Το δικό τους «SOS» εξέπεμψαν σήμερα από το κέντρο της Αθήνας εκατοντάδες σχολικές καθαρίστριες από την Αθήνα και άλλες περιοχές της χώρας, στο πλαίσιο της απεργιακής τους κινητοποίησης, με βασικό αίτημα τη μόνιμη και σταθερή εργασία.
Μετά τη συγκέντρωση έξω από τη Βουλή, οι εργαζόμενες πραγματοποίησαν πορεία προς το Υπουργείο Εσωτερικών, καταγγέλλοντας το καθεστώς ομηρίας και τους μισθούς πείνας και φωνάζοντας συνθήματα όπως το «τα κίτρινα τα γάντια είναι ιερά, κρατάνε τα σχολεία πάντα καθαρά». Αρχικά απειλήθηκε μικρή ένταση έξω από το υπουργείο Εσωτερικών, καθώς δεν τους επετράπη να προσεγγίσουν το σημείο, ωστόσο στη συνέχεια έγινε δεκτή η αντιπροσωπεία τους.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Παρά ταύτα, όπως κατήγγειλε η Ομοσπονδία, κατά τη διάρκεια της αναμονής μια καρκινοπαθής καθαρίστρια που ήρθε από τη Δράμα για την κινητοποίηση ένιωσε αδιαθεσία και της παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθεις.
Βαλεντίνα Σαδίκου: «Είμαστε όμηροι 22 χρόνια – Δεν βγαίνει σύνταξη με μισό ένσημο»
Η Βαλεντίνα Σαδίκου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στην Καθαριότητα, μιλώντας στο Orange Press Agency, περιέγραψε τη δύσκολη τραγική πραγματικότητα χιλιάδων γυναικών που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
«Βρισκόμαστε εδώ για τα αιτήματα που έχουμε, τη μονιμοποίηση των σχολικών καθαριστριών. Εμείς δεν είμαστε ώρες, είμαστε άνθρωποι. Είμαστε πάνω από 20-22 χρόνια στη δουλειά», τονίζει αρχικά η κ. Σαδίκου.
Στη συνέχεια, εξηγεί πως η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο για το προσωπικό που βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία: «Σήμερα έχουν έρθει από όλη την Ελλάδα οι εργαζόμενοι, γιατί δεν μπορούν πλέον οι άνθρωποι να δουλεύουν με τρίωρα. Είναι πάνω από το 50% των σχολικών καθαριστριών που είναι σε μια ηλικία 50 ετών και πάνω».
Όπως υπογραμμίζει η πρόεδρος της Ομοσπονδίας, το μέλλον αυτών των γυναικών είναι αβέβαιο. «Όπως καταλαβαίνετε, αν αύριο βρεθούν στο δρόμο, δεν μπορούν να πάνε να δουλέψουν 56-57 χρονών γυναίκες. Όπως και με τις ανθρωποώρες, με τρίωρα δεν μπορούν να καθαρίζουν τα σχολεία. Η ασφάλεια των παιδιών είναι το βασικό».
Καταγγέλλουν έλλειψη προστασίας
Πέρα από το εργασιακό, η κ. Σαδίκου θέτει και το ζήτημα της ασφάλειας των εργαζομένων αλλά και των μαθητών λόγω της χρήσης καθαριστικών χωρίς πιστοποίηση.
«Δεν έχουμε μέσα ατομικής προστασίας. Τη χρηματοδότηση από το Υπουργείο τη στέλνουν στους Δήμους, όμως η ασφάλεια για τους εργαζόμενους δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει κωδικός πρόσληψης, δεν υπάρχει πιστοποίηση επαγγέλματος. Δεν γνωρίζουμε τα υλικά που ρίχνουμε στα σχολεία, στα παιδιά μας, δεν είναι ελεγχόμενα» σημειώνει, λέγοντας ότι «όλα αυτά τα ζητήματα θέλουμε να τα ακούσει ο Υπουργός, ο αρμόδιος Υπουργός, και να λυθούν τα προβλήματα των σχολικών καθαριστριών».
Το «αγκάθι» του ασφαλιστικού και οι μισθοί πείνας
Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, το καθεστώς της μερικής απασχόλησης στερεί από τις εργαζόμενες ακόμα και τη δυνατότητα μελλοντικής συνταξιοδότησης.
«Καταλαβαίνετε ότι είμαστε όμηροι 22 χρόνια. Από το 2005 που έγιναν οι τελευταίες μονιμοποιήσεις, μέχρι τώρα δεν έχει γίνει ούτε μία σχολική καθαρίστρια μόνιμη», επισημαίνει η κ. Σαδίκου.
Η ίδια εξηγεί τον παραλογισμό των ενσήμων. «Δεν μπορούμε να βγούμε σε σύνταξη με τις τρεις ώρες, με μισό ένσημο, και όπως καταλαβαίνετε δεν υπάρχει ασφάλιση. Ασφάλιση σημαίνει μισό ένσημο, 12 ένσημα το μήνα».
Η απόγνωση των εργαζομένων εντείνεται από την αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. «Καταλαβαίνετε ότι θα θέλουμε πάρα πολλά χρόνια για να φτάσουμε να βγάλουμε μία σύνταξη. Όλα αυτά μας φέρνουν στο σημείο να έρθουμε σήμερα εδώ και να ζητάμε να μας ακούσουν. Έχουμε ένα χρόνο που ζητάμε συνάντηση και δεν μας ακούνε, δεν μας δέχονται».
Φίλιππα – Θεοδώρα: «24 χρόνια στη δουλειά και ο μισθός δεν φτάνει ούτε για ψωμί»
Σε ιδιαίτερα φορτισμένο τόνο ήταν και η μαρτυρία της Φίλιππας – Θεοδώρας, η οποία ταξίδεψε από την Αμφιλοχία για να ενώσει τη φωνή της με τις συναδέλφους της.
«Βρίσκομαι εδώ γιατί είμαι 24 χρόνια σε σχολείο, με τετράωρα, με μισθό που ούτε το ψωμί δεν φτάνει να πάρουμε», λέει αρχικά, καταγγέλλοντας την εντατικοποίηση σε τεράστιες σχολικές μονάδες:
«Δεν γίνεται να δουλεύεις 24 χρόνια σε ένα σχολείο και να σε έχουν μόνο με τετράωρα. Δεν γίνεται! Και να ακούσεις και τον καθέναν να σου λέει το κοντό του και το μακρύ του. Και το σχολείο είναι τεράστιο, με 120 παιδιά, και να είμαι μόνη μου».
Όπως λέει «τμς κοροϊδεύουν με μισθούς πείνας. Ζητώ μονιμοποίηση. Βεβαίως μονιμοποίηση, 24 χρόνια έχω. Γίνεται να είμαι με τετράωρα; Δεν γίνεται. 24 ολόκληρα χρόνια. Δεν είναι δυνατόν αυτό. Έπρεπε να είμαι εδώ και πάρα πολλά χρόνια μόνιμη».
Στο ερώτημα για το τι θα συμβεί αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, η απάντησή της είναι αφοπλιστική. «Θα πεθάνουμε από την πείνα. Μας έχουν στην πείνα. Μας πίνουν ακόμα και το ζουμί και μας φέρνουν στην πείνα. Αυτό σημαίνει για τη ζωή μου. Έχω πέντε παιδιά, πώς θα τα μεγαλώσουμε;».
Πηγή: skai.gr
