«Ξέρω ότι το τέλος θα ’ρθει και, ό,τι κάνω, προσπαθώ να το πραγματοποιώ στην προοπτική της ζωής. Ως τότε, ζω.»
[embedded content]
Φτωχότερα είναι από σήμερα τα ελληνικά γραμμάτα, καθώς πέθανε ο σημαντικός συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος σε ηλικία 87 ετών. Ο σπουδαίος διανοητής το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε κλινική της Αθήνας.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο Στέλιος Ράμφος, γεννημένος στην Αθήνα, το 1939 είχε πλούσια συγγραφική δραστηριότητα, καθώς έγραψε πάνω από 30 βιβλία (ενδεικτικά: Γάμος και οικογένεια στην χώρα των θαυμάτων, Σαν αφθαρσία μέσα μας – Ο χρόνος του Καβάφη, Η Λογική της Παράνοιας, Μαρτυρία και Γράμμα).
Σπούδασε νομική στην Αθήνα, ακολουθώντας την ιδεολογία του μαρξισμού, και από το 1965 Φιλοσοφία στο Παρίσι, όπου και δίδαξε (Βενσέν 1969-1974). Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα το 1975.
Η εργασία του επικεντρώθηκε στην ερμηνευτική του ελληνισμού με ιδιαίτερη έμφαση στην κατανόηση των πνευματικών χαρακτηριστικών που κληροδότησε το Βυζάντιο στην Νεότερη Ελλάδα, η άγνοια των οποίων εμποδίζει την αυτοσυνειδησία του σύγχρονου Έλληνα.
Στην Αθήνα δίδαξε κατά το παρελθόν, μεταξύ άλλων, στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, και το Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.
Ο Ράμφος, δεν δίστασε να εμπλακεί ενεργά με την πολιτική σκηνή, να αποδομήσει για να αναδομήσει ιδεολογίες και να υπερασπιστεί με παρρησία τις ιδέες και τις απόψεις του. Ενεργός και δραστήριος έως το τέλος, αντισυμβατικός και με χιούμορ, πηγαίος, έσπασε το «καλούπι» του σοβαροφανούς διανοητή, και οι δημόσιες παρεμβάσεις του πάντοτε ξεχώριζαν.
[embedded content]
Η πλούσια βιβλιογραφία του και εργογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση.
Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).
Πηγή: skai.gr
