Ο Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο σοβαρά προβλήματα που απειλούν να βλάψουν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές και να καταστρέψουν την κληρονομιά της δεύτερης θητείας του.
Ο Αμερικανός πρόεδρος κατάφερε να φέρει τον εαυτό του σε πιο δύσκολη θέση από οποιονδήποτε άλλον προκάτοχό του μετά τον Τζιμ Κάρτερ, αναφέρει το CNN σε ανάλυσή του. Όπως συνέβη με την κρίση των ομήρων στο Ιράν το 1979-1980, όταν 52 Αμερικανοί κρατήθηκαν όμηροι στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τεχεράνη από ισλαμιστές φοιτητές, έτσι και τώρα η Τεχεράνη ασκεί ξανά ασφυκτική πολιτική πίεση. Παρά το γεγονός ότι μόλις πριν από μία εβδομάδα η ομάδα του Τραμπ προέβλεπε σύντομη συμφωνία για την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ, η ιρανική πλευρά φαίνεται πλέον να υπαγορεύει τους όρους στην παγκόσμια υπερδύναμη.
Παράλληλα, ο Τραμπ αντιμετωπίζει ένα εξίσου σοβαρό ζήτημα στο εσωτερικό της χώρας. Λόγω του πολέμου, οι τιμές της ενέργειας έχουν εκτοξευθεί, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια στους ψηφοφόρους, οι οποίοι νιώθουν ότι η αμερικανική ηγεσία αδιαφορεί για την καθημερινότητά τους.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Οι Ρεπουμπλικανοί ανησυχούν έκδηλα για το πολιτικό κλίμα που διαμορφώνεται, το οποίο ο ίδιος ο Τραμπ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται. Οι αναρτήσεις του την τελευταία εβδομάδα φανερώνουν μια αποσύνδεση από την πραγματικότητα, καθώς εστιάζει σε δευτερεύοντα ζητήματα, όπως η αίθουσα χορού του Λευκού Οίκου, αφήνοντας στο περιθώριο τα ουσιώδη. Μοιάζει με έναν πρόεδρο που προσπαθεί απεγνωσμένα να αφήσει μια υλική παρακαταθήκη, και όχι ένα ουσιαστικό πολιτικό έργο.
Ο Αύγουστος έγινε ακόμη χειρότερος όταν ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, απέρριψε δημόσια το σχέδιο του Τραμπ για τον αφοπλισμό της Χαμάς στη Γάζα.
Τέτοιου είδους πολιτικές προκλήσεις συνήθως προαναγγέλλουν σοβαρές απώλειες για τους εν ενεργεία προέδρους στις ενδιάμεσες εκλογές. Πλήθος δημοσκοπήσεων δείχνει πλέον ότι ο Τραμπ έχει σπαταλήσει το παραδοσιακό πλεονέκτημα των Ρεπουμπλικανών σε δύο κρίσιμους τομείς: την εθνική ασφάλεια και την οικονομία.
Η τάση του Τραμπ να αψηφά τους πολιτικούς κανόνες αποτελούσε πάντα το ισχυρότερο όπλο του. Ωστόσο, η δυναμική των εκλογών του Νοεμβρίου ενδέχεται να μην του είναι ευνοϊκή. Στις αναμετρήσεις του 2016 και του 2024 αγωνίστηκε ως το «αουτσάιντερ» εκτός συστήματος, αλλά πλέον αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πολιτικού κατεστημένου.
Ρίχνοντας λάδι στη φωτιά, ο ίδιος αρνείται να αποδεχθεί τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων του. «Δεν είναι θυμωμένοι μαζί μου, είναι θυμωμένοι με τους Ρεπουμπλικάνους», δήλωσε χαρακτηριστικά στο Punchbowl News την περασμένη εβδομάδα.
Το Ιράν επιμένει να αψηφά τον Τραμπ
Το 1980, το Ιράν επηρέασε καθοριστικά τις αμερικανικές εκλογές κρατώντας 52 Αμερικανούς ομήρους στην Τεχεράνη για 444 ημέρες. Σαράντα έξι χρόνια αργότερα, δεν κρατούνται όμηροι άνθρωποι, αλλά η βασικότερη θαλάσσια διαδρομή εξαγωγής πετρελαίου στον κόσμο.
Αυτό σημαίνει ότι η Τεχεράνη κρατά στα χέρια της ένα πανίσχυρο μέσο πίεσης εν όψει των εκλογών, καθώς οι Αμερικανοί ψηφοφόροι, όπως ακριβώς έκαναν και με τον Τζιμ Κάρτερ, στρέφονται εναντίον του προέδρου λόγω των οικονομικών δυσκολιών.
Η μέση εθνική τιμή της βενζίνης έχει ξεπεράσει εκ νέου τα 4 δολάρια το γαλόνι. Οι καταναλωτές βρίσκονται σε απόγνωση, καθώς εκτός από τα καύσιμα καλούνται να αντιμετωπίσουν το αυξανόμενο κόστος στέγασης και υγειονομικής περίθαλψης.
Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ τονίζουν επανειλημμένα ότι η οικονομική πίεση θα υποχωρήσει μόλις ξανανοίξει το Στενό του Ορμούζ. Ωστόσο, οι δηλώσεις αυτές ενισχύουν άθελά τους τη διαπραγματευτική θέση του Ιράν. Η Τεχεράνη σκληραίνει τη στάση της, απαιτώντας την άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού, την αποχώρηση των δυνάμεων των ΗΠΑ από την περιοχή, την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων και την πλήρη άρση των κυρώσεων.
Είναι προφανές ότι το Ιράν τραβάει το σχοινί στα άκρα, και ο Τραμπ δεν υπάρχει περίπτωση να αποδεχθεί τέτοιους όρους. Από την άλλη πλευρά, αν ο Αμερικανός πρόεδρος χάσει την υπομονή του και κλιμακώσει εκ νέου τη στρατιωτική σύγκρουση, οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία θα είναι ακόμα πιο καταστροφικές.
Ο πρόεδρος προσπαθεί να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Δήλωσε στο Axios ότι πλέον περιμένει να γίνουν αισθητές οι οικονομικές συνέπειες του αμερικανικού αποκλεισμού στο ίδιο το Ιράν. «Το αντιμετωπίζουμε με διακριτικότητα. Διαπραγματευόμαστε μαζί τους μόνο εν μέρει», ανέφερε την Κυριακή.
Στην ουσία, ο Τραμπ στοιχηματίζει στην αντοχή της αμερικανικής οικονομίας για να βγει από το στρατηγικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. Και η οικονομία είναι μόνο ένα από τα μέτωπα που έχει ανοιχτά.
Ο ίδιος δήλωσε στο Axios πως: «Ο πόλεμος θα έχει θετική έκβαση. Πάντα έχει θετική έκβαση. Είναι σαν μια παρτίδα σκάκι». Ωστόσο, όσον αφορά τη διαχείριση του Ιράν αλλά και το ευρύτερο πολιτικό σκηνικό, η τελική του στρατηγική είναι εντελώς ακατανόητη.
Πηγή: skai.gr
