Η κατακερματισμένη ιταλική αριστερά φαίνεται να έχει βρει ένα νέο πρόσωπο αναφοράς, το οποίο εξελίσσεται ταχύτατα σε πιθανή αντίπαλο της δεξιάς πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι.
Η πρώην Ολυμπιονίκης της σφυροβολίας και νυν δήμαρχος της Γένοβας, Σίλβια Σάλις, βρέθηκε στο επίκεντρο της εθνικής προσοχής νωρίτερα αυτόν τον μήνα, όταν διοργάνωσε ένα μεγάλο techno πάρτι στην Piazza Matteotti. Εικόνες της στα DJ decks διαδόθηκαν γρήγορα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η αντίθεση με τη Μελόνι, της οποίας η πρώτη κίνηση στην εξουσία ήταν η καταστολή των παράνομων rave πάρτι, ήταν εμφανής.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Η χρονική στιγμή για την ανάδειξή της στην ιταλική πολιτική σκηνή δύσκολα θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Η κυβέρνηση της Μελόνι υπέστη μια ηχηρή ήττα σε δημοψήφισμα για μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη τον Μάρτιο, γεγονός που αναπτέρωσε την αυτοπεποίθηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία ξαφνικά αισθάνθηκαν ότι έχουν πιθανότητες να κερδίσουν τις επόμενες γενικές εκλογές, που πρέπει να διεξαχθούν πριν από το τέλος του επόμενου έτους.
Πριν από αυτό, όμως, η αριστερά θα χρειαστεί έναν εκλέξιμο υποψήφιο.
Η 40χρονη Σάλις αποφεύγει να δηλώσει αν αυτός ο ρόλος της ανήκει. Σε δηλώσεις της στην εφημερίδα La Stampa στις αρχές Μαρτίου, παραδέχθηκε: «Θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι δεν με ενδιαφέρει να ασχοληθώ με την εθνική πολιτική κάποια στιγμή». Έκτοτε, ωστόσο, εμφανίζεται πιο επιφυλακτική, σχεδιάζοντας τα επόμενα βήματά της υπό το βάρος υψηλών προσδοκιών σε εθνικό επίπεδο.
Σε συνέντευξή της στο δημαρχιακό μέγαρο του 16ου αιώνα, με θέα στον φάρο-ορόσημο της Γένοβας, ανέφερε ότι οι ακόλουθοί της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την πιέζουν «διαρκώς» να κάνει το βήμα προς την εθνική πολιτική σκηνή.
Προς το παρόν, όμως, κρατά στάση αναμονής. «Οι πολίτες της Γένοβας με εξέλεξαν δήμαρχο, άρα περιμένουν να επιτελέσω αυτόν τον ρόλο», δήλωσε, πίνοντας έναν μεγάλο καφέ με γάλα πίσω από ένα γραφείο γεμάτο αθλητικά αναμνηστικά και φωτογραφίες του τρίχρονου γιου της.
Αυξανόμενο προφίλ
Παρά την επιφυλακτικότητά της, ήδη αποκτά δυναμική. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Noto δείχνει ότι μια (ακόμη ανύπαρκτη) κομματική της λίστα θα μπορούσε να συγκεντρώσει περίπου 6,5% σε εθνικό επίπεδο. Αυτό είναι αξιοσημείωτο, δεδομένου ότι δεν διαθέτει κόμμα ούτε έχει ανακοινώσει υποψηφιότητα. Θα μπορούσε επίσης να ανεβάσει τη συνολική στήριξη του αριστερού συνασπισμού στο 45,5%, πολύ κοντά στο 46,8% της δεξιάς συμμαχίας.
Δεξιές εφημερίδες την επικρίνουν πλέον σχεδόν καθημερινά, ένδειξη ότι ήδη ανησυχεί τμήματα του πολιτικού κατεστημένου.
Προς το παρόν, οι δύο βασικοί διεκδικητές για την ηγεσία της αριστεράς είναι η Έλι Σλάιν του Δημοκρατικού Κόμματος και ο Τζουζέπε Κόντε του Κινήματος 5 Αστέρων. Η Σάλις δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να συμμετάσχει σε προκριματικές εκλογές, γεγονός που τροφοδοτεί σενάρια ότι σκοπεύει να εμφανιστεί αργότερα ως υποψήφια.
Αντί για προκριματικές διαδικασίες, υποστηρίζει ότι ο υποψήφιος πρέπει να επιλεγεί μέσω συμφωνίας μεταξύ των κομμάτων. Όταν ρωτήθηκε αν αναφέρεται στο μοντέλο της δικής της εκλογής στη Γένοβα, απάντησε: «Ναι. Για παράδειγμα.» Στη συνέντευξή της, άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να ενώσει την αριστερά. Άλλωστε, εξελέγη δήμαρχος ως μετριοπαθής υποψήφια, με στήριξη από κόμματα του κέντρου και της αριστεράς.
«Ως αθλήτρια, για να κερδίσεις οτιδήποτε, περιφερειακό, εθνικό, ή και στους Ολυμπιακούς Αγώνες, πρέπει να κάνεις θυσίες», είπε. «Το ίδιο ισχύει και στην πολιτική. Για να κερδίσεις, πρέπει να παραμείνεις ενωμένος, κάτι που σημαίνει συμβιβασμό.»
Τόνισε ότι η έλλειψη ενότητας είναι το βασικό εμπόδιο για την αριστερά. «Δεν είναι θέμα ηγέτη, αλλά το να παρουσιάζεσαι ενωμένος, δίνοντας το μήνυμα μιας συμπαγούς προοδευτικής δύναμης έτοιμης να κυβερνήσει.»
Όπως και η Μελόνι, προβάλλει μια εικόνα «κανονικότητας», παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως προϊόν της καθημερινής ιταλικής ζωής. Κόρη υπαλλήλου αθλητικών εγκαταστάσεων, μεγάλωσε ουσιαστικά μέσα σε ένα στάδιο.
Ως σφυροβόλος, κατέκτησε 10 εθνικούς τίτλους και συμμετείχε δύο φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες, μέχρι που ένας τραυματισμός έβαλε τέλος στην καριέρα της λίγο πριν τους Αγώνες του Ρίο το 2016. Στη συνέχεια διετέλεσε αντιπρόεδρος της ιταλικής Ολυμπιακής Επιτροπής, πριν επιλεγεί ως συμβιβαστική υποψήφια για τη δημαρχία.
Παράλληλα, διατηρεί τη φυσική της κατάσταση, γυμνάζεται καθημερινά και τρέχει στον διάδρομο για μία ώρα κάθε πρωί.
Η «χαμένη ευκαιρία» της Μελόνι
Η εμφάνισή της έχει προκαλέσει τόσο θαυμασμό όσο και ειρωνεία, με επικριτές να σχολιάζουν το influencer στυλ της. Τα επώνυμα ρούχα και η προσεγμένη εικόνα της έχουν γίνει αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης.
«Ο σεξισμός στην πολιτική είναι υπαρκτός», απάντησε. «Αν είσαι όμορφη, σε λιθοβολούν· αν δεν είσαι, πάλι το ίδιο.»
Η ίδια προσπαθεί να επαναφέρει τη συζήτηση στην πολιτική ουσία, επικρίνοντας την κυβέρνηση Μελόνι για ζητήματα όπως η ασφάλεια, η φτώχεια και η υγεία.
Αναφέρθηκε επίσης στην υποστήριξη της Μελόνι προς τον Ντόναλντ Τραμπ: «Μην ξεχνάμε ότι τον πρότεινε για Νόμπελ Ειρήνης… αυτά δεν αντέχουν στον χρόνο.» Υποστήριξε ακόμη ότι η Μελόνι δεν αξιοποίησε την ευκαιρία να προωθήσει ουσιαστικές πολιτικές υπέρ των γυναικών: «Δεν αρκεί η προσωπική επιτυχία αν δεν ενισχύεις τις πολιτικές που στηρίζουν τις γυναίκες.»
Κερδίζοντας το κέντρο
Παράλληλα, η Σάλις φαίνεται να μετατοπίζεται προς το κέντρο, δίνοντας έμφαση σε ζητήματα όπως η υγεία, η εργασία, η ασφάλεια και η μετανάστευση.
Υποστηρίζει ότι η αριστερά πρέπει να επικεντρωθεί σε «πραγματικά, απτά» ζητήματα.
Αν και η περιορισμένη πολιτική της εμπειρία μπορεί να θεωρηθεί μειονέκτημα, η ίδια τονίζει ότι προσαρμόζεται γρήγορα. «Έχω αναλάβει τη διοίκηση μιας σημαντικής πόλης, συγκροτώντας μια ικανή ομάδα και μαθαίνοντας καθημερινά.»
Η ιταλική πολιτική έχει δει πολλούς δημάρχους να φιλοδοξούν για εθνικό ρόλο, χωρίς πάντα επιτυχία. Ωστόσο, η Σάλις θεωρείται μια υποψήφια που μπορεί να γεφυρώσει διαφορές και να προσελκύσει νεότερους ψηφοφόρους. Το αν αυτό θα είναι αρκετό για να αμφισβητήσει τη Μελόνι παραμένει αβέβαιο.
Το βέβαιο είναι ότι έχει ήδη ανοίξει μια συζήτηση που η ιταλική αριστερά δεν μπορεί πλέον να αποφύγει: όχι μόνο για το ποιος θα ηγηθεί, αλλά και για το τι είναι διατεθειμένη να θυσιάσει για να κερδίσει.
«Η αριστερά κάνει πάντα ένα μόνο λάθος, αλλιώς θα κυβερνούσε συνεχώς», κατέληξε. «Εμφανίζεται διχασμένη… Πρέπει να αποφασίσεις: να συμβιβαστείς λίγο και να κερδίσεις, ή να παραμείνεις αδιάλλακτος και να χάσεις, μένοντας στην αντιπολίτευση χωρίς επιρροή.»
Πηγή: skai.gr
