Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ ισχυρίζεται ότι επτά διαφορετικά μέτωπα το απειλούν. Φαίνεται ότι, σιγά-σιγά αλλά σταθερά, σχηματίζεται ένα όγδοο απειλητικό μέτωπο, το οποίο από πολλές απόψεις είναι πιο επικίνδυνο από τα άλλα.
Πρόκειται για το τουρκικό μέτωπο. Η Τουρκία, η οποία μέχρι πριν από περίπου 23 χρόνια ήταν ένας από τους μεγαλύτερους φίλους του Ισραήλ, έχει γίνει πραγματικός εχθρός από τότε που ο Ερντογάν ανέβηκε στην εξουσία.
Σύμφωνα με άρθρο τoυ Giora Eiland -πρώην υποστράτηγου των IDF- στην Jerusalem Post, οι κύριοι παράγοντες που εξηγούν την προκλητική και απειλητική στάση της Τουρκίας απέναντι στο Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα είναι η θρησκευτική της προοπτική, η εθνική της προοπτική και η μεγαλομανία της. Ωστόσο, η επιρροή του Ερντογάν στην Τουρκία δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει το τουρκικό ήθος.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
«Για να κατανοήσουμε το πλήρες πλαίσιο, πρέπει να εξετάσουμε την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί για περισσότερα από εκατό χρόνια. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία είχε κυβερνήσει για αιώνες τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στα Βαλκάνια, κατέρρευσε», σημειώνει.
«Η Τουρκία, που ήταν σύμμαχος της Γερμανίας και της Αυστρίας, ηττήθηκε. Στη διάσκεψη που συγκλήθηκε στη Λωζάνη τον Ιούλιο του 1923, η Τουρκία αναγκάστηκε να αποδεχτεί τη θέση των νικηφόρων χωρών, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας. Η κύρια παραχώρηση της Τουρκίας ήταν στον εδαφικό τομέα. Η Τουρκία αναγκάστηκε να υποχωρήσει στα σύνορα που αναγνωρίζονται μέχρι σήμερα», συνεχίζει ο Eiland.
Το γεγονός ότι υποχρεώθηκε να υποχωρήσει σε αυτά τα σύνορα δεν σημαίνει ότι αποδέχτηκε αυτή την απόφαση. Πράγματι, πριν από περισσότερα από είκοσι χρόνια, όταν οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ ήταν καλές και οι στρατοί των δύο χωρών συνεργάζονταν, εγώ, ως υποστράτηγος των IDF, συναντήθηκα πολλές φορές με τους Τούρκους ομολόγους μου. Στις ανεπίσημες συνομιλίες μας, μου είπαν τα εξής, προσθέτει:
«Κατανοούμε ότι οι ημέρες της μεγάλης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν περάσει και δεν περιμένουμε να επιστρέψουν. Ωστόσο, δεν αποδεχόμαστε τα σύνορα που μας επιβλήθηκαν το 1923. Τα φυσικά σύνορα της Τουρκίας πρέπει να επεκταθούν σε τουλάχιστον τρία σημεία: τα νότια σύνορα, το Αιγαίο Πέλαγος και την Κύπρο. Όσον αφορά τα νότια σύνορα, τα δίκαια και σωστά σύνορα είναι αυτά που εκτείνονται κατά μήκος της γραμμής μεταξύ της πόλης Χαλέπι στη Συρία και της πόλης Μοσούλ στο Ιράκ.
Όσον αφορά το Αιγαίο Πέλαγος, τη θάλασσα που χωρίζει την Τουρκία από την Ελλάδα, πιστεύουμε ότι δεν είναι σωστό δεκάδες νησιά που υπάρχουν σε αυτή τη θάλασσα, μερικά από τα οποία απέχουν μόλις λίγα χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές, να ανήκουν στην Ελλάδα από το 1923. Τα σωστά σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας θα έπρεπε να περνούν από το Αιγαίο Πέλαγος, στο μέσο της απόστασης μεταξύ της ηπειρωτικής Τουρκίας και της ηπειρωτικής Ελλάδας, και έτσι πολλά νησιά θα έπρεπε να περάσουν στην τουρκική κυριαρχία. Όσον αφορά την Κύπρο, ολόκληρο το βόρειο τμήμα της θα έπρεπε να ανήκει στην Τουρκία».
Από την άνοδο του Ερντογάν στην εξουσία, η τουρκική εθνική υπερηφάνεια όχι μόνο έχει αυξηθεί, αλλά έχει αποκτήσει και δύο επιπλέον διαστάσεις: τη μεγαλομανία του Τούρκου προέδρου και την αυστηρή ισλαμιστική του προσέγγιση, αναφέρει ο Eiland.
«Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το Ισραήλ μπορούσε να συμβιβαστεί με την εχθρική στάση της Τουρκίας απέναντί του, καθώς αυτή η στάση εκφραζόταν κυρίως με λόγια, με δηλητηριώδεις δηλώσεις, με προσπάθειες να το χτυπήσει μέσω του στόλου προς τη Γάζα το 2010 και με τη χρηματοδότηση προκλήσεων στην Ιερουσαλήμ», τονίζει.
Η ριζοσπαστικοποίηση της Τουρκίας αντανακλά την προθυμία να δράσει εναντίον του Ισραήλ
Τα τελευταία δύο χρόνια, είναι προφανές ότι έχει σημειωθεί ριζοσπαστικοποίηση της εχθρικής στάσης της Τουρκίας απέναντι στο Ισραήλ, μια ριζοσπαστικοποίηση που αντανακλά επίσης την προθυμία να προχωρήσει σε στρατιωτική αντιπαράθεση μαζί του.
Τρεις εξελίξεις ενθαρρύνουν τον Ερντογάν: Πρώτον, η διεθνής απομόνωση του Ισραήλ μετά τον πόλεμο στη Γάζα. Δεύτερον, η επιτυχία της Τουρκίας να προκαλέσει πραξικόπημα στη Συρία, το οποίο εξασφάλισε την πίστη του ηγέτη της Συρίας, Αχμάντ αλ-Σαράα, στους Τούρκους. Επιπλέον, ο τελευταίος εξαρτάται από την τουρκική στρατιωτική βοήθεια για να ενισχύσει την εξουσία του.
Τρίτον, οι καλές σχέσεις μεταξύ του Ερντογάν και του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Τραμπ, ο οποίος δήλωσε δημοσίως ότι τον αγαπά.
«Το Ισραήλ φαίνεται να κατανοεί το μέγεθος της τουρκικής απειλής. Η πιθανότητα να υλοποιηθεί σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση εξακολουθεί να φαίνεται μακρινή, κυρίως επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν ό,τι μπορούν για να την αποτρέψουν», δηλώνει ο Eiland.
«Ωστόσο, η σοβαρότητα αυτής της απειλής, αν τελικά υλοποιηθεί, είναι περισσότερο από ανησυχητική. Η Τουρκία διαθέτει ένα τεράστιο και υψηλής ποιότητας ναυτικό, και αν αποφασίσει να επιτεθεί στο Ισραήλ, είναι σίγουρα ικανή να δημιουργήσει έναν θαλάσσιο αποκλεισμό του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, το Ισραήλ θα μπορούσε να βρεθεί σε μια περιορισμένη στρατιωτική αντιπαράθεση με την Τουρκία στους ουρανούς της Συρίας, καθώς δεν μπορεί να παραιτηθεί από τον εναέριο έλεγχο σε ολόκληρο το νότιο τμήμα της Συρίας. Αυτός ο έλεγχος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ελευθερία δράσης της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας έναντι του Ιράν», επισημαίνει.
«Θα ήταν καλύτερο για το Ισραήλ να συνεργαστεί με την Κύπρο και την Ελλάδα, καθώς και αυτές οι δύο χώρες αναγνωρίζουν την πιθανότητα τουρκικής επιθετικότητας εναντίον τους», εξηγεί ο Eiland.
«Η ιρανική απειλή, από τη μία πλευρά, και η πιθανή τουρκική απειλή, από την άλλη, θεωρούνται οι σημαντικότεροι κίνδυνοι σε στρατηγικό επίπεδο. Αυτές οι απειλές, και η ανάγκη να προετοιμαστεί για αυτές, εξηγούν γιατί το Ισραήλ πρέπει να αποφύγει την ανανέωση του πολέμου στη Γάζα και στο Λίβανο. Σε αυτά τα πεδία, το Ισραήλ έχει το πάνω χέρι, και επομένως είναι σωστό να κατευθύνει τους πόρους του προς πολύ μεγαλύτερους κινδύνους», καταλήγει.
Πηγή: skai.gr
