Ο τελικός του τουρνουά στο Παρίσι, στο χωμάτινο τερέν του Roland Garros, θα μείνει στην Ιστορία ως ένας από τους συγκλονιστικότερους που έχουν διεξαχθεί, μιας και ο 24χρονος Ιταλός όχι μόνο αποδείχθηκε «σκληρό καρύδι» αλλά διεκδίκησε μέχρι τέλους το βαρύτιμο τρόπαιο.
Σε μία διοργάνωση που από το ξεκίνημά της μέχρι το τέλος ανέτρεψε όλα τα προγνωστικά, ο Γερμανός τενίστας επιβεβαίωσε έστω και με άκρως δραματικό τρόπο τον τίτλο του φαβορί που είχε. Έφτασε στην πηγή και ήπιε νερό, εκμεταλλευόμενος κυρίως τον γρήγορο αποκλεισμό των Νόβακ Τζόκοβιτς και Γιανίκ Σίνερ, καθώς και την απουσία του τραυματία, Κάρλος Αλκαράθ.
Για τον μεγάλο νικητή του δεύτερου major της σεζόν, αυτή ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία της καριέρας του και δεν την άφησε να πάει…χαμένη. Μετά τις ήττες του στους τρεις προηγούμενους τελικούς, από τον Ντόμινικ Τιμ στο Αμερικανικό Όπεν 2020, τον Κάρλος Αλκαράθ στο Roland Garros 2024 και από τον Γιανίκ Σίνερ στο Australian Open 2025, ήρθε η ώρα να ανεβεί στον θρόνο ενός τουρνουά τέτοιου επιπέδου.
Έχασε μόλις μόλις 2 σετ στη διαδρομή προς τον τελικό, σήμερα άλλα τόσα, ωστόσο, στο φινάλε πανηγύρισε απόλυτα δικαιολογημένα για την επιτυχία του.
Απέναντί του είχε έναν ισάξιο αντίπαλο, μιας και ο Κομπόλι ήταν αυτός που “έκλεψε” τις εντυπώσεις στο εφετινό Roland Garros. Κατάφερε να φτάσει για πρώτη φορά στην καριέρα του σε τελικό Grand Slam, προερχόμενος από μία πορεία που ελάχιστοι θα μπορούσαν να φανταστούν πριν από δύο εβδομάδες. Πάλεψε με όλες τις δυνάμεις του, πλησίασε στο θαύμα, αλλά λύγισε στις… λεπτομέρειες.
Ο 24χρονος Ιταλός, ο οποίος πέρυσι έφτασε μέχρι τους προημιτελικούς του Wimbledon, απέδειξε και με τη σημερινή του εμφάνιση ότι το μέλλον του ανήκει. Παρότι πέρασε άκοπα στον τελικό, μετά την αιφνίδια απόσυρση του Ματέο Αρνάλντι, λόγω ασθένειας, πριν από τον ημιτελικό, έπαιξε εξαιρετικό τένις και ήταν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές του τουρνουά.
Τελικά το νο3 της παγκόσμιας κατάταξης επικράτησε στον τέταρτο τελικό Grand Slam της καριέρας του. Μετά από δύο τίτλους ATP Finals, επτά Masters 1000 και το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στο Τόκιο, προσέθεσε στην τροπαιοθήκη του τον πρώτο τίτλο Grand Slam. Έγινε έτσι ο πρώτος Γερμανός άνδρας που τον κατέκτησε μετά τον Μπόρις Μπέκερ στο Australian Open του 1996.
Παράλληλα, έγινε μόλις ο τρίτος Γερμανός της Open Era που φτάνει σε τέτοιο επίτευγμα μετά τους Μπόρις Μπέκερ και Μίκαελ Στιχ (πήρε το Wimbledon το 1991).
Πηγή: ertsports.gr
