Ανεβαίνοντας τα σκαλιά της ιεραρχίας του Κομμουνιστικού Κόμματος, ενώ εργαζόταν σε μια παράκτια επαρχία, ο Σι Τζινπίνγκ -ο άνθρωπος που σήμερα ηγείται της προσπάθειας της Κίνας να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες– είχε στο γραφείο του ένα ποίημα που εξηγεί γιατί αντέδρασε σθεναρά στον πρόεδρο Τραμπ στον εμπορικό πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών.
Το ποίημα, μια πατριωτική ωδή στην ιερότητα του εθνικού συμφέροντος, γράφτηκε από τον Λιν Ζεσού, έναν αυτοκρατορικό επίτροπο από το Φουτζιάν, την ίδια παράκτια επαρχία, ο οποίος επόπτευε το εξωτερικό εμπόριο της Κίνας στις αρχές του 19ου αιώνα. Σήμερα τιμάται στα κινεζικά σχολικά βιβλία και στις ομιλίες του Σι ως εθνικός ήρωας για την αντίστασή του στη Βρετανία, την υπερδύναμη της εποχής, σε μια αντιπαράθεση σχετικά με το εμπόριο, σημειώνουν οι New York Times.
Η σύγκρουση αυτή, που προκλήθηκε από τις προσπάθειες του Λιν να σταματήσει το λαθρεμπόριο οπίου, κατέληξε σε καταστροφή για την Κίνα -μια συντριπτική στρατιωτική ήττα που έδωσε στη Βρετανία τον έλεγχο του Χονγκ Κονγκ και, σύμφωνα με την Κίνα, ξεκίνησε έναν «αιώνα ταπείνωσης», ένα ντροπιαστικό στίγμα που ο πρόεδρος Σι έχει θέσει ως έναν από τους πιο σημαντικούς στόχους του από τότε που ανέλαβε την ηγεσία της Κίνας το 2012.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Το παρελθόν της ντροπής κυριαρχεί καθώς ο Σι προετοιμάζεται για μια συνάντηση την Πέμπτη στη Νότια Κορέα με τον πρόεδρο Τραμπ, υπογραμμίζοντας το χάσμα μεταξύ των δύο ηγετών που είναι μεγαλύτερο από τις ταραχώδεις διαμάχες τους για τους δασμούς, τα ορυκτά σπάνιων γαιών και τη σόγια.
Ο Τραμπ «βλέπει την Κίνα ως νικήτρια της σύγχρονης διεθνούς τάξης, αλλά ο Σι Τζινπίνγκ βλέπει την Κίνα ως θύμα της», δήλωσε η Τζούλια Λόβελ, συγγραφέας του βιβλίου «Ο πόλεμος του οπίου: Ναρκωτικά, όνειρα και η δημιουργία της σύγχρονης Κίνας», προσθέτοντας ότι αυτές οι αντικρουόμενες απόψεις μπορούν να οδηγήσουν σε «βαθιά αστάθεια» στις συνομιλίες αυτές.
«Δεν ξέρω πόσο καλά γνωρίζει ο Τραμπ την ιστορία, αλλά είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσει τη συναισθηματική σημασία αυτής της ιστορίας για την Κίνα», δήλωσε η Λόβελ, ερευνήτρια στο Birbeck College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. «Αυτή η ιστορία διαμορφώνει τις ενέργειες και τις στρατηγικές της Κίνας στο παρόν».
Η διαμάχη για τη φαιντανύλη
Γιορτάζοντας την αναγεννημένη δύναμη της Κίνας τον περασμένο μήνα με μια τεράστια στρατιωτική παρέλαση στο Πεκίνο, ο Σι δήλωσε από το βήμα της Πύλης του Τιενανμέν ότι η χώρα του «έθεσε τέλος στην εθνική ταπείνωση της Κίνας από τις διαδοχικές ήττες που υπέστη από ξένους εισβολείς στη σύγχρονη εποχή».
Το Πεκίνο έχει επίσης εξοργιστεί από αυτό που θεωρεί ως προσπάθειες των Αμερικανών ηγετών, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ, να αποδώσουν στην Κίνα τον ρόλο των δυτικών εμπόρων οπίου του 19ου αιώνα, με κατηγορίες ότι επιδεινώνει το πρόβλημα των ναρκωτικών στην Αμερική εξάγοντας χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή φαιντανύλης.
Ο Τραμπ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι αυτό θα είναι το «πρώτο ερώτημα» που θα θέσει στον Σι όταν συναντηθούν. Η Κίνα κατηγορεί την Ουάσιγκτον ότι χρησιμοποιεί το πρόβλημα των ναρκωτικών για να την «εκβιάσει».
Ο πόλεμος του οπίου
Η αναμέτρηση του 19ου αιώνα μεταξύ της Κίνας και της Δύσης ξεκίνησε, όπως και η σημερινή, με την αυξανόμενη οργή της Δύσης για το τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας. Η χώρα εξήγαγε μεγάλες ποσότητες τσαγιού, πορσελάνης, μεταξιού και άλλων αγαθών, αλλά εισήγαγε ελάχιστα σε αντάλλαγμα.
Η Βρετανία στράφηκε στο όπιο για να μειώσει το χάσμα, με τους δυτικούς εμπόρους να πωλούν αυξανόμενες ποσότητες του ναρκωτικού στην Κίνα, παρά την επίσημη απαγόρευσή του το 1729.
Ο επίτροπος Λιν έφτασε στο λιμάνι της Γκουανγκτζού, τότε γνωστό ως Καντόν, το 1839, με εντολές από τον αυτοκράτορα στο Πεκίνο να σταματήσει το εμπόριο οπίου και να αποκαταστήσει τα οικονομικά της δυναστείας των Τσινγκ, τα οποία είχαν αναστατωθεί από τις εκροές ασημιού για την πληρωμή των ναρκωτικών.
Η αποφασιστικότητα του Λιν να αντισταθεί στη βρετανική δύναμη τον μετέτρεψε σε ηρωική μορφή της αντίστασης στη δυτική εκμετάλλευση για γενιές σύγχρονων Κινέζων ηγετών από την κατάρρευση της δυναστείας των Τσινγκ το 1911 και έπειτα.
Είναι γνωστός στην Κίνα για την κατάσχεση και καταστροφή ξένου οπίου αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων σε τρέχουσες τιμές, σε χαρακώματα που σκάφτηκαν στις όχθες του ποταμού Περλ στο Χουμέν, κοντά στο Γκουανγκτζού. Οι ξένοι που παρακολούθησαν την καταστροφή, όπως ενημέρωσε ο Λιν τον αυτοκράτορα, «νιώθουν βαθιά ντροπή».
Ο υπουργός δημόσιας ασφάλειας της Κίνας, Wang Xiaohong, ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο των διαφωνιών με την Ουάσινγκτον σχετικά με τη φαιντανύλη, επισκέφθηκε αυτή την εβδομάδα το Χουμέν και ένα μουσείο εκεί, που τιμά τις ενέργειες του Λιν τον 19ο αιώνα. Ο υπουργός, ορκιζόμενος να διεξάγει «έναν νικηφόρο λαϊκό πόλεμο κατά των ναρκωτικών στη νέα εποχή», δήλωσε ότι όλοι οι Κινέζοι πρέπει να «υπερασπιστούν και να προωθήσουν το πνεύμα του Lin Zexu».
Ο Σι έχει υιοθετήσει το παράδειγμα του αξιωματούχου της δυναστείας Τσινγκ με ιδιαίτερο ζήλο. Κατά τη διάρκεια των 17 χρόνων που πέρασε στο Φουτζιάν, πρωτοστάτησε στην ανακαίνιση χώρων που συνδέονται με τον Λιν, συμπεριλαμβανομένου του σπιτιού όπου γεννήθηκε και του μνημείου της οικογένειάς του.
Η αίθουσα αποτελεί πλέον ένα εκθεσιακό συγκρότημα που αναδεικνύει την προδοσία της Δύσης, τη δίκαιη αντίσταση του Λιν και αυτό που μια σκαλισμένη πέτρα σε μια καταπράσινη αυλή περιγράφει ως «τον αδιάκοπο αγώνα της Κίνας ενάντια στην ξένη επιθετικότητα». Σύμφωνα με την άποψη του Σι ότι η Κίνα πρέπει να είναι ανοιχτή στη Δύση, αλλά με τους δικούς της όρους, τα εκθέματα επαινούν επίσης τον Λιν για την προώθηση της δυτικής επιστήμης και τεχνολογίας ως μέσου ενίσχυσης της Κίνας.
Ο τόπος γέννησης του Λιν στο Φουζού, την πρωτεύουσα της Φουτζιάν, έχει γίνει η Βηθλεέμ του σύγχρονου κινεζικού εθνικισμού, με το μικρό δωμάτιο στο οποίο λέγεται ότι γεννήθηκε να αποτελεί το επίκεντρο ενός κρατικά χρηματοδοτούμενου μονοπατιού πολιτιστικής κληρονομιάς που τιμά το αδάμαστο πατριωτικό του πνεύμα.
Ο Mao Linli, ιστορικός από το Fuzhou και σύμβουλος του ιδρύματος, δήλωσε ότι το μάθημα από την αντιπαράθεση του Λιν με τη Βρετανία είναι σαφές: Ποτέ μην υποκύπτετε σε ξένες πιέσεις και μην παραχωρείτε το ηθικό πλεονέκτημα.
Είπε ότι αν ήταν ζωντανός σήμερα, ο Λιν, ο οποίος υπηρέτησε στην Γκουανγκζού από το 1839 έως το 1841, δεν θα δεχόταν ποτέ τις αμερικανικές απαιτήσεις. «Πάντα στεκόταν στο πλευρό του δικαίου», σημείωσε ο Mao. «Η Αμερική ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο, όχι η Κίνα. Η Αμερική πρέπει να τον σταματήσει», τόνισε.
Προμηνύοντας τις τρέχουσες προσπάθειες της Κίνας να κάνει τον Τραμπ να υποχωρήσει όσον αφορά τους δασμούς, περιορίζοντας αυστηρά τις εξαγωγές σπάνιων γαιών που είναι ζωτικής σημασίας για τη σύγχρονη βιομηχανία, ο Λιν προσπάθησε να ασκήσει πίεση στη Βρετανία και σε άλλες χώρες που εμπλέκονταν στο παράνομο εμπόριο οπίου, απειλώντας να σταματήσει τις κινεζικές εξαγωγές.
Σύμφωνα με το «The Opium War Through Chinese Eyes», ένα κλασικό βιβλίο για τη σύγκρουση που βασίζεται στα ημερολόγια και τις επιστολές του Λιν, η Κίνα πίστευε ότι «οι Βρετανοί θα πέθαιναν από δυσκοιλιότητα χωρίς το ραβέντι και το τσάι από την Κίνα» και θα υποχωρούσαν γρήγορα.
Σε μια επιστολή που συνέταξε προς τη βασίλισσα Βικτώρια το 1839, ο Λιν την προέτρεψε να σταματήσει το εμπόριο οπίου, επισημαίνοντας ότι το ναρκωτικό ήταν παράνομο και στη Βρετανία. Προειδοποίησε ότι η Κίνα θα μπορούσε να διακόψει τις εξαγωγές «προϊόντων χωρίς τα οποία οι ξένες χώρες δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν ούτε μια μέρα».
Οι λαθρέμποροι παρέδωσαν πάνω από 1.000 τόνους οπίου, αλλά απαίτησαν αποζημίωση και αντιτάχθηκαν σε αυτό που θεωρούσαν παρεμβατικούς κινεζικούς περιορισμούς στο νόμιμο εμπόριο και άσκησαν πιέσεις στο Λονδίνο να στείλει πολεμικά πλοία.
Ο Λιν κατέστρεψε τα κατασχεθέντα ναρκωτικά αναμειγνύοντάς τα με αλάτι και ασβέστη κοντά στη Γκουανγκτζού, στο Χουμέν και αρνήθηκε να πληρώσει αποζημίωση.
Πολύ λιγότερο εξαρτημένη από το κινέζικο ραβέντι και πολύ ισχυρότερη στρατιωτικά από ό,τι πίστευε ο Λιν, η Βρετανία έστειλε πολεμικά πλοία στην ακτή της Κίνας για να επιτεθεί στη Γκουανγκτζού και σε άλλες κινεζικές πόλεις-λιμάνια.
Ωστόσο, η επίσημη αναδρομή της Κίνας σε αυτό το κεφάλαιο του πολέμου του οπίου επικεντρώνεται στην εξύμνηση του Λιν για την ακεραιότητά του και όχι στο αν υπερέβαλε στις διαπραγματεύσεις με τη Βρετανία, όπως έχουν υποδείξει ορισμένοι ιστορικοί.
Σε ένα εστιατόριο με θέμα τον Λιν Ζεξού στο κέντρο της Φουζού, ο 9χρονος γιος του ιδιοκτήτη, Γουάνγκ Γικέ, τραγούδησε την περασμένη εβδομάδα στους πελάτες του εστιατορίου κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος, πατριωτικούς στίχους που υμνούσαν την καταστροφή του βρετανικού οπίου το 1839 ως μια πράξη που «ανέδειξε τη δικαιοσύνη του έθνους μας».
Ο μικρός, φορώντας το κόκκινο μαντήλι των Νέων Πρωτοπόρων της Κίνας, μιας κομμουνιστικής οργάνωσης της νεολαίας, απήγγειλε έναν από τους πιο γνωστούς στίχους του επιτρόπου από το ποίημα που ο Σι είχε στο γραφείο του: «Αν ωφελεί το έθνος, θα ζήσω και θα πεθάνω για αυτό».
Πηγή: skai.gr
