Ο Ντόναλντ Τραμπ ζητά ολική παράδοση του Ιράν, θέτοντας όρους για μία συμφωνία. Στη βάση της αμερικανικής ατζέντας βρίσκονται το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, τα οπλικά συστήματα και πιθανότατα ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και κατ’ επέκταση του ιρανικού πετρελαίου.
Το Ιράν από την πλευρά του δεν δείχνει να υπαναχωρεί, παρά τα καίρια πλήγματα που έχει υποστεί σε υποδομές και στην οικονομία του, εκτός βέβαια από την εξολόθρευση σχεδόν ολόκληρης της ηγεσίας του, στο ξεκίνημα της πολεμικής σύγκρουσης, στις 28 Φεβρουαρίου. Θέτει, ωστόσο, ως κόκκινη γραμμή τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, αξιώνει η συζήτηση για τα πυρηνικά να γίνει στο τέλος της διαπραγμάτευσης και απαιτεί την άρση των κυρώσεων που του έχουν επιβληθεί από τη διεθνή κοινότητα και ειδικότερα τις ΗΠΑ.
Με άλλα λόγια, οι διαπραγματεύσεις που διεξάγονται με διαμεσολαβητή το Πακιστάν, έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο, εκτός και αν υπάρξουν θεαματικές ανατροπές.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις εξελίξεις της ημέρας για την κρίση στη Μέση Ανατολή
Σύμφωνα με αναλυτές, «το παιχνίδι θα κριθεί» στις αντοχές των ΗΠΑ και του Ιράν. Ποια είναι τα δεδομένα που έχουμε;
)Οι ΗΠΑ και ειδικότερα ο Ντόναλντ Τραμπ, πιέζεται από τρεις παραμέτρους:
1)Ο Τραμπ θέλει να έχει μία συμφωνία στον φάκελό του, πριν ταξιδέψει στην Κίνα, ώστε να διαπραγματευτεί από θέση ισχύρος με τον Σι Τζινπίνγκ.
2)Εκτός από την παγκόσμια οικονομία, η κρίση στον Κόλπο έχει αρχίσει να «μεταδίδεται» και στην αγορά των ΗΠΑ, με τις τιμές του πετρελαίου να έχουν ανέβει σε πολύ υψηλά επίπεδα.
3)Έχουν αρχίσει και πληθαίνουν οι αντιδράσεις, ακόμη και πολλών Ρεπουμπλικανών, καθώς δεν διαφαίνεται κάπου στο βάθος ένα σχέδιο για έξοδο από την κρίση.
Το Ιράν από την πλευρά του έχει να αντιμετωπίσει ένα σοβαρότατο πρόβλημα, εκτός από τη στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ: Το ενδεχόμενο κατάρρευσης της οικονομίας του. Ο ναυτικός αποκλεισμός από τις ΗΠΑ έχει σοβαρότατες συνέπειες στην οικονομία του Ιράν, το οποίο, ωστόσο, δεν διανοείται να παραδώσει το Ορμούζ, καθώς αυτό θα ισοδυναμούσε με την απόλυτη καταστροφή.
Όλα τα παραπάνω αφορούν τα δεδομένα της διαπραγμάτευσης και τα «κρυφά χαρτιά» που έχει κάθε πλευρά. Τι θα γίνει, όμως, αν δεν ευοδωθούν οι διαπραγματεύσεις; Η απάντηση είναι δύσκολη. Με δεδομένο τον χαρακτήρα και τις αντικρουόμενες αντιδράσεις του Ντόναλντ Τραμπ, η απάντηση στο ερώτημα «τι θα ακολουθήσει», δεν μπορεί να δοθεί με βεβαιότητα.
Το FOX News παρουσίασε τις κινήσεις που έχουν προαποφασιστεί από τις ΗΠΑ στο πεδίο. Το εγχειρίδιο, δηλαδή, που θα ακολουθήσουν οι αμερικανικές δυνάμεις, αν καταρρεύσουν οι συνομιλίες με το Ιράν και πάρουν την εντολή από το Οβάλ Γραφείο.
Σύμφωνα με το εγχειρίδιο, λοιπόν, οι άμεσες κινήσεις θα αφορούν τη σημαντική υποβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν. Τα πλήγματα θα είναι σε πυραυλικά συστήματα, στο ναυτικό του Ιράν και στα δίκτυα διοίκησης. Θα ακολουθήσει κλιμάκωση σε ευρύτερους στόχους, όπως υποδομές και ενεργειακά συστήματα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι εάν οι διαπραγματεύσεις καταρρεύσουν, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επαναλάβουν τους βομβαρδισμούς στο Ιράν. Ωστόσο, οποιαδήποτε κλιμάκωση πιθανότατα θα εξελισσόταν σε φάσεις.
«Οι δυνατότητες που θα τεθούν στο επίκεντρο είναι αυτές που χρησιμοποιεί το Ιράν για να δημιουργήσει καταναγκαστική μόχλευση: βαλλιστικοί πύραυλοι, πύραυλοι κρουζ, συστήματα αεράμυνας, ναυτικά μέσα κρούσης, δίκτυα διοίκησης και ελέγχου, υποδομές του IRGC, κανάλια υποστήριξης μέσω πληρεξουσίων και εγκαταστάσεις που σχετίζονται με τα πυρηνικά», ανέφερε υψηλόβαθμος αξιωματικός στο FOX.
Ένα αρχικό σημείο εστίασης των επιχειρήσεων θα μπορούσε να είναι ο στόλος των ταχέων σκαφών επίθεσης του Ιράν στο Στενό του Ορμούζ. Ένα κεντρικό στοιχείο της ικανότητας της Τεχεράνης να απειλεί την παγκόσμια ναυτιλία σε έναν από τους πιο κρίσιμους ενεργειακούς διαδρόμους στον κόσμο. Τα μικρά ταχύπλοα σκάφη αποτελούν βασικό μέρος της ασύμμετρης ναυτιλιακής στρατηγικής του Ιράν. Είναι ικανά να παρενοχλήσουν δεξαμενόπλοια και ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και θα μπορούσαν γρήγορα να γίνουν στόχος προτεραιότητας.
Μεγάλο μέρος της βασικής στρατιωτικής δομής του Ιράν παραμένει επίσης άθικτο. Στρατιωτικός αναλυτής εκτιμά ότι οι ΗΠΑ έχουν σκοτώσει λιγότερο από το 1% των στρατευμάτων του IRGC, αφήνοντας ένα μεγάλο μέρος της δύναμης ακόμα ικανό να διεξάγει επιχειρήσεις.
Μια ανάλυση της CIA αναφέρει ότι το Ιράν μπορεί να είναι σε θέση να αντέξει αυτές τις πιέσεις για άλλους τρεις έως τέσσερις μήνες προτού αντιμετωπίσει πιο σοβαρή οικονομική πίεση. Το ερώτημα είναι πόσο μακριά θα μπορούσε να επεκταθεί μια αμερικανική επιχείρηση. Ο Τραμπ έχει δείξει προθυμία να προχωρήσει περαιτέρω, προειδοποιώντας πριν από την κατάπαυση του πυρός ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να «εξαλείψουν εντελώς» τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Ιράν, τις πετρελαϊκές υποδομές και τους βασικούς κόμβους εξαγωγών όπως το νησί Kharg, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία.
Ωστόσο, η στόχευση υποδομών διπλής χρήσης παρουσιάζει σημαντικές νομικές και λειτουργικές προκλήσεις. Τέτοιες αποφάσεις ενέχουν πολιτικούς και νομικούς κινδύνους, ιδίως δεδομένης της πιθανότητας διεθνούς ελέγχου. Ευρύτερες επιθέσεις σε υποδομές θα μπορούσαν επίσης να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμη αστάθεια εάν ωθήσουν το Ιράν προς την εσωτερική κατάρρευση.
Εν κατακλέιδι, εύκολη απόφαση για να σταματήσει ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, δεν υπάρχει. Όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση, χαμένοι βγαίνουν όλοι. Ακόμη και η Ευρώπη, ή η Ασία που δεν συμμετέχει στις πολεμικές επιχειρήσεις. Το κλειδί φαίνεται να είναι ο χρόνος και οι αντοχές. Όποιος αντέξει περισσότερο πριν σπάσει, θα αποκομίσει τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο κόσμος την επόμενη μέρα θα είναι διαφορετικός σε πολλά επίπεδα…
Πηγή: skai.gr
