμούς της συριακής κυβέρνησης. Αρκετές από αυτές που δημοσιεύτηκαν στις αρχές Δεκεμβρίου, χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα, αναφέρουν ότι μαχητές της Μονάδας 400 αναπτύσσονταν στη δυτική Συρία. Οι αναρτήσεις περιγράφουν τη Μονάδα 400 ως «μεταξύ των ισχυρότερων μονάδων» στην HTS, έχοντας λάβει «υψηλά επίπεδα εκπαίδευσης και εξοπλισμένη με τα πιο σύγχρονα όπλα».
Η Μονάδα 400 μεταφέρθηκε στις παράκτιες περιοχές μετά την πτώση του Άσαντ, σύμφωνα με πολλούς μάρτυρες και ένα μέλος της μονάδας. Ξένη πηγή πληροφοριών ανέφερε ότι η μονάδα εγκατέστησε την έδρα της στην πρώην συριακή ναυτική ακαδημία και λογοδοτεί μόνο στα ανώτατα κλιμάκια του Υπουργείου Άμυνας.
Υποστηριζόμενες από την Τουρκία στρατιωτικές οργανώσεις
Την τελευταία δεκαετία, η Τουρκία ξεκίνησε στρατιωτικές εισβολές στη Συρία και υποστήριξε τους αντάρτες εκεί για να αντιταχθεί τόσο στον Άσαντ όσο και στις κουρδικές δυνάμεις που θεωρεί απειλή.
Αυτές οι παρατάξεις ήταν μέρος του υποστηριζόμενου από την Τουρκία Συριακού Εθνικού Στρατού, του δεύτερου μεγαλύτερου συνασπισμού της αντιπολίτευσης στη Συρία. Οι παρατάξεις του SNA έχουν ιστορικό απαγωγών, σεξουαλικής βίας και εκτεταμένων λεηλασιών, σύμφωνα με το Human Rights Watch και άλλες ομάδες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Μεταξύ αυτών που υποστήριξε η Τουρκία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου ήταν η Ταξιαρχία Σουλτάνος Σουλεϊμάν Σαχ και η μεραρχία Χαμζά.
Στις δολοφονίες των Αλαουιτών, το Reuters διαπίστωσε τη συμμετοχή αυτών των δύο ομάδων σε τουλάχιστον οκτώ διαφορετικές τοποθεσίες όπου σκοτώθηκαν σχεδόν 700 άνθρωποι.
Στη σελίδα του στο Facebook, ένας πολιτοφύλακας που συνδέεται με τη μεραρχία Σουλτάνος Σουλεϊμάν Σαχ δημοσίευσε: «Απενεργοποιήστε τις κάμερες. Σκοτώστε κάθε άνδρα. Το αίμα τους είναι βρώμικο σαν γουρούνια».
Σουνιτικές παρατάξεις
Αυτές περιλαμβάνουν τις αντάρτικες δυνάμεις κατά του Άσαντ των Τζαΐς αλ-Ισλάμ, Τζαΐς αλ-Αχράρ και Τζαΐς αλ-Ιζάζα. Το Reuters διαπίστωσε ότι ήταν παρούσες σε τουλάχιστον τέσσερις τοποθεσίες όπου σκοτώθηκαν σχεδόν 350 άνθρωποι.
Το 2013, η Τζαΐς αλ-Ισλάμ συνέλαβε άνδρες και γυναίκες Αλαουίτες και τους έβαλε σε μεγάλα μεταλλικά κλουβιά για να τους χρησιμοποιήσει ως ανθρώπινες ασπίδες από τις συριακές και ρωσικές αεροπορικές επιδρομές στη Δαμασκό. Η ομάδα κατηγορείται επίσης από ομάδες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την εξαφάνιση ακτιβιστών κατά τη διάρκεια της επανάστασης.
Ξένοι μαχητές
Σε αυτούς περιλαμβάνονται το Ισλαμικό Κόμμα του Τουρκεστάν (TIP), Ουζμπέκοι, Τσετσένοι και ορισμένοι Άραβες μαχητές σε έξι τοποθεσίες όπου το Reuters διαπίστωσε ότι σκοτώθηκαν σχεδόν 500 άνθρωποι.
Ένοπλοι σουνίτες
Η σεκταριστική διαμάχη που πηγάζει από τα χρόνια του εμφυλίου πολέμου και την κατάχρηση εξουσίας από τον Άσαντ οδήγησε σε επιθέσεις σε βάρος Αλαουιτών, μιας μειονότητας που συνδέεται με την οικογένεια Άσαντ.
Το Reuters διαπίστωσε ότι οι δύο κύριες τοποθεσίες των δολοφονιών ήταν το χωριό Άρζα και η πόλη Μπανιγιάς, όπου σκοτώθηκαν συνολικά 300 άνθρωποι.
Πηγή: skai.gr
